Loopjaar 2013?????

Zo we leven alweer bijna in maart en ik heb nog geen blog geschreven!

Heb ik dan niet gelopen?
In tegendeel, loop nog volop en heb ook 2 georganiseerde lopen meegedaan.

In januari stond Egmond in de planning.
Eigenlijk alleen maar omdat dit een loop was die ik in ieder geval een wilde lopen.
Uiteraard stond ik aan de start van de halve marathon die dag.

Het weer was voor het jaargetij erg mild.
Wel fris maar koud was het niet echt.
Eenmaal van start lag het tempo direct hoger dan gepland.
Wesley was in de aanloop wat ziek geworden en dit kwam helaas ten uiting tijdens de loop.
Hij had het dus na een kleine 3 km al zwaar en zei dat ik maar moest gaan.
Iets wat had gekund, maar goed als je het zwaar hebt en je moet nog 18 k dan zijn die heel lang in je eentje.
We liepen dus samen verder, hij vechtend en ik kon de omgeving goed in me opnemen.
De eindtijd was dan ook niet de beste ooit, maar goed dat maakt ook niet uit.

In februari stond traditie getrouw de midwinter marathon op het programma.
Dit keer de 27,5 km i.p.v. de 18,5 km die we het jaar ervoor liepen.
Het doel was uitlopen en niet te snel starten.
Een eindtijd die lag tussen de 2:15 en 2:30 was het einddoel.
Het parcours is mooi met een gloeiend landschap en veel groen.
De eerste 10 km hebben we het tempo getracht laag te houden, dit lukt redelijk.
Na 10 km heb ik het tempo iets op laten lopen, met het risico dat dit te vroeg was.
Maar dit viel uiteindelijk mee en ik kon uiteindelijk een tijd van 2:20:53 noteren.

Nu dus bijna maart!
Deze maand staan de 20 van Alphen en de 32 van Kampen op het programma.
Ik zal dan ook vanaf die lopen weer bloggen over mijn loop ervaring!

©Hardloopgek

Mijn hardloop jaaroverzicht!

Mijn jaar overzicht!

2012 heeft mij weer mooie momenten mogen brengen op hardloop gebied, maar ook op werkgebied.
Op het gebied van hardlopen heb ik o.a. enkele Persoonlijk Records mogen aanscherpen, nieuwe afstanden gelopen en een hardloop maatje gevonden.

Is dat dan alles? Nee zeker niet!

Want ook ook heb ik op het social media vlak enkele interessante mensen mogen ontmoeten die een zelfde passie delen. Tevens heb ik een 2 daagse cursus tot runnig instructor gevolgd via Run2day Zwolle en zo mijn kennis op hardloop  gebied weer wat mogen uitbreiden.

PR's en afstanden

In 2011 heb ik op alle afstanden (tot max de 10 EM) mogen noteren dan wel aanscherpen.
In 2012 was mijn doel dan ook om mijn maximale afstand te verleggen naar de halve marathon (21,1 km)
Zo heb ik op 4 maart 2012 mijn eerste halve marathon gelopen in Vorden tijdens de achtkastelenloop.
Ik had deze loop geselecteerd vanwege het relatief vlakke parcours en het feit dit een minder massale loop was.
Op mijn debuut mocht ik een tijd van 1:37:02 noteren, een tijd waar ik zeer tevreden mee was daar ik hoopte op een eindtijd ergens tussen de 1:40 en 1:45.
In oktober 2012 tijdens de Amsterdam marathon heb ik deze tijd aangescherpt en mocht ik een eindtijd van 1:35:44 noteren!

Overige PR's in het afgelopen jaar!

• 5 km 22-6 20:39 korps triathlon
• 10 km 2-6 42:11 zeebodemloop
• 12 km 25-3 53:05 zandvoort circuitrun
• 10 EM 23-9 1:10:32 dam tot damloop
• 17 km 13-5 1:20:15 rondehoeploop
• 18,5 km 5-2 1:34:36 midwinter marathon

De mooiste van de bovenstaande PR's is denk ik toch wel de Dam tot Damloop waar ik voor het eerst mocht deelnemen in het wedstrijd team en hierbij dus een snellere tijd kon noteren als het jaar ervoor.

Heb ik verder dan niets gedaan?
Nee echt niet, ik heb meerdere lopen, minstens een per maan soms twee, gelopen waarvan erg veel samen met Wesley.
Op sommige lopen heb ik gediend als haas van Wesley en zo hem naar een mooie tijd kunnen brengen en andere lopen deden we misschien wel iets meer voor de omgeving.
Andere uitdaging die ik met mezelf was aangegaan was de 1/8e korps triathlon solo doen.
Dus 500 meter zwemmen in open water, 20 km fietsen en 5 km rennen.
Dit heb ik uiteindelijk in een tijd van 1:16 en een beetje volbracht.

