Wind regen en polderwegen!

Wind, regen en polderwegen dat was dit jaar de kerstloop in Dronten.

Dit jaar zou ik wederom de kerstloop in Dronten doen als afsluiting van mijn loopjaar.
Mijn voorbereiding er naartoe was alles behalve vlekkeloos, want als je in ruim 1 maand maar een keer een 10km loopje doet dan is dit weinig.
Menigeen zou dan ook niet gestart zijn op een afstand als de halve marathon, misschien omgezet in een 10km of helemaal niet gestart zijn.

Maar goed dat was voor mij eigenlijk geen optie, want ondanks dat mijn vaste loopmaatje niet kon zou er we een andere komen.
Martin had ik al eerder in het jaar gestrikt om gezellig eens te komen lopen in Dronten.
Want dit jaar was het 25e jubileum en zou ik dus eenmalig de 21,1 km doen.

Al in de aanloop spreken Martin en ik elkaar op twitter en geef ik voorzichtig aan dat hij er op moest rekenen dat hij mij moest gaan hazen die dag.
Martin wilde hier uiteraard niets van weten want dat zou de omgekeerde wereld zijn, maar goed hij wist niet hoe mijn voorbereiding was geweest.
Wat ik dan niet van hem wist was dat hij al een tijdje moeite had om de langere afstanden naar tevredenheid te lopen!
Ach de blinde en de dove helpen elkaar wel hoor!

Wil je lezen hoe Martin het ervaren heeft? Klik dan hier!

Al bijtijds kwam Martin bij mij thuis aan zodat we nog even rustig een bakkie koffie konden doen en het thuisfront nu ook eens kon zien Martin nu was!
De weersvoorspellingen waren niet echt positief te noemen en het thuisfront besloot dan ook om maar niet mee te gaan naar Dronten en verkondigde zelfs nog met een klein lachje dat er een weerwaarschuwing was afgegeven!

Na de koffie en de discussie wat er aangetrokken ging worden zijn Martin en ik dan maar richting Dronten gegaan.
Daar aangekomen het startnummer opgehaald en rustig afgewacht tot we mochten starten.
Martin kwam zelfs nog bekenden tegen van zijn AV en ook enkele die hij kent.
Op zich niets vreemds, want Martin is een vriendelijke man die graag zijn passie voor het lopen deelt.
Dit doet hij op vele manieren en ook slaat hij een uitnodiging van een mede loper die hij kent via de social media niet zomaar af.

Even kwart voor een zijn we rustig aan richting de start gegaan.
Beide een poncho aan om in ieder geval droog te starten en ook wel een beetje als bescherming tegen de wind.
Ik had al aangegeven bij Martin dat hij het tempo moest bepalen, ik ken mezelf tenslotte, en daarbij wilde ik hem wel gezamenlijk lopen.

Om 13:00 uur was dan de start.
We konden vrijwel direct na de start ons ritme pakken en zaten redelijk goed in het veld waardoor we niet echt veel last hadden van langzamere lopers.
Na een goede 500 meter zet Martin ineens aan, ik denk wat gaan we nu krijgen zouden toch rustig starten?
Bleek dat Martin weer een bekende zag gaan en deze even wilde aantikken.
De eerste 3 kilometer verliepen lekker met een tempo van 5 minuten de kilometer ook zo gek nog niet.
Na iets meer dan 3 kilometer draaide we tegen de wind in, op zich nog geen echt probleem want door het grote deelnemersveld had je beschutting genoeg.
Dit hield ook direct in dat we op de lange rechte van der Hamlaan de wind van opzij zouden hebben.

Eigenlijk liepen we tot de 10 kilometer lekker en hadden we geen van beide klagen of we deden het wijselijk niet ;p
Normaal gesproken mocht ik na 1 ronde rechtdoor richting de finish, maar ja dit jaar moest ik er aan geloven en vlak voor de finish rechtsomkeer maken voor ronde 2.

Nadat we het 10 kilometerpunt waren gepasseerd nam Martin een gelletje.
Toen we eenmaal weer in het ritme liepen gaf hij aan dat ik maar moest gaan als ik sneller wilde ik dit moest doen.
Maar daar begonnen we niet aan, nee samen uit samen thuis!
En daarbij het tempo was, vond ik, best oké.

Toen we weer op het fietspad liepen rond de 3 en dus nu ook het 13 kilometerpunt liepen er twee achter ons die even aan het rekenen sloegen.
Ze wilde graag onder / rond de 1:45 lopen en berekende dat ze dan best een straf tempo moesten blijven lopen.
Op een zeker moment besloten ze ons voorbij te gaan maar tijdens het voorbij gaan twijfelde een van hun of ze niet beter achter ons konden blijven lopen.
Ik gaf hierop aan dat we een kilometer tijd van net boven de 5 minuten hadden en ze het dan niet gingen redden.
Ze besloten door te gaan en ik sloot af met de opbeurende woorden dat als wij ze weer in zouden halen ze het niet gered hadden.

Omdat we in ronde 2 zaten moesten we ditmaal op de van der Hamlaan niet geheel rechtdoor maar ook nog even linksaf na driekwart voor een extra lusje.
Door het uitgedunde deelnemersveld waren de stukken met wind tegen al wat zwaarder.
En bij het 15 kilometerpunt vonden mijn bovenbenen dat het weleens afgelopen mocht zijn.
Op het extra lusje mochten we dan ook nog een extra stukje tegen de wind in beuken en dat was ook wel nodig daar.

Maar goed een extra stukje wind tegen betekend ook een extra stuk terug met de wind mee!
Het aftellen begon bij zowel mij als Martin.
Eenmaal aangekomen bij het 19 kilometerpunt bedacht Martin toch nog even aan te zetten.
Zo gingen wij van een gemiddelde van 5:20 per kilometer terug naar 5 minuten per kilometer.
Ik moest daar toch echt wel even werken want afhakken dat gaan we niet doen!
Daar was dan het 20 kilometerpunt met een tijdklok.
Voor Martin het teken nog weer stapje harder te gaan.....

De laatste kilometer ging dan ook in een tijd van 4:41!
Moe maar voldaan en toch ook wel blij over de finish.
Martin die was helemaal blij want die had eindelijk weer een lange afstand uitgelopen zonder te moeten of willen stoppen.

Ik kijk dan ook terug op een fijne loop waarbij ik de gelukkige was die naast en met Martin deze uitdaging mocht gaan!

  

21,1 km

   

01:48:25

   

11,68 km/u

   

1525 kcal

©Hardloopgek

Bredase Singelloop! Zit ik in een dip?

Twee weken na de dam tot damloop stond Breda op het programma.
Vorig jaar liepen we deze dag in Brussel dit keer iets dichterbij.

