Houtwijker kerstloop in Dronten

Van haas naar......

Zaterdag 15 december stond mijn 3e editie van de Houtwijker kerstloop in Dronten op het programma.
Ik kan wel zeggen dat dit traditioneel mijn laatste loop is van het loopjaar!
Voor de 3e maal de 10 km en niet toch maar de 21!
Waarom? Ik weet het eigenlijk niet, misschien omdat het 2 keer over nagenoeg de zelfde ronde gaat of misschien wel omdat ik daar in december helemaal geen zin in heb!
Maar volgend jaar viert de Houtwijker kerstloop zijn 25 jarige bestaan...... Dus misschien doe ik dan wel eenmalig de halve marathon!

Maar goed voor mij dus de 10 km een loop waar ik niet perse iets hoef.
Dit jaar zou ik dan ook iemand gaan hazen op de 10 km die onder het uur en het liefst in de buurt van de 55 minuten wilde eindigen!
Ach waarom ook niet, ik loop Dronten toch wel en mijn tijd op de 10 die ga ik zomaar niet verbeteren.

De aanloop naar de Houtwijker kerstloop bleek dat die gene die ik zou hazen last had van stijve kuiten - onder benen!
Op zich niets ernstigs want rust kan je redden, maar goed met maar twee dagen rust.....

Zaterdag 15 december ik was bijtijds wakker en kreeg vervolgens een whatsapp lopen ging hem niet worden voor de gene die ik zou hazen.
Niet de benen gooide roet in het eten maar wel een opkomende griep en enkele daar bijhorende klachten!

Dus Wesley per whatsapp laten weten dat de plannen iets wat gewijzigd waren, we konden misschien wel proberen te knallen, althans hij wilde een gooi doen naar zijn PR op de 10 km.
Op tijd pikte ik Wesley dan ook op zodat we geheel nodeloos op tijd (zeg maar vroeg) in Dronten waren.
Dus hup startnummer ophalen en nee dit keer niet je aandenken vooraf maar pas aan het eidne op vertoon van je startnummer!
Ergens in een gang stond een heel mooi bankje die ons riep, dus hier hadden we plaats ingenomen en ons uiteindelijk ook omgekleed (laatste dingen uitgetrokken enz.)

Om 13:00 uur zou het startschot zijn dus om 12:40 uur zijn we rustig aan naar de start gelopen.
Wesley voelde zich goed en ik liep zoals bijna normaal weer te gapen!
Doel was gaan en zien wat er gebeurde, wel hadden we iets geroepen van 4:15 per kilometer vooraf maar dan moet het wel lekker gaan.

13:00 uur het startschot en weg waren we.
Het parcours is het eerste stukje lekker breed en hier moet je dan ook direct je plekje zoeken.
Dit lukte redelijk en op het punt dat we moesten inschuiven naar een rijbaan liepen we op zich wel op de juiste plek.
De eerste kilometer ging in een lage 4 minuten en dat was eigenlijk een beetje te enthousiast.
Ik weet niet hoe de benen van Wesley voelde, maar die van mij voelden zwaar.....
Nu had ik dit ook tijdens de zeebodemloop en daar liep ik mijn PR en de eerste kilometer in 3:55!

Na iets meer dan een kilometer sloegen we af de wijk in om hier binnen no time het fietspad op te gaan.
Hier moest je gewoon op de juiste plek lopen want anders heb je echt hinder van lopers die langzamer gaan.
Gelukkig liepen Wesley en ik hier wel op een goede plek, dus daar hadden we niet erg veel last van.
Bij kilometer punt 2 zaten we weer wat lager in de kilometer tijd en moesten we dat tempo in ieder geval hanteren.
Net voorbij kilometer punt 3 heb ik er ergens een kleine versnelling ingegooid om andere in te halen of om een gaatje dicht te lopen dat weet ik niet meer.
Wel merkte ik dat Wesley, die altijd achter me gaat lopen, iets meer afstand had tot mij persoontje.

Eenmaal aangekomen bij kilometer punt 4 verlaat je de bewoonde wereld van Dronten en ruil je dit in voor de polderwegen (of in dit geval eigenlijk 1).
Hier maakt het parcours dan ook een afslag naar links voordat je de weg onderdoor schiet, hier kon ik een blik werpen en zag ik dat er tussen Wesley en mij een gat was geslagen van een goede 20 a 30 meter.
Hierop besloot ik dan ook om door te gaan, want laten we wel wezen Wesley weet donders goed wat hij doet.

Voordat we die lange rechte polderweg op draaide had ik het idee / gevoel dat ik leeg was.
Hoe dit zich zou gaan vertalen wist ik nog niet, maar dat zou de tijd me gaan leren.
De weergoden waren erg positief vandaag want naast een 8 graden hadden we een Zuid Zuid / West windje.
Dus op deze lange polderweg kwam deze wind hoofdzakelijk vanaf de zijkant.
Het gevoel wat mij bekropen had vertaalde zich ook in de kilometer tijd, deze kwam op 4:22 uit de langzaamste kilometer tijd die ik heb genoteerd.