Social media en loopmaatje

Zoals aangegeven heeft 2012 mij een loopmaatje opegeleverd in de persoon van Wesley.
Wesley en ik hebben vroeger op de zelfde basisschool gezeten en waren elkaar op facebook weer tegen gekomen eind 2011.
Wesley zou deelnemen aan de kerstloop in Dronten waar ik voor het tweede jaar deelnam.
In het nieuwe jaar besloten we een keer samen te gaan lopen en dit beviel goed, de snelheid lag op training niveau gelijk.
In februari hebben samen deelgenomen aan de midwinter marathon, de 18,5 km, waarbij ik fungeerde als gangmaker voor Wesley.
Hierdoor liep Wesley verder dan hij ooit te voren had gelopen, ondanks dat hij in trainingen al enkele malen erg dicht tegen de afstand aanzat.
Uiteindelijk hebben we ook samen zijn eerste halve marathon gelopen, toen mijn 3e.
Deze verhalen heb ik uiteraard al eerder beschreven in een van mijn blogs.
Maar de mooiste loop de Wes en ik hebben mogen lopen is denk ik toch wel de Zevenheuevelenloop in Nijmegen! Zij die mijn blogs elke keer weer lezen zullen ook wel weten waarom.

Ook heb ik Martin van Noort mogen leren kennen.
Martin is een fanatiek loper, trainer, hardloop goerroe, blogger en wat allemaal niet nog meer!
Martin heb ik via twitter leren kennen. Hoe? Hij heeft volgens mij ooit eens op een tweet gereageerd.
Toen later bleek dat we naast de zelfde passie ook nog eens de zelfde hardloopschoenen specialist konden was het hek van de dam.
Martin loopt, in mijn ogen, veel maar hij loopt dan ook hele marathons.
Martin is daarbij ook nog eens trainer en dit maakte ook dat ik zijn hulp eens heb ingeschakeld met een vraag m.b.t. een les.
Door de communicatie middels twitter, soms de mail en het volgen van elkaars blog ben ik ook eens te gast geweest bij hem om eens mee te lopen in zijn achtertuin.
Via mensen als Martin heb ik dan ook weer andere mensen op het social media vlak mogen ontmoeten met dezelfde passie.

Running Instructor

In februari dit jaar heb ik via Run2day Zwolle een 2 daagse cursus tot running instructor gevolgd.

Wat kan je ermee? Nou je krijgt de beginselen en een basis aangereikt om eventueel beginnende lopers te kunnen begeleiden.

De cursus is ooit geschreven voor hen die niet bij een AV zitten maar wel bij een loopgroepje zitten en hier mogelijk les / leiding aan willen geven.

Nu zullen sommige denken, maar jij doet dit toch niet! Jij zit toch niet bij een loopgroepje of AV?

Dat klopt, maar ik ben wel gek van lopen en tracht hier en daar mijn enthousiasme op andere over te dragen.

Ik heb de cursus dan ook hoofdzakelijk uit persoonlijk interesse gevolgd, maar ook omdat ik nu mogelijk een iets zinniger antwoord kan geven op vragen van vrienden / bekenden of collegae die mij weleens willen benaderen.

Deze cursus is dan ook de aanleiding dat ik een keer heb meegelopen bij Martin in zijn achtertuin.

Martin traint in het duingebied bij Heemskerk een prachtige omgeving die erg uitdagend kan zijn.

Hardlopen en meer....

In het afgelopen jaar heb ik twee maal via facebook een run georganiseerd.

Niets groots, althans is het niet geworden, maar net zo leuk.

Eenmaal in het Amsterdamse bos met een select gezelschap en een Sunday morning run in Lelystad.

De opkomst op beide lopen was klein, maar hierdoor niet minder gezellig.

Daar ik de organisator was en ik hou van het principe dat een ieder zijn eigen tempo loopt was ik te vinden bij de achterste lopers.

Wesley liep dan veelal voorin met de wat snellere lopers.

Dit is toch altijd een leuke manier om mensen te leren of beter te leren kennen en zoals bij de sunday morning run het geval was weer oude bekenden tegen te komen.

In juli van dit jaar was ik de organisator van de 2e officiële runningplus meeting.

Juli is een maand waarin er nauwelijks loopjes zijn en daarom was dit de uitgelezen kans.

In 2011 was er de combi met de Hilversum city run, dit jaar dus in de polder.

We hebben hier met een gemêleerd gezelschap 2 maal een bestaand rondje gelopen welke ons voerde over een deel van het NK veldloop parcours van gemeente ambtenaren.

De weg ernaartoe en terug liepen we met zijn alle en we sloten het geheel af met een heerlijke pasta maaltijd en de nodige versnaperingen.

De titel zegt het al "hardlopen en meer".

Op het vlak van mijn werk heb ik in maart dit jaar het besluit genomen om te solliciteren op een nieuwe functie.

Deze nieuwe functie ga ik uiteindelijk uitoefenen gecombineerd met mijn huidige werkzaamheden.

De procedure naar deze nieuwe functie heeft mede door het wachten en de vele kandidaten tot augustus dit jaar inbeslag genomen.

In die tijd heb ik te horen gekregen dat mijn brief voldeed aan de eisen en dat ik op gesprek mocht komen.

Na het gesprek kreeg ik te horen dat mijn gesprek voldoende was en ik nog niet was afgevallen, maar er volgde meerdere dagen dus moest nog een weekje wachten.

Uiteindelijk dan het verlossende woord dat ik door mocht voor het assessment.

Toen we deze hadden gehad en na ruim 3 weken de uitslag toestemming verleend dat deze doorgestuurd mocht worden.