Wesley en ik zouden vandaag sinds lange tijd weer samen lopen.

De aanhang bleef thuis mede omdat het toch niet om de hoek is en ook hadden ze te leiden onder vermoeidheid of verkoudheid.

Dan ga je niet ergens heel lang staan met het risico dat je op de tocht staat of zo.

Dus 's morgens samen richting Breda waar we ruim op tijd arriveerde.

Na het vinden van een parkeerplek zijn we richting het Chasseveld gegaan waar we ons konden omkleden bij mijn werkgever.

Eenmaal omgekleed en enige tijd verder maar vast langzaam aan naar buiten gegaan en ons richting de start begeven.

Voortijds had ik van iemand die bekend is bij de loop de tip gekregen om een beetje vooraan te gaan staan.

Want vlak na de start zit er een knik in en wil het veld wel eens stil vallen.

Maar vooraan staan kent zijn risico's!

Wesley en ik stonden vooraan en even had ik toch twijfel of dit wel klopte.

Maar al snel hoorde ik mensen om mij heen praten over tijden die mij wat meer vertrouwen gaven.

Het was helaas wel warm, iets wat heerlijk is voor het publiek maar tijdens het lopen vaak wat minder.

Om 14.00 uur klonk het start signaal en we waren zo weg.

Geen last in de eerste of tweede bocht, maar wel te snel gestart.

De benen voelden wat zwaar, maar goed dat kan als je even in het startvak stil staat.

Het tempo was hoog en het tempo moest er uit. 

Dit gebeurde iets, tot een acceptabel tempo van ong 13,8 km/h

Echter het was niet mijn dag.

Ik had een ademhaling die heel hoog zat, nog nooit gehad, maar prettig is het niet.

Het tempo moest ik loslaten want die ging ik vandaag niet volhouden.

En mijn linkerlies was wat zeurderig.

Ik overwoog nog binnen de eerste 3 kilometers uit te stappen en een DNF te laten noteren.

Maar goed dat gaat me toch ook wel erg ver.

Ik koos ervoor het tempo drastisch naar benden te halen.

Ik had Antoon al gemist aan de kant omdat ik te druk was met alle pijntjes en tegen strubbelingen.

Ik zag dat Wesley zocht waar ik liep en dat weet ik want dat doen we nu eenmaal.

Maar omdat ik hem de kans op een mooie loop niet wilde ontnemen.

Ik liet een gat vallen en als ik achter een groepje kwam te lopen liep ik in een dusdanige lijn dat hij me niet kon zien.

Zo had hij geen idee waar ik was en kon hij niet anders  dan doorlopen, want als ik had gezegd dat ik moest lossen was hij waarschijnlijk bij me gebleven.

Na 5 kilometer ging het wat beter.

Zowel mijn loop cadans als geestelijke cadans kwamen nu overeen.

Het liep, de lies was wat afgezakt en het zonnetje was wat minder aanwezig.

De gedachten om uit te stappen waren weg.

Op een gegeven moment maakte we een lus om weer terug te gaan naar het stadscentrum en dus voor de tweede ronde.

Bij het 10 km punt ging je weer het stadshart in en dus ook de gezelligheid.

Je wilt dan niet eens meer denken aan stoppen en dat publiek doet je je zorgen even vergeten.

Bij het 12 km punt waren we vlak voor het punt waar Antoon had gestaan, dus dit keer zou ik wat beter opletten.

Helaas, bleek later, had hij al een ander plekje ingenomen ergens vlak voor de finish.

Bij mij was de loop cadans er nog wel maar mentaal was het toch zo zwaar geworden.

Je gaat dan letterlijk alle pijtjes voelen, maar wat is het irritant als het niet wil zoals jij wilt.

Ongeveer ter hoogte van het 15 km punt waren de benen volgelopen, ze begonnen steeds meer te protesteren voor het gevoel.

Maar goed het tempo bleef wel redelijk gelijk dus laten we dat dan maar als positief zien.

Niet veel later hadden ook de voeten het wel gehad, een gevoel van doofheid / tinteling die ik nog niet eerder had ervaren sloop erin.

Dan toch maar stoppen? Even aan de kant? Even lopen?

Nee we doen het niet, we gaan gewoon dom door met het verzetten van de ene voet na de andere.

Geestelijk werd het er niet beter op, want voor mij idee moesten sommige stukken sneller komen dan dat ze kwamen.

Dan dacht ik weer o straks dan zijn we daar en daar, maar dan zie je in eens een bocht naar rechts terwijl je die echt niet had verwacht.

Wat een domper kan dat zijn zeg.

Net voor het 18 km punt werd ik bijgehaald door de pacers met een eindtijd van 1.40 uur.

De voorste pacer spoorde me aan aan te haken, dit ook wel gedaan maar net voorbij het 19 km punt weer losgelaten.

Het tempo was niet meer te doen voor mij tot aan de eindstreep.

Eigenlijk kwamen ze een ruime kilometer te vroeg voorbij.

Het 20 km punt kwam in zicht en daar was ik blij mee want dan was het nog maar 1,1 km afzien

Een goede 5 minuten zeg maar, dat kan ik nog wel aan.

Uiteindelijk sloegen we dan rechtsaf weer richting het stadshart daar waar dat laatste bruggetje lag en die laatste verschrikkelijke meters.

Vooral die laatste 200 meter die netjes om de 50 meter werd aangegeven, wat een hel is dat zeg.

Maar uiteindelijk kwamen we over die eindstreep en daar stond Wesley me op te wachten.

Nog voor ik bij hem was moest ik echt even stil staan en balen, flink balen dat het weer niet liep zoals ik hoopte.

  

21,1 km

   

01:42:02

   

12,41 km/u

   

1525 kcal

Heel even op adem komen en dan snel door lopen.
Naar het water waar ik toch wel aan toe was.
Zwaar balend richting de medailles met een geniepige pijn in de bovenbenen.
Zo een heerlijke stekende pijn die vooral van zich laat horen als je een opstapje op gaat of af!
Op naar die medaille om daarna snel slenterend naar de droge kleding en een warme douche te gaan.

Begrijp me niet verkeerd, Bredase Singelloop is een hele leuke loop.
Veel enthousiast publiek en veel bandjes en dj's die het feestje muzikaal begeleiden.
Een loop waar ik zeker nog eens zou willen lopen, in de hoop dat ik er dan meer van kan genieten.

Ik ben er nog niet over uit of ik in een dip zit of dat het weer mij parten heeft gespeeld twee keer op rij!
Maar balen dat is wat ik doe, weet dat ik echt niet altijd een top tijd kan lopen maar genieten moet toch mogelijk zijn.
Maar goed wie zal het zeggen?

Voor nu hebben we het weer gehad en gaan we volgende maand tijdens de zevenheuvelennacht wel zien hoe het er voor staat.