Ook na kilometer 5 voelde het niet lekker!
Ik liep in een gaatje, iets waar ik vooral op dit soort stukken voor probeer te waken.
De afstand tot mijn voorganger was niet al te groot, maar hem bij halen koste toch de nodige moeite en ik koos ervoor dit te laten voor wat het was.
De kilometer tijd op de 6 kilometer maakte een hoop goed, die was weer gedaald dus het was vooral gevoelsmatig.

Vlak voor de 7 kilometer verlaat je de lange rechte polderweg en ga je terug richting de bewoonde wereld.
Echter omdat de wind uit het zuiden kwam had je deze nu van achteren.
De meeste lopers weten dan wel dat de verkoeling stukken minder is en je dus veel meer last heb van je lichaamswarmte die veel meer blijft hangen voor je gevoel.

Op dit punt kon ik wel weer naar mijn voorgangers toe lopen en mee komen.
Langzaam aan haalde ik weer mensen bij en in.
Mijn kilometer tijden waren nog steeds goed en een mooie tijd lag in het vooruitzicht.
Onderweg had ik nog kortstondig gedacht aan een PR, maar die berekening heb ik maar gelaten voor wat het was.

De opvolgende kilometers verliepen lekker en het tempo zat en bleef erin.
Net na de 9 kilometer werd ik weer bijgehaald door iemand die ik net achter me had gelaten.
Aan de zijkant stond een maatje van hem die hem nog even toe riep dat hij nu ergens rond de 41 minuten zat en aan moest zetten, iets wat hij onder korte begeleiding van zijn maatje ook deed.
Ik had zoiets van ik moet aanhaken alleen dan zit een mooie versnelling er nog in, dus dit probeerde ik en dit lukte ook.

Voor ik het wist had ik de finish gepasseerd en stopt ik mijn klokje.
Deze stemde mij erg gelukkig want die riep dat ik over 10 km 42:11 had gedaan (later bleek dit gelijk te zijn aan mijn huidige record)
Echter gaf mijn zelfde meting aan dat ik 10 km en een beetje had gelopen in 42:26.....
Uiteraard niets mis mee en erg reëel dat dit correct was want ook gps wijkt iets af.
Uiteindelijk gaf de uitslag op de website een tijd aan van 42:28 netto, hoe ze deze nu precies hebben gemeten blijft mij een raadsel daar er ook mensen voor de tijdwaarneming systemen van start gingen.

Details van mijn tijd

  

10 km

   

00:42:28

   

14,13 km/u

   

710 Kcal.

Dus wij gaan uit van de tijden zoals gemeten door de organisatie!
Verreweg van mijn PR maar toch echt wel een tijd waar ik tevreden mee kan zijn en ben!

En nu?
Nu trainen we nog wat en gaan we ons opmaken voor Egmond in het nieuwe hardloop jaar!

©Hardloopgek

De eerste klimoters van het jaar

Zo het moest er van komen, de eerste kilometers.

Ik had me bedacht om ze op 2 januari te maken. Maar eerst mocht ik slapen omdat ik uit mijn nacht kwam en daarna was vrouwlief aan het werk.
Dus 's avonds zou ik gaan lopen, waren het niet dat vrouwlief naar de verjaardag van haar zusje moest en ik dus thuis zat met de kids...

Dan maar vandaag, overdag de verplichtingen zoals boodschappen doen.
Door de weervoorspellingen kwam er even de gedachte van nou misschien toch maar niet.

Maar toen scheurde ik 2 januari van mij hardloop scheurkalender en stond er bij 3 januari de volgende quote "wacht niet tot de omstandigheden ideaal zijn om te starten. Starten maakt de omstandigheden ideaal (Alan Cohen)"
Als je dat leest kun je gewoon niet thuis blijven, weer of geen weer.

Dus na het eten en een bak koffie mijn hardloop kloffie aangetrokken en samen met de looptijden app op pad.
Omdat het donker is en ze in Lelystad gek genoeg nog steeds geen verlichting hebben aangebracht in de bossen voerde de kilometers mij langs winkels, woningen en een stukje bos.

De eerste kilometers gingen door de bewoonde wereld naar het station met af en toe een windvlaag waardoor je in een keer stil stond.
Vanaf de het station gingen we via de woonwijken naar het kanaal welke me richting het bos voerde.
In mijn gedachte was het gehele traject verlicht, want de fietspaden waren onderdeel van het hoofdnet van Lelystad.

De praktijk bleek anders uit te wijzen, maar ik had voor de zekerheid een klein zaklampje meegenomen voor het geval dat.
Nou dat kwam mooi uit, want er waren stukken bij die geheel onverlicht waren en op de tast wel erg spannend zouden worden.
Om het te testen heb ik de lamp aan de klep van mijn pet gedaan zodat ik mijn handen vrij had.
Dit was wel erg zwaar en heeft mij doen besluiten dat ik maar eens een cap light ga aanschaffen.

Tijdens het lopen was het bijna de gehele tijd droog. Ik heb maar een buitje hoeven te trotseren.
Hoewel buitje, was meer een douche maar dan een hele grote met veel wind!

Al met al zitten de eerste kilometers er op en zijn mijn benen er achter gekomen dat ik nog steeds aan hardlopen doe.

©Hardloopgek