Uiteindelijk in augustus het verlossende telefoontje, ik mocht de opleiding in.

Deze zal drie maanden duren en bestaan uit cursussen en werken en een twee tal examens.

Momenteel zit ik maand 2 van de opleiding en heb ik dus de maand januari nog voor de boeg.

Dan horen we of ik ook daadwerkelijk word aangesteld voor de nieuwe functie.

Al met al ben ik dan 10 maanden bezig geweest, maar heb er nog geen seconden spijt van gehad.

Op naar 2013

En dan nu op naar 2013.

In 2013 beginnen we met de halve marathon van Egmond.

Is toch een loop die ik een keer gedaan wil hebben, en met de steeds hogere inschrijfgelden moest het er nu maar van komen.

In februari keren we traditie getrouw terug naar Apeldoorn voor de midwintermarathon en zullen we dit maal proberen de 27,5 km te volbrengen.

Verder zullen enkele bekende lopen de revue passeren maar ook enkele nieuwe zoals de 20 van Alphen, maar uiteraard zullen we ook weer aanwezig zijn bij de runningplus meeting welke dit jaar wordt gecombineerd met de Ekiden in Rotterdam.

Dan rest mij enkel nog om een ieder fijne feestdagen en een gezond en sportief 2013 te wensen.

©Hardloopgek

Houtwijker kerstloop in Dronten

Van haas naar......

Zaterdag 15 december stond mijn 3e editie van de Houtwijker kerstloop in Dronten op het programma.
Ik kan wel zeggen dat dit traditioneel mijn laatste loop is van het loopjaar!
Voor de 3e maal de 10 km en niet toch maar de 21!
Waarom? Ik weet het eigenlijk niet, misschien omdat het 2 keer over nagenoeg de zelfde ronde gaat of misschien wel omdat ik daar in december helemaal geen zin in heb!
Maar volgend jaar viert de Houtwijker kerstloop zijn 25 jarige bestaan...... Dus misschien doe ik dan wel eenmalig de halve marathon!

Maar goed voor mij dus de 10 km een loop waar ik niet perse iets hoef.
Dit jaar zou ik dan ook iemand gaan hazen op de 10 km die onder het uur en het liefst in de buurt van de 55 minuten wilde eindigen!
Ach waarom ook niet, ik loop Dronten toch wel en mijn tijd op de 10 die ga ik zomaar niet verbeteren.

De aanloop naar de Houtwijker kerstloop bleek dat die gene die ik zou hazen last had van stijve kuiten - onder benen!
Op zich niets ernstigs want rust kan je redden, maar goed met maar twee dagen rust.....

Zaterdag 15 december ik was bijtijds wakker en kreeg vervolgens een whatsapp lopen ging hem niet worden voor de gene die ik zou hazen.
Niet de benen gooide roet in het eten maar wel een opkomende griep en enkele daar bijhorende klachten!

Dus Wesley per whatsapp laten weten dat de plannen iets wat gewijzigd waren, we konden misschien wel proberen te knallen, althans hij wilde een gooi doen naar zijn PR op de 10 km.
Op tijd pikte ik Wesley dan ook op zodat we geheel nodeloos op tijd (zeg maar vroeg) in Dronten waren.
Dus hup startnummer ophalen en nee dit keer niet je aandenken vooraf maar pas aan het eidne op vertoon van je startnummer!
Ergens in een gang stond een heel mooi bankje die ons riep, dus hier hadden we plaats ingenomen en ons uiteindelijk ook omgekleed (laatste dingen uitgetrokken enz.)

Om 13:00 uur zou het startschot zijn dus om 12:40 uur zijn we rustig aan naar de start gelopen.
Wesley voelde zich goed en ik liep zoals bijna normaal weer te gapen!
Doel was gaan en zien wat er gebeurde, wel hadden we iets geroepen van 4:15 per kilometer vooraf maar dan moet het wel lekker gaan.

13:00 uur het startschot en weg waren we.
Het parcours is het eerste stukje lekker breed en hier moet je dan ook direct je plekje zoeken.
Dit lukte redelijk en op het punt dat we moesten inschuiven naar een rijbaan liepen we op zich wel op de juiste plek.
De eerste kilometer ging in een lage 4 minuten en dat was eigenlijk een beetje te enthousiast.
Ik weet niet hoe de benen van Wesley voelde, maar die van mij voelden zwaar.....
Nu had ik dit ook tijdens de zeebodemloop en daar liep ik mijn PR en de eerste kilometer in 3:55!

Na iets meer dan een kilometer sloegen we af de wijk in om hier binnen no time het fietspad op te gaan.
Hier moest je gewoon op de juiste plek lopen want anders heb je echt hinder van lopers die langzamer gaan.
Gelukkig liepen Wesley en ik hier wel op een goede plek, dus daar hadden we niet erg veel last van.
Bij kilometer punt 2 zaten we weer wat lager in de kilometer tijd en moesten we dat tempo in ieder geval hanteren.
Net voorbij kilometer punt 3 heb ik er ergens een kleine versnelling ingegooid om andere in te halen of om een gaatje dicht te lopen dat weet ik niet meer.
Wel merkte ik dat Wesley, die altijd achter me gaat lopen, iets meer afstand had tot mij persoontje.