©Hardloopgek

Almere city run! #acr13

Eigenlijk zou mijn eerst volgende georganiseerde loop Vlieland pas zijn, als ik de Runningplus meeting even niet meetel.

Maar van de week zak ik een tweet voorbij komen dat je nog online kon na inschrijven voor de Almere City Run!

Dus even een kort overleg met moeders de vrouw en de inschrijving was een feit.

Het zou de 14 km worden en na een appje naar Wesley wilde hij ook wel mee.

Dus de Almere City Run werd het.

En o'ja Wes ik wil graag op 13+ km/h weg en mijn PR ligt op 1.00.29....

Enkele dagen later viel het kwartje bij hem en zouden we in ieder geval weg gaan op 13+!

Vandaag bijtijds met de trein richting Almere om zo ruim op tijd aan te komen om ons startnummer op te halen en om te kleden.

Aangekomen in Almere was het centrum nog stil, uitgestorven misschien wel.

De borden die de weg naar de start aangaven waren de enige tekenen van de loop en bij het marktplein ook de hekken en linten die een deel van het parcours aangaven.

Wesley en ik liepen direct door naar de school waar je je startnummer op kon halen.

Nadat we deze hadden bemachtigd naar de naast gelegen sporthal om ons om te kleden.

Tassen ingeleverd en rustig aan naar de start.

Wesley zijn pa en kids waren gezellig mee dus deze nog even opgezocht.

Beide baalde we dat we onze zonnebril in de tas hadden laten zitten, dus nadat we op de foto waren gezet nog even snel de bril halen.

Bij terugkomst richting het startvak gegaan.

Voor we hier in gingen nog even mijn zwager gegroet en gesproken die aan het werk was.

Eenmaal in het startvak voor ons doen redelijk vooraan gaan staan om zo wat minder hinder te hebben van andere lopers.

Een kwartier na de start van de 21 kilometer mochten wij van start.

Wesley die schoot weg en even dacht ik dat hij die 14 km in een halfuur wilde doen.

Ik heb dan ook een klein gaatje laten vallen en na een goede 500m zaten we weer wat meer bij elkaar.

De start leidde ons onder het winkelcentrum door om vervolgens weer omhoog te draaien en een stukje door het stadshart te gaan.

De winkels waren nog gesloten en dit maakte ook dat het niet onwijs druk was met toeschouwers.

Weer aangekomen op het marktplein draaiden we om het gemeentehuis heen om aan de andere zijde door het gemeentehuis weer terug te steken naar het marktplein.

Zo hadden we er toch alweer 2 km op zitten.

Nog een kleine doorsteek door het centrum bracht ons richting het politiebureau en de blowboot.

Na het bruggetje linksaf richting het kantoor van de sponsor van onze afstand, de Rabobank.

Vervolgens om het bedrijven park heen en door een parkje richting het 5 km punt.

Deze lag alweer aan de vaart die ons een goede 4 km lang langs de vaart zou voeren.

Op dit stuk, net voorbij de 6 km, haalde we de achterhoede van de 21 km in.

De snelle start die door Wesley was ingezet voelde ik toch wel iets en ik was dan ook blij om het 7 km punt te bereiken.

Hiermee hadden we de helft van het parcours verslonden on kon je kijken hoe de vlag ervoor hing.

Op basis van wat ik van mijn klokje kon aflezen was alles nog mogelijk, maar het tempo mocht dan niet naar beneden.

Tot ongeveer 8,5 km zaten Wesley en ik nog mooi bij elkaar.

Maar hierna viel een gaatje en liepen we beide onze eigen loop verder.

ik vond aansluiting bij iemand die een mooi tempo liep welke voor mij op dat moment heel even mocht fungeren als haas.

Dit voor een ruime kilometer waarna we alweer waterpost 2 tegen kwamen.

Hier zouden we rechts gaan en weer terug gaan richting het stadshart.

Net voorbij het 11 km punt stak je de busbaan over en kwam jij bij het weerwater.

Vanaf hier was het stadshart en dus ook de finishlocatie te zien.

Maar ja je moest nog wel een kleine 3 km.

Het parcours was aardig rustig geworden, want de 7 km loop kwam hier niet en de 21 km liep nog ergens achter ons.

Ergens rond de 12,5 km voegde ons parcours zich bij die van de 7 km loop.

En die was nog best druk met lopers.

Niets mis mee, want wat meer lopers leidt de aandacht weer even af en maakt dat het veelal weer wat gemakkelijker gaat.

Grootste nadeel was dat we vrij snel afsloegen een bospad op maar hiervoor eerst een bruggetje over moesten.

Dit maakte dat het tempo er even uit ging want men liep hier al redelijk op elkaar.

Na het bruggetje kon het gas weer open en waren we gedwongen om door de berm te lopen omdat iedereen breed uit over het pad liep.

Die finish kwam steeds dichterbij en de tijd tikte weg!

Was dat uur nog haalbaar?

Misschien wel, maar het zou dan wel krap worden.

Op een zeker moment werd ik gepasseerd door de 1e loper op de 21 km.

Een snelle jongen die we kennen van de plaatselijke AV!

Nog even hoopte ik er gebruik van te kunnen maken, aanhaken was uiteraard uitgesloten maar mee springen met hem en een tandje erbij misschien.....

De laatste brug welke ons richting stadshart leidde maakte dat ik wederom in moest houden en een vrije plek moest zoeken om weer verder te kunnen.

Eenmaal op het laatste stuk zat een echte versnelling er niet meer in en liepen we zo hard mogelijk door naar die eindstreep.

Op mijn klokje was binnen het uur niet meer haalbaar, maar de klok van de organisatie zei iets heel anders.

Ik tikte hem af op 1.00.21, maar goed de officiële tijd zal ons gaan leren welk klokje er gelij zou gaan krijgen (tegen beter weten in uiteraard)

Maar los van dat  een PR zou het worden!

Want ik heb ooit eerder een 14 km gelopen in 2011!

Ook de Almere city run, toen nog 2 rondjes weerwater, deze legde ik af in 1.00.29 uur.

Later op de dag verschenen de officiële tijden en was deze:

  

14 km

   

01:00:20

   

13,92 km/u

   

1012 kcal

Dus met een verbetering van 9 seconden op mijn PR een weer een medaille rijker kijk ik terug op een mooie dag.

En Wesley die een mooie 1.01.15 uur mocht noteren heeft het ook geweldig gedaan 

Ook moet ik nageven dat o.a. het parcours sterk is verbeterd ten opzichte van mijn ervaringen in 2011.
Enige puntje van echte aandacht die ik zou kunnen bedenken is het moment van samenvoegen van de 7 km lopers en de 14 km lopers.

O'ja en waar heb ik die 20 seconden laten liggen denk je dan?
Als ik mijn km tijden terug kijk zouden die gewonnen kunnen worden in de 1e km.
Maar die waardes zijn niet correct  omdat we door een tunnel gingen en dus een stuk onjuiste meting heeft opgetreden.
Zou ik ze dan hebben laten liggen in die laatste 1,5 km waar ik soms moest inhouden door de drukte?

Ik denk dat ik het een combi is van!
Ik denk dat ik enkele seconden heb laten liggen in het stuk tussen de 4 en de 8 km en ook wat verlies heb opgelopen aan het einde.
Al is het maar dat je een paar keer uit je ritme raakte!

©Hardloopgek

Halve Marathon van Hoorn!

De maand juni is alweer aangebroken en dit jaar voor mij geen zeebodemloop, maar Hoorn.

Ik had hem al eerder voorbij zien komen en dus bedacht dat dit ook weleens een leuke was om te lopen.
Wesley en ik zouden hier ook de Halve Marathon lopen!

Vandaag vertrokken we traditie getrouw weer vroeg.
Het weer was mooi, zo mooi dat ik toch ook maar me singlet in mijn tas gooide.
Eenmaal in Hoorn aangekomen hadden we alle tijd om ons startnummer op te halen en alvast te genieten van het zonnetje.

Er zou vandaag ook een collega lopen, die sinds lange tijd weer eens een halve zou lopen.
Dus ook een beetje opletten of we deze voorbij zien schuifelen.
En die zagen we, hij was zenuwachtig en voelde zich niet geheel fit.
Ik wuifde het weg als gezonde spanning, maar dat wilde hij toch niet geloven.

Langzaam aan liep de tijd door en kwam de start in het zicht.
Dus rustig omkleden, tas inleveren en nog wat mensen kijken.

We zouden om 10.30 uur starten, dus rond 10.15 rustig aan in het startvak gaan staan.
Wesley wilde wederom voor een PR gaan!
Hij wilde nu onder die 1.40 duiken, dus ik wenste hem veel succes.
Want ik ging wel zien waar het schip zou stranden want na een dagje vrijwilliger spelen bij de Zeebodemloop  was ik er nog niet zo zeker van wat het lichaam wilde.
Ik had voor mezelf dan ook bedacht dat Wesley het tempo mocht bepalen.

Nadat we met een luide knal van het kanon waren  weggeschoten gingen we op pad.
Het eerste deel was  het zoeken naar je tempo en ruimte.
Er zijn nu eenmaal lopers die gewoon doen wat ze willen en niet op of omkijken of er toevallig nog iemand anders loopt.
We gingen van start in de richting van het centrum waar we een mooi rondje maakte.
Dit zijn de mooiste rondjes, oude gebouwen met veel karakter stonden als toeschouwer langs het parcours.
Ik had eerlijkheidshalve verwacht dat de winkels wel open zouden zijn om zo nog meer sfeer te creëren, maar dit was niet zo.

Na een ronde door het historische centrum vervolgde we onze weg over een fietspad weg van Hoorn.
Wel liepen vol in de zon, maar veelal vergezelt door een heerlijk verkoelend windje.
Na 5 kilometer sloegen we af en zette we koers richting de dijk en ook de eerste waterpost.

Ik had al vanaf het begin zware benen en gaf dan ook bij Wesley aan dat er van mij geen echte versnelling verwacht hoefde te worden.
We liepen toen al de gehele tijd rond de 13 km/h dus echt te klagen hadden we niet.
En voor Wesley best een snelle start die ik toch stiekem probeerde te handhaven in de hoop dat dit tempo vast gehouden werd.

De eerste waterpost was ik erg blij mee, want dat zonnetje deed zijn best.
Ze hadden zowel water als sponsen en ook fruit.
We zaten nu op de dijk en volgde deze als het goed is tot het keerpunt.
Bij Schellinkhout liepen we even door het dorp waardoor er ook weer wat meer mensen langs het parcours stonden.
Nadat we Schellinkhout achter ons hadden gelaten liepen we weer de dijk op.
Hier zou de weg afbuigen waardoor je in de verte, recht voor je, lopers zag!

Ik dacht op dat moment nog "moet ik daar nog helemaal heen" en op dit zelfde moment zegt Wesley nog je moet niet naar voren kijken.
Maar die bocht ging gelukkig sneller dan verwacht.
Naast het ver gezicht op waar je naartoe moest had je uiteraard ook prachtig zicht over het water met allerlei bootjes.
Het nadeel van het mooie weer en een mooie locatie is dat er ook andere sportbeoefenaars op uitgaan.
En dan heb je dus ook te maken met wielrenners, die als je het mij vraagt op sociaal gebied nog wel het een en ander kunnen leren.

Eenmaal aangekomen bij het 10 kilometerpunt zag ik links in de berm een bordje staan.
Toen ik omkeek stond hier 13 kilometer op, altijd handig om te weten i.v.m. de terug weg.
Tevens keek ik vooruit in de hoop de kramen van de volgende waterpost te zien!
Maar die lieten nog even op zich wachten.

Wel kwamen de eerste lopers alweer terug.
Uiteindelijk net na het 11 kilometerpunt en vlak voor het keerpunt was daar de 2e waterpost.
Deze passeerde je en nog geen 2 minuten later passeerde je hem weer.
Dus op zowel de heen als de terugweg pakte ik water en een spons.
Ondertussen zat het tempo er nog steeds lekker in, maar goed nu moesten we terug en zouden we meer en langer last hebben van wind tegen.

Op de terugweg uitkijkende naar mijn collega die samen liep met zijn loopmaatje.
Hij zou met haar lopen, dus op haar tempo en gokte op een 10 km/h.
En zo geschiede want rond het 10 kilometerpunt passeerde we elkaar en hebben we ze nog even woordelijk aangemoedigd.
Wij liepen ondertussen dus weer terug en hadden vaker de wind tegen.
Niet onwijs hard, maar wel hard genoeg om je uit te putten.

Als we af en toe bij een groepje liepen maakte ik hier ook dankbaar gebruik van door even in de luwte te lopen.
Maar zowel ik als Wesley konden niet de rust vinden om bij zo een groepje te blijven.
Toen we eenmaal het 15 kilometerpunt hadden bereikt stonden geen bordjes meer met de totaal afgelegde afstand, maar de totale afstand tot de finish.

Net voor het 16 kilometerpunt zei ik tegen Wesley dat als hij nog wilde versnellen dat hij dat vooral moest doen, ik ging het niet meer voor elkaar krijgen om nog 5 kilometer een hoger tempo te lopen.
Hij wilde dit "nog" niet en zo liepen we nog samen verder.
Ergens vanaf kilometerpunt 17 haalde we een loper in die kennelijk bij ons aanhaakte en zo ook uit de wind kon lopen.
Toen we eenmaal vanaf de dijk linksaf sloegen richting Hoorn bedankt hij ons alvast voor het schuilen.
Iets wat uiteraard geen probleem is, want wij liepen toch wel.