Eenmaal aangekomen bij kilometer punt 4 verlaat je de bewoonde wereld van Dronten en ruil je dit in voor de polderwegen (of in dit geval eigenlijk 1).
Hier maakt het parcours dan ook een afslag naar links voordat je de weg onderdoor schiet, hier kon ik een blik werpen en zag ik dat er tussen Wesley en mij een gat was geslagen van een goede 20 a 30 meter.
Hierop besloot ik dan ook om door te gaan, want laten we wel wezen Wesley weet donders goed wat hij doet.

Voordat we die lange rechte polderweg op draaide had ik het idee / gevoel dat ik leeg was.
Hoe dit zich zou gaan vertalen wist ik nog niet, maar dat zou de tijd me gaan leren.
De weergoden waren erg positief vandaag want naast een 8 graden hadden we een Zuid Zuid / West windje.
Dus op deze lange polderweg kwam deze wind hoofdzakelijk vanaf de zijkant.
Het gevoel wat mij bekropen had vertaalde zich ook in de kilometer tijd, deze kwam op 4:22 uit de langzaamste kilometer tijd die ik heb genoteerd.

Ook na kilometer 5 voelde het niet lekker!
Ik liep in een gaatje, iets waar ik vooral op dit soort stukken voor probeer te waken.
De afstand tot mijn voorganger was niet al te groot, maar hem bij halen koste toch de nodige moeite en ik koos ervoor dit te laten voor wat het was.
De kilometer tijd op de 6 kilometer maakte een hoop goed, die was weer gedaald dus het was vooral gevoelsmatig.

Vlak voor de 7 kilometer verlaat je de lange rechte polderweg en ga je terug richting de bewoonde wereld.
Echter omdat de wind uit het zuiden kwam had je deze nu van achteren.
De meeste lopers weten dan wel dat de verkoeling stukken minder is en je dus veel meer last heb van je lichaamswarmte die veel meer blijft hangen voor je gevoel.

Op dit punt kon ik wel weer naar mijn voorgangers toe lopen en mee komen.
Langzaam aan haalde ik weer mensen bij en in.
Mijn kilometer tijden waren nog steeds goed en een mooie tijd lag in het vooruitzicht.
Onderweg had ik nog kortstondig gedacht aan een PR, maar die berekening heb ik maar gelaten voor wat het was.

De opvolgende kilometers verliepen lekker en het tempo zat en bleef erin.
Net na de 9 kilometer werd ik weer bijgehaald door iemand die ik net achter me had gelaten.
Aan de zijkant stond een maatje van hem die hem nog even toe riep dat hij nu ergens rond de 41 minuten zat en aan moest zetten, iets wat hij onder korte begeleiding van zijn maatje ook deed.
Ik had zoiets van ik moet aanhaken alleen dan zit een mooie versnelling er nog in, dus dit probeerde ik en dit lukte ook.

Voor ik het wist had ik de finish gepasseerd en stopt ik mijn klokje.
Deze stemde mij erg gelukkig want die riep dat ik over 10 km 42:11 had gedaan (later bleek dit gelijk te zijn aan mijn huidige record)
Echter gaf mijn zelfde meting aan dat ik 10 km en een beetje had gelopen in 42:26.....
Uiteraard niets mis mee en erg reëel dat dit correct was want ook gps wijkt iets af.
Uiteindelijk gaf de uitslag op de website een tijd aan van 42:28 netto, hoe ze deze nu precies hebben gemeten blijft mij een raadsel daar er ook mensen voor de tijdwaarneming systemen van start gingen.

Details van mijn tijd

  

10 km

   

00:42:28

   

14,13 km/u

   

710 Kcal.

Dus wij gaan uit van de tijden zoals gemeten door de organisatie!
Verreweg van mijn PR maar toch echt wel een tijd waar ik tevreden mee kan zijn en ben!

En nu?
Nu trainen we nog wat en gaan we ons opmaken voor Egmond in het nieuwe hardloop jaar!

©Hardloopgek

Zevenheuvelloop '12

De zevenheuvelloop ik had hem in 2011 gelopen en toen besloten niet meer te doen.
Waarom? Het is toch een hele dag van huis voor 15 km!

Maar ja mijn loopmaatje had hem nog nooit gedaan en die wilde hem wel lopen.
Via de baas kon ik tegen een iets voordeliger tarief deelnemen, dsu weet je wat we gaan ook gewoon.

De week in aanloop naar zevenheuvelenloop las ik op facebook dat mijn loopmaatje afscheid had moeten nemen vaan zijn moeder.
Dus een normale voorbereiding zat er voor hem al niet meer in.

Gaande weg de week toch voorzichtig gesproken over lopen, want ja misschien wil hij wel lopen om zijn geachten te verzetten en dan zou ik het geen fijn idee vinden dat ik hem niet benader.
Hij liet wel weten dat hij zondag wel wilde lopen!

Hij wilde deelnemen en de loop opdragen aan zijn moeder.
Want zij volgde zijn prestaties altijd, ondanks dat ze niet instaat was om te komen kijken.
Zij was altijd trots op zijn prestaties, zij was een van zijn grootste fans!

Zondag ochtend vroeg hadden we afgesproken op het station, want bij zo een groene loop ga je met de trein.
En wat doe je dan, ouwe hoeren over van alles en nog wat.
Uiteraard over het afscheid maar ook dat zijn pa samen met zijn vriendin en kids kwamen kijken!
Ik moet eerlijk zeggen dat ik wel gespannen was, want ik wist alleen dat Wesley deze loop wilde opdragen aan zijn moeder.
Maar hoe hij dit voor ogen had was mij nog niet duidelijk, wilde hji het snot voor de ogen lopen en een onwijs scherpe tijd neerzetten? Of lieten we de tijd links liggen en liepen we hem voor haar?
Ik wist het niet en hoopte niet dat het optie een werd, dit bleek ook niet het geval!

Eenmaal aangekomen in Nijmegen begaven we ons naar de locatie waar we ons konden omkleden, tassen achter laten en achteraf douchen!
Hier hebben we even rustig gezetten, wat gegeten en uiteindelijk op ons gemak omgekleed.

Net over half een gingen we richting de start.
Helaas regende het en was het grauw en als ik ergens een hekel aan heb is het wel nat starten.
Gelukkig had ik voor de zekerheid zo een wegwerp poncho meegenomen dus die bood wel uitkomst.
In het startvak werden de druppels alleen maar groter, maar het voordeel van met vele in een vak staan is dat het wel wat warmer aanvoelt.
In het startvak kwamen we ook Joppe nog tegen, hier nog even kort mee gesproken voor we van start mochten.

Voor we van start gingen hadden we wel bedacht dat 1:10:00 een mooi richt tijd was.
Niet de snelste 15 km maar wel goed te doen.

Bij de start hadden ze dit jaar de "trechter" nog smaller gemaakt wat meer rust op het parcours gaf.
Onze groep startte om 13.05 uur en door de trechter gingen wij pas om 13.10 over de start streep.
In de regen vertrokken we over de Groesbeekseweg met al die andere lopers.
Joppe schoot weg en ik wist wat zijn richtijd was, dus die lieten we ook gewoon lopen.
Het tempo zat direct wel lekker, iets te hoog en dit hebben we na kilometer 1 ook iets bijgesteld.

Langs de kant stonden voor mijn beleving meer mensen dan het jaar ervoor.
Ondanks de regen was he heerlijk weer om te lopen.
En het levert ook mooie plaatjes op, want je liep in een mist van damp die van al die lopers afkwam.

Dit jaar was mijn 3e deelname aan deze loop en het parcours ken ik dan ook in grote lijnen.
Ik weet voor mezelf waar ik tempo moet en kan maken en waar ik de rust moet proberen in te bouwen.
Voor Wesley was het de eerste keer en hij is niet de grootste fan van heuvels, vooral het klimmen.
In de eerste 5 kilometer kom je dan ook enkel wat valsplat tegen,die je de kop kunnen kosten als je te hard gaat.
Dan op naar de eerste verzorgingspost, hier loop je een kleine 2 kilometer vlak en kun je het tempo weer wat opschroeven.
De posten stonden er goed bij en ook goed te nemen zonder dat je direct last ondervond van mede lopers.

Bij kilometerpunt 7 zit je net op de zevenheuvelenweg en krijg je ook direct klim een voor de kiezen.
Dit was dan ook het punt dat ik Wesley in de gaten ging houden.
De eerste klim ging wel oke, ik liep iets uit op Wesley.
Maar in de afdaling kwam hij niet echt terug.

Dus mezelf laten afzakken en hem geprobeerd in de tweede iets minder zware klim bij te laten houden.
Ook dit wilde niet helemaal lukken, althans niet naar mijn idee.
Dus in de lichte afdaling die volgde enige tips en tricks aan hem gegeven die voor mij werken.
Deze pakte hij lekker op en pakte ook goed uit, het klimmen ging lekker stabiel en in de afdaling ging hij lekker mee.
Zou het monster dat "heuvel" heet nu uitgeroeid zijn bij hem?

Ondertussen zijn we al bij Berg en Dal, daar staan de fotografen die je op de gevoelige plaat vast leggen en niet veel daar achter verzorgingspost 2.
Hier heb je even rust omdat je een kleine kilometer vlak mag lopen en dus licht kan herstellen.
Maar dan komt kilometerpunt 10! Vanaf hier heb je de "zwaartse" klim!
Een klim van bijna 1 kilometer lang die niet in de categorie vals plat valt maar nou ook niet direct een heuvel is te noemen.
Dus bij het begin ook aangegeven aan Wesley dat dit de vervelendste is, maar dan heb je het ook wel gehad.
Daarna heb je misschien nog eens een verdwaalt drempeltje die nooit goed genoeg was om de naam heuvel te krijgen.

Daar waar we het bos achter ons laten en in de bewoonde wereld komen is het veelal nog vlak lopen en ook licht dalen.
Het tempo was even ietsjes ingezakt, dit aangegeven en direct weer terug gebracht.
Ergens rond de 13 kilometer kreeg Wesley last van steken, steken die zo erg werden dat het vervelend was.
Maar niet iets waar op zitten te wachten, want we hoeven nog maar 2 kilometer en zijn pa, vriendin en kids staan ergens bij de finish.
Welsey weet de steek eruit te lopen net voor we de 14 kilometer passeren en het tempo gaat ongemerkt weer iets omhoog.