Toen we nog 2 kilometer hadden te gaan zag ik zo nu en dan op mijn klokje dat het tempo toch wel iets omhoog was gegaan.
Zolang dit lukte hielden we het maar zo.
Soms pakte Wesley weer even over en zette hij een stapje erbij.
Ik ben dan ook wel weer zo dat ik hem niet van me weg kan laten lopen en dus ook dat extra stapje erbij zet.

Eenmaal het historische centrum ingedraaid zette Wesley nog eens aan.
Ik moest wel mee, want nu lossen betekende waarschijnlijk het mentale einde.
Op een gegeven moment zag ik in de verte het kilometer bordje en zei tegen Wesley dat we nog niet in de laatste kilometer zaten en merkte dat de versnelling niet nog meer werd doorgevoerd.
En daarbij die nieuwe PR zat er toch wel aan te komen voor hem.

Uiteindelijk kwam daar die eindstreep in zicht.
Een echte versnelling zat er niet meer in, maar wel zette Wesley er weer en stapje extra bij.
In de laatste 150 a 200 meter besloot ik even flink aan te zetten en het maximale eruit te gooien.
Omdat ik achter Wesley liep moest ik hem voorbij en kon ik hem dan ook aantikken en reageerde hij hierop.
Met een ware eindspurt kwamen we over de streep met een dikke PR voor hem en een mooie tijd voor mij.

  

21,1 km

   

01:37:39

   

12,96 km/u

   

1498 kcal

Ik was voor dat moment op en klaar, Wesley voelde zich goed en fit.

Na wat uit hijgen en water te hebben gedronken een plekje langs het parcours gezocht om te wachten op mijn collega en zijn loopmaatje.
Deze nog even over de streep geschreeuwd en gefeliciteerd met geleverde prestatie alvorens wij richting omkleed locatie gingen!


©Hardloopgek

De 20 van Alphen

DE 20 van Alphen!
Het plan voor vandaag was simpel, starten bij de pacer van 1:30 en hopen dat de rug geen roet in het eten gooide.

Vandaag waren we op tijd op, dit mede omdat de kinderen vonden dat we wel genoeg hadden geslapen.

Omdat iedereen vandaag weer mee ging voor de support was het ook helemaal niet erg er al op tijd uit te zijn.

Om half elf zouden we Wesley oppikken en op ons gemak naar Alphen gaan waar we pas om 13:30 uur hoefde te starten.

Aangekomen in Alphen zijn we op ons gemak naar het stadhuis gelopen waar ik nog even mijn bestelde shirt op moest halen en we ons uiteindelijk ook konden omkleden in de garage.

Omdat we vroeg waren nog even snel de intersport ingelopen, want tja die is toch open.

Een goed uurtje voor we van start mochten zijn we ons op ons gemak gaan omkleden en hebben we onze tas ingeleverd.
Vervolgens zijn we op zoek gegaan naar de start, want daar waar we eerder een start boog hadden gezien (kids run) was men nu druk bezig dit af te breken.

Na een klein ommetje de start gevonden en afscheid genomen van de supporters, deze zouden lekker het centrum ingaan en daar rond lopen en langs het parcours staan.

Bij het startvak aangekomen was het nog relatief rustig.

We zagen nog geen pacers en wisten ook niet waar die zouden moeten staan.

Dus wij hebben een positie ingenomen en gekeken.

Wel een paas pacers waargenomen, maar deze liepen niet de tijd die wij wilde behalen.

Tja daar gaat je plan!
Geen pacer meer voorbij zien schuifelen dus wat doen we dan?

We gaan wel gewoon van start en lopen ons eigen tempo, welke in het begin toch altijd iets hoger licht.

Dus als hij voor ons zit gaan we m misschien wel zien en anders zien we het wel.

De eerste ronde voerde ons over een rondje van 2,5 km door o.a. het centrum en ook over de start streep.

Het tempo lag gelijk hoog want tja als je 1:30 wil lopen moet je gemiddeld 13,3 km/h doen.....

Het rondje van 2,5 km ging goed voor mij en ook Wesley liep lekker.

Ergens rond de 3 kilometer komen we bij een groepje lopers en ja hoor ballonnen.

Even bij halen en kijken! Damn zijn de 1:35 uur lopers.

Maar wacht wat zien we daar.....

Enkele honderden meters verder nog iemand met ballonnen, dat moet dus wel de 1:30 groep zijn.

Doel! Bijhalen en dan rustig meegaan.

Het koste wat moeite en inspanning maar op een zeker moment zaten we er redelijk bij, ik versnelde hem iets en zat in het staartje van de groep.

Wesley kon deze versnelling niet mee pakken en bleef op enkele tientallen meters van me verwijderd.

Ergens tussen de 7 en 8 kilometer deed ik een stapje zachter en Wesley sloot met een korte aanzet aan.

We liepen nu met een klein gaatje achter de groep en ik zette weer extra aan in de hoop dat Wesley ook meteen meeging.

Al gauw merkte ik dat dit niet het geval was, maar het gaatje was te overzien.

Vlak voor de 9 kilometer verlieten we de bebouwde kom van Alphen en sloegen we een ventweg op.

Ik keek in de bocht om en zag dat er een te groot gat was geslagen tussen Wesley en mij.

Wat ga ik doen, laten afzakken en hopen dat Wesley dan wel meekomt en aansluit?

Of ieder onze race lopen?

Ik besloot mijn eigen race te lopen want als ik me liet terug zakken was ik bang dat we de aansluiting niet meer gingen maken.

Ik sloot me nu definitief aan bij de groep en liep met hun verder.

Wat volgde was een lange weg parallel aan de N207 als ik het goed heb.

Op het 12 kilometer punt staken we over en zouden we een aan de ander kant langs het water de terug toch in te zetten.

Dit was de uitgelezen kans om te kijken of ik Wesley nog kon spotten.

En inderdaad ik kon hem zien en het zag ernaar uit dat hij nog goed ging.

Kilometer punt 13 ondertussen gepasseerd en ik liep nog lekker.

Ach en als je al 13 km erop hebt zitten en het voelt goed, dan verlaat je gewoon de pacer!

Je weet nooit of het een slimme keus is, maar ik besloot op mijn gevoel door te lopen.

En laten we eerlijk zijn als hij me weer inhaalt doe ik het niet goed, maar zie ik hem niet meer dan zal het wel kloppen.

Ik vond voor een goede kilometer een andere loper die er een lekker tempo in had zitten en besloot hierbij te blijven hangen.