Weer aangekomen op de Groesbeekseweg hoeven we nog maar iets meer dan 500 meter.
We wisten niet waar ze zouden staan, dus moesten ook een beetje opletten.
Althans we, Wesley wilde ze niet missen, maar ik wilde dit ook niet.
Ik wilde niet dat hij ze niet zou zien want dat hoort niet.
Ik weet niet met wat voor gevoel hij liep die laatste meters, maar bij bekroop het gevoel van kippenvel en lichte emotie.
Want opmerken moesten we ze, het kon niet zo zijn dat zij ons wel zagen en wij, vooral Wesley, hun niet.

Op 25 meter voor de finish stonden ze!
Zij zagen ons al wat eerder, maar wij zagen ze op tijd.
Je zag de trots bij Wesley zijn pa, zijn gezicht zag ik niet maar dit kon ik wel invullen.
Net voor de streep een stapje terug, het was zijn moment! Zijn finish!
Dit ondanks dat er nog allemaal andere lopers waren.

Over de streep de ontlading!
Ik heb getracht dit te beschrijven in woorden, maar dat lukt me niet!
Dus hier onder een linje naar de camera beelden die dit het beste weergeven.
En als ik eerlijk ben spreken deze ook wel boekdelen!

Finish video

Nadat we de verdiende medaille hadden opgehaald zijn we richting Wesley zijn supporters gelopen.
Deze kwamen we halverwege tegen, na even stil te hebben gestaan en gesproken te hebben zijn we met zijn alle gaan lopen.
Zij richting de auto, wij richting onze omkleed accommodatie.
Hier heerlijk genoten van een warme douche, daarna nog even een bakkie gepakt.
Voordat we de trein pakte nog even bij de finish gekeken om de laatste lopers binnen te halen.

Onderweg naar huis uiteraard nog even een gezonde snack gedaan bij de grote gele M.

©Hardloopgek

Sunday Morning Run

Omdat hardlopen met een groep erg leuk kan zijn had ik bedacht dat we in het saaie Lelystad wel een Sunday Morning Run konden houden.

Om er dan ook een Morning Run van te maken had ik bedacht dat om 09:00 uur an start te gaan.

Dus zo gezegd zo gedaan, event aangemaakt op facebook en mensen van wie ik weet dat zij hardlopen en in Lelystad wonen of er vlakbij uitgenodigd.

Het mooie hiervan is dat een ieder die is uitgenodigd ook weer mensen kan uitnodigen.

Gaande weg de datum dichterbij kwam kreeg ik ergens een heel klein beetje spijt, want de avond ervoor had ik een verjaardag.
Dit resulteerde dan ook in een erg korte nacht en een beetje hoofdpijn bij het opstaan.

'S morgens op tijd eruit om nog even rustig te ontwaken.

Op facebook geen afzeggingen kunnen zien en op de telefoon enkel een whatsapp van iemand die misschien kwam en dit toch niet ging halen.

Om 09:00 uur moesten we van start en ik was natuurlijk zo snel dat ik me nog moest haasten ook.

Toen ik aankwam stonden de eerste fanatiekelingen al e wachten en vlak na mij kwamen de laatste twee er ook aan.

Zes personen telde de groep.

Het weer was erg gunstig, helemaal vergeleken met de voor spellingen de dag ervoor.

We hadden zon en wat wind dus daar kon het niet aanliggen.

De route zou ons vanaf het parkeerterrein bij het houtribstrand voeren langs en door de zuigerplasbossen.

Het tempo zat er in het begin direct goed in.

Van de groep wist ik het tempo van Esther en Wesley.

Ik heb de voorhoede dan ook gelaten voor wat het was want daar liep Wesley en die red dat makkelijk zonder mij en hij liep met Sebastiaan.

In het begin heel even in het middendeel gelopen waar op dat moment Janek en Charles liepen en hier even kortstondig met Charles gesproken.

Het grappige is dat beide jongens op de zelfde school als Wesley en mij hebben gezetten, zo zie je maar dat de wereld klein kan zijn.

Esther liep achteraan en al snel heb ik me dan ook bij haar gevoegd, want alleen lopen is ook niet leuk dus dat doen we dan ook niet.

Gaande weg zakte Charles wat af en kwam uiteindelijk bij Esther en mij lopen en Janek had zicht gemeld bij Wesley en Sebastiaan.
De route had ik voortijds op de computer uitgestippeld en zou een kleine 10 km zijn.

Echter tijdens het lopen toch net even de verkeerde afslag genomen waardoor we ietsjes omliepen.

Charles had al een tijdje niet gelopen en was bang de volle ronde niet te kunnen halen, maar dat is uiteindelijk helemaal goed gegaan.

Tijdens het lopen kwam te spraken dat Esther de 10 km onder het uur wilde lopen.

Dit moest dan maar gaan gebeuren in Dronten tijdens de Kerstloop.

Dat gaat helemaal goed komen want vandaag tikte we de 10 km na 59:05 aan.

Na 1:05:08 waren we terug bij het vertrekpunt en konden we nadat sommige wat hadden gerekt en gestrekt allemaal huiswaarts keren.

Dit natuurlijk niet voordat ik Wesley kon bombarderen tot de organisator van een volgende loop!

De uiteindelijke route!

©Hardloopgek

Amsterdam (halve) marathon 2012

Amsterdam, ik zou er eigenlijk niet eens lopen.

Maar goed op het forum waar ik kom, www.runningplus.nl, was iemand geblesseerd die wel zou lopen.

Het idee was geboren om zijn startbewijs over te nemen.

Enkele dagen later bleek dat hij helaas het startbewijs al aan iemand anders had overgedragen.

Maar ja ik had er al een heel klein beetje mijn zinnen gezet om daar te lopen, dus een oproepje op de site van de Amsterdam marathon geplaatst.

Dit ging mij niet vlug genoeg, dus heb ik gebruik gemaakt van twitter en binnen een reactie van iemand die zelf helaas niet kon lopen.

Op zaterdag 20 oktober ben ik met de oudste op en neer geweest om mijn startnummer op te halen en ook meteen een paar Mizuno klompen (pantoffels).

Op zondag zin we met het gehele gezin afgereisd naar Amsterdam waar we lekker ruim van te voren waren.

Nog even snel een rondje over de expo gedaan en ook voor moeders de vrouw een paar klompen gescoord.

Hierna heb ik mij buiten op mijn gemak omgekleed met nog een goede 40 minuten te gaan tot de start.

Om het niet te koud te krijgen hadden we maar een regen poncho aangetrokken tegen de wind.

Vanaf sporthallen Zuid op ons gemak richting de startvakken gegaan waar onze wegen zouden scheiden.

Zij zou met de kids lekker naar het Vondelpark gaan zodat deze ook nog even konden spelen en ze een gelegenheid in de buurt hadden waar ze warm en droog konden zitten mocht dit nodig zijn.

Het startbewijs wat ik had was voor het gele startvak welke was bedoeld voor lopers die ergens rond de 2 uur zouden lopen.

Nu was dit niet mijn bedoeling, maar goed als je een startbewijs later overneemt heb je niets te kiezen en doe je het daarmee.

Ik had ergens voortijds de stille hoop onder de 1:35 te duiken, een tijd die misschien wel te ambitieus was maar toch.
Vanaf de start heb ik mij in het begin vooral bezig gehouden met het vinden van een goede plek.
Ik had er geen rekening mee gehouden dat dit direct zou gebeuren gezien de grote aantal deelnemers.
Vaak merk je dat bij dit soort evenementen je de eerste 2 km bezig bent om je ritme te vinden in de drukte, hier had ik dan ook totaal geen probleem mee.

Maar de praktijk wees anders uit, op zich zat het tempo er wel aardig in maar ik moest te vaak op de rem.
Dit kwam door de drukte maar ook door van die ongeleide projectielen die kennelijk denken alleen te lopen op zo'n parcours.

Pas na het 4 kilometer punt, je gaat dan al naar de industrie terrein bij o.a. van der Madeweg was er normaal de ruimte.
Op de Joan Muyskenweg ter hoogte van het hotel kwamen we de eerste drankpost tegen.
Mijn idee was om in ieder geval 1 bekertje iso-lemon te scoren en water.
Dit ging hier helaas niet gebeuren, want het was druk en de post was naar mijn idee veel te kort.
Het kan natuurlijk zo zijn dat ik in Brussel ben verwend met lang gerekte verzorgingsposten, maar dit was echt niet te doen.
Uiteindelijk 1 beker water weten te scoren en hier dan maar genoegen mee genomen, ik dacht toen al als ik dit van te voren wist dan had ik mijn bidon mee genomen....

Via de van der Madeweg en Spaklerweg gingen we richting Oost.
Hier had je aardig de ruimte en kon je goed je eigen ritme pakken, met af en toe uitwijken maar daar kan ik nog wel mee leven.
Met tijden as ik niet "meer" bezig want daarvoor was het wel erg druk en had ik toch in de eerste 5 km redelijk moeten toegeven voor mij gevoel.
Ik had het idee dat ik later in de race nog weleens afgerekend kon worden voor het moeten inhouden.

Vanaf de Spaklerweg dus oost in richting de Hugo de Vrieslaan.
Hier had men bedacht dat het slim was om de verzorgingspost te plaatsen op het moment dat men van 2 banen naar 1 baan moest.
Dus wederom tempo eruit en zoeken naar de gaatjes, ik had hier dan ook niet de intentie om water of iets te pakken want daarvoor was het te druk.
Richting het einde toch nog een gaatje gevonden om een bekertje te pakken.
Maar wat was dit een slechte actie zeg, helemaal voor een stad als Amsterdam.
Wat maakt dat ene stukje extra afzetting nou uit zou je denken!

Na deze post wederom me ritme terug moeten vinden en konden we door richting de Insulindeweg.
Ik wist van het kaartje dat we hier ter hoogte van het Flevopark zouden afbuigen om een lange "rechte" streep te maken richting het Vondelpark.

Via de Zeeburgerdijk, Mauritskade en Stadhouderskade gingen we richting het Vondelpark.
Op de Zeeburgerdijk ter hoogte van de Roomtuintjes was wederom een post.
Wederom aan een kant, gelukkig stonden er wel mensen met traytjes water aan de andere kant .
Door de rukte besloot ik ober de trambaan te gaan en hierdoor de mensen die tegenover de kramen stonden aan de verkeerde kant te passeren.
Een oplettende jonge dame zag dit en reikte mij als nog een beker water aan.