Tempo was iets sneller dan die van de pacer dus ook redelijk veilig.

Maar goed ik ben en blijf eigenwijs en als het lekker gaat dan ga ik me vanzelf een keer irriteren aan het tempo en zoek ik de volgende op.

Ondertussen kwamen we weer in de bewoonde wereld  terecht.

Bij de 15 kilometer maakte je een mooi lusje en kon je dus goed kijken wie waar liep.

Toen ik net de waterpost was gepasseerd zag ik aan de andere zijde Wesley lopen.

Ik riep hem ff aan en hij riep dat het lekker ging! Toch een fijne gedachten.

Na de 15 kilometer sloegen we af en liepen we tegengesteld van de 10 kilometer lopers, maar ook van waar we even later weer zouden lopen.

Na een goede kilometer mochten we wederom een u-turn maken en werden we gevoegd bij de 10 kilometer lopers.

Hier passeerde ik wederom Wesley, gaatje was iets groter geworden maar hij liep er nog goed bij.

Ik liep nog steeds lekker en had ondertussen alweer wat mensen van de 20 kilometer en vele van de 10 kilometer achter me gelaten!

Uiteindelijk kilometerpunt 18!

Was er wel een beetje klaar mee.

Liep nog steeds op tempo maar voelde toch wel dat het tempo dat ik had gelopen zich begon te bemoeien met mijn gevoel.

Gelukkig klonken daar al de klanken van een van de bands / fanfares wat betekende dat we al aardig richting de 19 kilometer zaten.

Net voorbij de 19 kilometer sla je de woonwijk in die je leidt naar het centrum en nog mooier de finish.

Straatje was onwijs gezellig maar wel smal met het aantal lopers wat er liep.

Maar goed niet zeuren er langs lopen, genieten en gaan naar die eindstreep.

Het centrum kwam in zicht.

Het bruggetje ook, die bij in het teken stond van de laatste 150m.

Want na het bruggetje volgde al snel dit bordje.

Nog even een S bocht en op naar die eindstreep!

Eenmaal de eindstreep gepasseerd klokte we een tijd van:

  

20 km

   

01:28:20

   

13,58 km/u

   

1420 Kcal.

Een kleine vier minuten later kwam Wesley over de eindstreep met een tijd van 1:32:04

Vervolgens liepen we door om onze wel verdiende medaille in ontvangst te nemen

Daarna weer richting stadhuis om onze tassen op te halen en om te kleden.

Nadat we dit hadden gedaan ontvingen we van de supporters nog een goude plak voor onze inspanningen!

Vervolgens met een kleine tussenstop bij de grote gele M door naar huis!

©Hardloopgek

Mijn hardloop jaaroverzicht!

Mijn jaar overzicht!

2012 heeft mij weer mooie momenten mogen brengen op hardloop gebied, maar ook op werkgebied.
Op het gebied van hardlopen heb ik o.a. enkele Persoonlijk Records mogen aanscherpen, nieuwe afstanden gelopen en een hardloop maatje gevonden.

Is dat dan alles? Nee zeker niet!

Want ook ook heb ik op het social media vlak enkele interessante mensen mogen ontmoeten die een zelfde passie delen. Tevens heb ik een 2 daagse cursus tot runnig instructor gevolgd via Run2day Zwolle en zo mijn kennis op hardloop  gebied weer wat mogen uitbreiden.

PR's en afstanden

In 2011 heb ik op alle afstanden (tot max de 10 EM) mogen noteren dan wel aanscherpen.
In 2012 was mijn doel dan ook om mijn maximale afstand te verleggen naar de halve marathon (21,1 km)
Zo heb ik op 4 maart 2012 mijn eerste halve marathon gelopen in Vorden tijdens de achtkastelenloop.
Ik had deze loop geselecteerd vanwege het relatief vlakke parcours en het feit dit een minder massale loop was.
Op mijn debuut mocht ik een tijd van 1:37:02 noteren, een tijd waar ik zeer tevreden mee was daar ik hoopte op een eindtijd ergens tussen de 1:40 en 1:45.
In oktober 2012 tijdens de Amsterdam marathon heb ik deze tijd aangescherpt en mocht ik een eindtijd van 1:35:44 noteren!

Overige PR's in het afgelopen jaar!

• 5 km 22-6 20:39 korps triathlon
• 10 km 2-6 42:11 zeebodemloop
• 12 km 25-3 53:05 zandvoort circuitrun
• 10 EM 23-9 1:10:32 dam tot damloop
• 17 km 13-5 1:20:15 rondehoeploop
• 18,5 km 5-2 1:34:36 midwinter marathon

De mooiste van de bovenstaande PR's is denk ik toch wel de Dam tot Damloop waar ik voor het eerst mocht deelnemen in het wedstrijd team en hierbij dus een snellere tijd kon noteren als het jaar ervoor.

Heb ik verder dan niets gedaan?
Nee echt niet, ik heb meerdere lopen, minstens een per maan soms twee, gelopen waarvan erg veel samen met Wesley.
Op sommige lopen heb ik gediend als haas van Wesley en zo hem naar een mooie tijd kunnen brengen en andere lopen deden we misschien wel iets meer voor de omgeving.
Andere uitdaging die ik met mezelf was aangegaan was de 1/8e korps triathlon solo doen.
Dus 500 meter zwemmen in open water, 20 km fietsen en 5 km rennen.
Dit heb ik uiteindelijk in een tijd van 1:16 en een beetje volbracht.

Social media en loopmaatje

Zoals aangegeven heeft 2012 mij een loopmaatje opegeleverd in de persoon van Wesley.
Wesley en ik hebben vroeger op de zelfde basisschool gezeten en waren elkaar op facebook weer tegen gekomen eind 2011.
Wesley zou deelnemen aan de kerstloop in Dronten waar ik voor het tweede jaar deelnam.
In het nieuwe jaar besloten we een keer samen te gaan lopen en dit beviel goed, de snelheid lag op training niveau gelijk.
In februari hebben samen deelgenomen aan de midwinter marathon, de 18,5 km, waarbij ik fungeerde als gangmaker voor Wesley.
Hierdoor liep Wesley verder dan hij ooit te voren had gelopen, ondanks dat hij in trainingen al enkele malen erg dicht tegen de afstand aanzat.
Uiteindelijk hebben we ook samen zijn eerste halve marathon gelopen, toen mijn 3e.
Deze verhalen heb ik uiteraard al eerder beschreven in een van mijn blogs.
Maar de mooiste loop de Wes en ik hebben mogen lopen is denk ik toch wel de Zevenheuevelenloop in Nijmegen! Zij die mijn blogs elke keer weer lezen zullen ook wel weten waarom.

Ook heb ik Martin van Noort mogen leren kennen.
Martin is een fanatiek loper, trainer, hardloop goerroe, blogger en wat allemaal niet nog meer!
Martin heb ik via twitter leren kennen. Hoe? Hij heeft volgens mij ooit eens op een tweet gereageerd.
Toen later bleek dat we naast de zelfde passie ook nog eens de zelfde hardloopschoenen specialist konden was het hek van de dam.
Martin loopt, in mijn ogen, veel maar hij loopt dan ook hele marathons.
Martin is daarbij ook nog eens trainer en dit maakte ook dat ik zijn hulp eens heb ingeschakeld met een vraag m.b.t. een les.
Door de communicatie middels twitter, soms de mail en het volgen van elkaars blog ben ik ook eens te gast geweest bij hem om eens mee te lopen in zijn achtertuin.
Via mensen als Martin heb ik dan ook weer andere mensen op het social media vlak mogen ontmoeten met dezelfde passie.

Running Instructor

In februari dit jaar heb ik via Run2day Zwolle een 2 daagse cursus tot running instructor gevolgd.

Wat kan je ermee? Nou je krijgt de beginselen en een basis aangereikt om eventueel beginnende lopers te kunnen begeleiden.

De cursus is ooit geschreven voor hen die niet bij een AV zitten maar wel bij een loopgroepje zitten en hier mogelijk les / leiding aan willen geven.

Nu zullen sommige denken, maar jij doet dit toch niet! Jij zit toch niet bij een loopgroepje of AV?

Dat klopt, maar ik ben wel gek van lopen en tracht hier en daar mijn enthousiasme op andere over te dragen.

Ik heb de cursus dan ook hoofdzakelijk uit persoonlijk interesse gevolgd, maar ook omdat ik nu mogelijk een iets zinniger antwoord kan geven op vragen van vrienden / bekenden of collegae die mij weleens willen benaderen.

Deze cursus is dan ook de aanleiding dat ik een keer heb meegelopen bij Martin in zijn achtertuin.

Martin traint in het duingebied bij Heemskerk een prachtige omgeving die erg uitdagend kan zijn.

Hardlopen en meer....

In het afgelopen jaar heb ik twee maal via facebook een run georganiseerd.

Niets groots, althans is het niet geworden, maar net zo leuk.

Eenmaal in het Amsterdamse bos met een select gezelschap en een Sunday morning run in Lelystad.

De opkomst op beide lopen was klein, maar hierdoor niet minder gezellig.

Daar ik de organisator was en ik hou van het principe dat een ieder zijn eigen tempo loopt was ik te vinden bij de achterste lopers.

Wesley liep dan veelal voorin met de wat snellere lopers.

Dit is toch altijd een leuke manier om mensen te leren of beter te leren kennen en zoals bij de sunday morning run het geval was weer oude bekenden tegen te komen.

In juli van dit jaar was ik de organisator van de 2e officiële runningplus meeting.

Juli is een maand waarin er nauwelijks loopjes zijn en daarom was dit de uitgelezen kans.

In 2011 was er de combi met de Hilversum city run, dit jaar dus in de polder.

We hebben hier met een gemêleerd gezelschap 2 maal een bestaand rondje gelopen welke ons voerde over een deel van het NK veldloop parcours van gemeente ambtenaren.

De weg ernaartoe en terug liepen we met zijn alle en we sloten het geheel af met een heerlijke pasta maaltijd en de nodige versnaperingen.

De titel zegt het al "hardlopen en meer".

Op het vlak van mijn werk heb ik in maart dit jaar het besluit genomen om te solliciteren op een nieuwe functie.

Deze nieuwe functie ga ik uiteindelijk uitoefenen gecombineerd met mijn huidige werkzaamheden.

De procedure naar deze nieuwe functie heeft mede door het wachten en de vele kandidaten tot augustus dit jaar inbeslag genomen.

In die tijd heb ik te horen gekregen dat mijn brief voldeed aan de eisen en dat ik op gesprek mocht komen.

Na het gesprek kreeg ik te horen dat mijn gesprek voldoende was en ik nog niet was afgevallen, maar er volgde meerdere dagen dus moest nog een weekje wachten.

Uiteindelijk dan het verlossende woord dat ik door mocht voor het assessment.

Toen we deze hadden gehad en na ruim 3 weken de uitslag toestemming verleend dat deze doorgestuurd mocht worden.

Uiteindelijk in augustus het verlossende telefoontje, ik mocht de opleiding in.

Deze zal drie maanden duren en bestaan uit cursussen en werken en een twee tal examens.

Momenteel zit ik maand 2 van de opleiding en heb ik dus de maand januari nog voor de boeg.

Dan horen we of ik ook daadwerkelijk word aangesteld voor de nieuwe functie.

Al met al ben ik dan 10 maanden bezig geweest, maar heb er nog geen seconden spijt van gehad.

Op naar 2013

En dan nu op naar 2013.

In 2013 beginnen we met de halve marathon van Egmond.

Is toch een loop die ik een keer gedaan wil hebben, en met de steeds hogere inschrijfgelden moest het er nu maar van komen.

In februari keren we traditie getrouw terug naar Apeldoorn voor de midwintermarathon en zullen we dit maal proberen de 27,5 km te volbrengen.

Verder zullen enkele bekende lopen de revue passeren maar ook enkele nieuwe zoals de 20 van Alphen, maar uiteraard zullen we ook weer aanwezig zijn bij de runningplus meeting welke dit jaar wordt gecombineerd met de Ekiden in Rotterdam.

Dan rest mij enkel nog om een ieder fijne feestdagen en een gezond en sportief 2013 te wensen.

©Hardloopgek

Houtwijker kerstloop in Dronten

Van haas naar......

Zaterdag 15 december stond mijn 3e editie van de Houtwijker kerstloop in Dronten op het programma.
Ik kan wel zeggen dat dit traditioneel mijn laatste loop is van het loopjaar!
Voor de 3e maal de 10 km en niet toch maar de 21!
Waarom? Ik weet het eigenlijk niet, misschien omdat het 2 keer over nagenoeg de zelfde ronde gaat of misschien wel omdat ik daar in december helemaal geen zin in heb!
Maar volgend jaar viert de Houtwijker kerstloop zijn 25 jarige bestaan...... Dus misschien doe ik dan wel eenmalig de halve marathon!

Maar goed voor mij dus de 10 km een loop waar ik niet perse iets hoef.
Dit jaar zou ik dan ook iemand gaan hazen op de 10 km die onder het uur en het liefst in de buurt van de 55 minuten wilde eindigen!
Ach waarom ook niet, ik loop Dronten toch wel en mijn tijd op de 10 die ga ik zomaar niet verbeteren.