Zoals gezegd via de Mauritskade richting de Stadhouderskade.
Hier kreeg je nog even fijn een tunneltje mee, maar goed die hoogte verschillen konden we nog wel hebben.
De benen voelden nog goed en ondertussen kon ik wel gewoon mijn eigen tempo lopen.
De Maurtistkade laten we dan ook snel achter ons en de Stadhouderskade gaat ook lekker vlot.
Net voor de volgende verzorgingspost loop ik achter een man die in het kort loopt.
Deze man heeft onder zijn oksels een witte schuimlaag die je het best kunt vergelijken met het kwijl van een enthousiaste hond., deze heb ik dan ook maar snel ingehaald want erg smakelijk zag het er niet uit.

Bij de verzorgingspost deelde ze ook gelletjes van AA uit waarvan ik er ook een heb gepakt.
Ik heb hiervan een aangenomen en vervolgens bij mij gehouden.
Want ik heb persoonlijk nog nooit gebruik gemaakt van deze dingen en wilde ook niet het risico lopen dat ik de laatste 4 km moest staken of over mij nek zou gaan.

Vanaf de Stadhouderskade het Vondelpark in.
Hier zou ergens mijn support staan.
Even voor het 19 km punt zitten ze, echter druk bezig met een loper die het kennelijk niet meer trok en waar ook politie bij stond.
Na het park linksaf de Amstelveense weg op richting Stadion.
Bij de rotonde prijkt dan de grote toog met nog 1 km.
Dit blijven toch altijd wel mooie punten.

Net voor het stadion passeer je het 500 m punt en ga je rechtsaf naar het stadion.
In het stadion aangekomen rechtsaf om nog een halve ere ronde over de baan te maken alvorens je finisht.
Met de eindstreep in zicht proberen we nog even aan te zetten, dit lukt maar een sprint is het niet.
Op de streep stoppen we het klokje en lopen we door richting de medailles.
Hierna nog even in de rij om een plastic deken te scoren tegen het afkoelen, want voor je spullen moet je toch echt weer naar de sporthallen.
Op weg naar de uitgang ontvang je nog een flesje iso-lemon en kun je nog water en fruit pakken.

Bij de sporthallen aangekomen heb ik mijn tas gehaald en ben ik naar binnen gegaan om mij om te kleden.
Hierna hebben we de telefoon aangezet om te bellen met de supporters en te horen waar zij waren.
Deze waren nog in het park, dus zijn we die kant op gelopen.
Ondertussen via de Amsterdam Marathon app gekeken wat mijn tijd zou zijn.
Deze gaf een tijd aan van 1:35:42, dit bleek later 1:35:44 te zijn.

Maar hoe dan ook het was wel een verbetering van mijn snelste tijd op deze afstand.

©Hardloopgek

Mijn eerste cross (veldloop)

Vandaag, donderdag 11 oktober, heb ik deelgenomen aan mijn eerste cross.
Deze werd georganiseerd vanuit mijn werkgever en tja dan laat je dat toch niet schieten.
Want als hardloper ga je lopen als dit kan en dat dit dan toevallig over gras is doet er niet toe.

Ik ben geen cross persoon, denk ik in ieder geval, geef mij maar asfalt.
Maar goed een gratis evenement laat ik niet schieten.
Om 11:00 uur zou het startschot klinken en konden we van start voor 4 ronden van 2,3 km.
Deze ronde ging over het terrein van ons eigen trainingscomplex en leidde ons door de struiken / bos waar we enkel modderige bochten mochten overwinnen.
Denk nu niet direct dat je daar zwart uit kwam, maar het was modderig en met gewone weg schoenen heb je daar weinig grip.

Vlak daarna volgde een echte waterbak die je met een goede aanloop droog kon overwinnen of als je echt zeker wilde zijn van droge voeten strak langs de rechterzijde kon pakken.
Daarna volgde een klein heuveltje en wederom gras.

Het parcours ging ook nog over een boomschorspad en een pad die een combinatie van losse aarde en boomschors was.
Op het laatste stuk met de finishboog / doorkomst in het zicht mocht je nog even door een zandbak en een hooi baal overwinnen.

En deze ronde mocht je dus wel 4 keer doen.
Ik was expres achterin het deelnemersveld gestart want ik wilde niet te hard van start gaan.
Want de snelle jongens voorin zijn ook echt snel en als ik die bij had willen houden kon je me na 2 heel misschien 3 rondjes opvegen.
Hierdoor heb ik de eerste ronden er iets langer overgedaan, maar wel een negatieve split gelopen.

Zoals in bovenstaande schema goed te zien mag ik niet klagen met doorkomst tijden van:
1e ronde 10:46
2e ronde 10:16
3e ronde 10:16
4e ronde 09:51

In de buurt van de toppers ben ik niet gekomen, maar dat wist ik van te voren al.
Mijn eerste cross is een feit en ik moet zeggen voor de afwisseling is het best grappig.

Nu op naar Nijmegen met zijn 7 heuvels!

©Hardloopgek