De aanloop naar de Houtwijker kerstloop bleek dat die gene die ik zou hazen last had van stijve kuiten - onder benen!
Op zich niets ernstigs want rust kan je redden, maar goed met maar twee dagen rust.....

Zaterdag 15 december ik was bijtijds wakker en kreeg vervolgens een whatsapp lopen ging hem niet worden voor de gene die ik zou hazen.
Niet de benen gooide roet in het eten maar wel een opkomende griep en enkele daar bijhorende klachten!

Dus Wesley per whatsapp laten weten dat de plannen iets wat gewijzigd waren, we konden misschien wel proberen te knallen, althans hij wilde een gooi doen naar zijn PR op de 10 km.
Op tijd pikte ik Wesley dan ook op zodat we geheel nodeloos op tijd (zeg maar vroeg) in Dronten waren.
Dus hup startnummer ophalen en nee dit keer niet je aandenken vooraf maar pas aan het eidne op vertoon van je startnummer!
Ergens in een gang stond een heel mooi bankje die ons riep, dus hier hadden we plaats ingenomen en ons uiteindelijk ook omgekleed (laatste dingen uitgetrokken enz.)

Om 13:00 uur zou het startschot zijn dus om 12:40 uur zijn we rustig aan naar de start gelopen.
Wesley voelde zich goed en ik liep zoals bijna normaal weer te gapen!
Doel was gaan en zien wat er gebeurde, wel hadden we iets geroepen van 4:15 per kilometer vooraf maar dan moet het wel lekker gaan.

13:00 uur het startschot en weg waren we.
Het parcours is het eerste stukje lekker breed en hier moet je dan ook direct je plekje zoeken.
Dit lukte redelijk en op het punt dat we moesten inschuiven naar een rijbaan liepen we op zich wel op de juiste plek.
De eerste kilometer ging in een lage 4 minuten en dat was eigenlijk een beetje te enthousiast.
Ik weet niet hoe de benen van Wesley voelde, maar die van mij voelden zwaar.....
Nu had ik dit ook tijdens de zeebodemloop en daar liep ik mijn PR en de eerste kilometer in 3:55!

Na iets meer dan een kilometer sloegen we af de wijk in om hier binnen no time het fietspad op te gaan.
Hier moest je gewoon op de juiste plek lopen want anders heb je echt hinder van lopers die langzamer gaan.
Gelukkig liepen Wesley en ik hier wel op een goede plek, dus daar hadden we niet erg veel last van.
Bij kilometer punt 2 zaten we weer wat lager in de kilometer tijd en moesten we dat tempo in ieder geval hanteren.
Net voorbij kilometer punt 3 heb ik er ergens een kleine versnelling ingegooid om andere in te halen of om een gaatje dicht te lopen dat weet ik niet meer.
Wel merkte ik dat Wesley, die altijd achter me gaat lopen, iets meer afstand had tot mij persoontje.

Eenmaal aangekomen bij kilometer punt 4 verlaat je de bewoonde wereld van Dronten en ruil je dit in voor de polderwegen (of in dit geval eigenlijk 1).
Hier maakt het parcours dan ook een afslag naar links voordat je de weg onderdoor schiet, hier kon ik een blik werpen en zag ik dat er tussen Wesley en mij een gat was geslagen van een goede 20 a 30 meter.
Hierop besloot ik dan ook om door te gaan, want laten we wel wezen Wesley weet donders goed wat hij doet.

Voordat we die lange rechte polderweg op draaide had ik het idee / gevoel dat ik leeg was.
Hoe dit zich zou gaan vertalen wist ik nog niet, maar dat zou de tijd me gaan leren.
De weergoden waren erg positief vandaag want naast een 8 graden hadden we een Zuid Zuid / West windje.
Dus op deze lange polderweg kwam deze wind hoofdzakelijk vanaf de zijkant.
Het gevoel wat mij bekropen had vertaalde zich ook in de kilometer tijd, deze kwam op 4:22 uit de langzaamste kilometer tijd die ik heb genoteerd.

Ook na kilometer 5 voelde het niet lekker!
Ik liep in een gaatje, iets waar ik vooral op dit soort stukken voor probeer te waken.
De afstand tot mijn voorganger was niet al te groot, maar hem bij halen koste toch de nodige moeite en ik koos ervoor dit te laten voor wat het was.
De kilometer tijd op de 6 kilometer maakte een hoop goed, die was weer gedaald dus het was vooral gevoelsmatig.

Vlak voor de 7 kilometer verlaat je de lange rechte polderweg en ga je terug richting de bewoonde wereld.
Echter omdat de wind uit het zuiden kwam had je deze nu van achteren.
De meeste lopers weten dan wel dat de verkoeling stukken minder is en je dus veel meer last heb van je lichaamswarmte die veel meer blijft hangen voor je gevoel.

Op dit punt kon ik wel weer naar mijn voorgangers toe lopen en mee komen.
Langzaam aan haalde ik weer mensen bij en in.
Mijn kilometer tijden waren nog steeds goed en een mooie tijd lag in het vooruitzicht.
Onderweg had ik nog kortstondig gedacht aan een PR, maar die berekening heb ik maar gelaten voor wat het was.

De opvolgende kilometers verliepen lekker en het tempo zat en bleef erin.
Net na de 9 kilometer werd ik weer bijgehaald door iemand die ik net achter me had gelaten.
Aan de zijkant stond een maatje van hem die hem nog even toe riep dat hij nu ergens rond de 41 minuten zat en aan moest zetten, iets wat hij onder korte begeleiding van zijn maatje ook deed.
Ik had zoiets van ik moet aanhaken alleen dan zit een mooie versnelling er nog in, dus dit probeerde ik en dit lukte ook.

Voor ik het wist had ik de finish gepasseerd en stopt ik mijn klokje.
Deze stemde mij erg gelukkig want die riep dat ik over 10 km 42:11 had gedaan (later bleek dit gelijk te zijn aan mijn huidige record)
Echter gaf mijn zelfde meting aan dat ik 10 km en een beetje had gelopen in 42:26.....
Uiteraard niets mis mee en erg reëel dat dit correct was want ook gps wijkt iets af.
Uiteindelijk gaf de uitslag op de website een tijd aan van 42:28 netto, hoe ze deze nu precies hebben gemeten blijft mij een raadsel daar er ook mensen voor de tijdwaarneming systemen van start gingen.

Details van mijn tijd

  

10 km

   

00:42:28

   

14,13 km/u

   

710 Kcal.

Dus wij gaan uit van de tijden zoals gemeten door de organisatie!
Verreweg van mijn PR maar toch echt wel een tijd waar ik tevreden mee kan zijn en ben!

En nu?
Nu trainen we nog wat en gaan we ons opmaken voor Egmond in het nieuwe hardloop jaar!

©Hardloopgek