De 20 van Alphen

DE 20 van Alphen!
Het plan voor vandaag was simpel, starten bij de pacer van 1:30 en hopen dat de rug geen roet in het eten gooide.

Vandaag waren we op tijd op, dit mede omdat de kinderen vonden dat we wel genoeg hadden geslapen.

Omdat iedereen vandaag weer mee ging voor de support was het ook helemaal niet erg er al op tijd uit te zijn.

Om half elf zouden we Wesley oppikken en op ons gemak naar Alphen gaan waar we pas om 13:30 uur hoefde te starten.

Aangekomen in Alphen zijn we op ons gemak naar het stadhuis gelopen waar ik nog even mijn bestelde shirt op moest halen en we ons uiteindelijk ook konden omkleden in de garage.

Omdat we vroeg waren nog even snel de intersport ingelopen, want tja die is toch open.

Een goed uurtje voor we van start mochten zijn we ons op ons gemak gaan omkleden en hebben we onze tas ingeleverd.
Vervolgens zijn we op zoek gegaan naar de start, want daar waar we eerder een start boog hadden gezien (kids run) was men nu druk bezig dit af te breken.

Na een klein ommetje de start gevonden en afscheid genomen van de supporters, deze zouden lekker het centrum ingaan en daar rond lopen en langs het parcours staan.

Bij het startvak aangekomen was het nog relatief rustig.

We zagen nog geen pacers en wisten ook niet waar die zouden moeten staan.

Dus wij hebben een positie ingenomen en gekeken.

Wel een paas pacers waargenomen, maar deze liepen niet de tijd die wij wilde behalen.

Tja daar gaat je plan!
Geen pacer meer voorbij zien schuifelen dus wat doen we dan?

We gaan wel gewoon van start en lopen ons eigen tempo, welke in het begin toch altijd iets hoger licht.

Dus als hij voor ons zit gaan we m misschien wel zien en anders zien we het wel.

De eerste ronde voerde ons over een rondje van 2,5 km door o.a. het centrum en ook over de start streep.

Het tempo lag gelijk hoog want tja als je 1:30 wil lopen moet je gemiddeld 13,3 km/h doen.....

Het rondje van 2,5 km ging goed voor mij en ook Wesley liep lekker.

Ergens rond de 3 kilometer komen we bij een groepje lopers en ja hoor ballonnen.

Even bij halen en kijken! Damn zijn de 1:35 uur lopers.

Maar wacht wat zien we daar.....

Enkele honderden meters verder nog iemand met ballonnen, dat moet dus wel de 1:30 groep zijn.

Doel! Bijhalen en dan rustig meegaan.

Het koste wat moeite en inspanning maar op een zeker moment zaten we er redelijk bij, ik versnelde hem iets en zat in het staartje van de groep.

Wesley kon deze versnelling niet mee pakken en bleef op enkele tientallen meters van me verwijderd.

Ergens tussen de 7 en 8 kilometer deed ik een stapje zachter en Wesley sloot met een korte aanzet aan.

We liepen nu met een klein gaatje achter de groep en ik zette weer extra aan in de hoop dat Wesley ook meteen meeging.

Al gauw merkte ik dat dit niet het geval was, maar het gaatje was te overzien.

Vlak voor de 9 kilometer verlieten we de bebouwde kom van Alphen en sloegen we een ventweg op.

Ik keek in de bocht om en zag dat er een te groot gat was geslagen tussen Wesley en mij.

Wat ga ik doen, laten afzakken en hopen dat Wesley dan wel meekomt en aansluit?

Of ieder onze race lopen?

Ik besloot mijn eigen race te lopen want als ik me liet terug zakken was ik bang dat we de aansluiting niet meer gingen maken.

Ik sloot me nu definitief aan bij de groep en liep met hun verder.

Wat volgde was een lange weg parallel aan de N207 als ik het goed heb.

Op het 12 kilometer punt staken we over en zouden we een aan de ander kant langs het water de terug toch in te zetten.

Dit was de uitgelezen kans om te kijken of ik Wesley nog kon spotten.

En inderdaad ik kon hem zien en het zag ernaar uit dat hij nog goed ging.

Kilometer punt 13 ondertussen gepasseerd en ik liep nog lekker.

Ach en als je al 13 km erop hebt zitten en het voelt goed, dan verlaat je gewoon de pacer!

Je weet nooit of het een slimme keus is, maar ik besloot op mijn gevoel door te lopen.

En laten we eerlijk zijn als hij me weer inhaalt doe ik het niet goed, maar zie ik hem niet meer dan zal het wel kloppen.

Ik vond voor een goede kilometer een andere loper die er een lekker tempo in had zitten en besloot hierbij te blijven hangen.

Tempo was iets sneller dan die van de pacer dus ook redelijk veilig.

Maar goed ik ben en blijf eigenwijs en als het lekker gaat dan ga ik me vanzelf een keer irriteren aan het tempo en zoek ik de volgende op.

Ondertussen kwamen we weer in de bewoonde wereld  terecht.

Bij de 15 kilometer maakte je een mooi lusje en kon je dus goed kijken wie waar liep.

Toen ik net de waterpost was gepasseerd zag ik aan de andere zijde Wesley lopen.

Ik riep hem ff aan en hij riep dat het lekker ging! Toch een fijne gedachten.

Na de 15 kilometer sloegen we af en liepen we tegengesteld van de 10 kilometer lopers, maar ook van waar we even later weer zouden lopen.

Na een goede kilometer mochten we wederom een u-turn maken en werden we gevoegd bij de 10 kilometer lopers.

Hier passeerde ik wederom Wesley, gaatje was iets groter geworden maar hij liep er nog goed bij.

Ik liep nog steeds lekker en had ondertussen alweer wat mensen van de 20 kilometer en vele van de 10 kilometer achter me gelaten!

Uiteindelijk kilometerpunt 18!

Was er wel een beetje klaar mee.

Liep nog steeds op tempo maar voelde toch wel dat het tempo dat ik had gelopen zich begon te bemoeien met mijn gevoel.

Gelukkig klonken daar al de klanken van een van de bands / fanfares wat betekende dat we al aardig richting de 19 kilometer zaten.

Net voorbij de 19 kilometer sla je de woonwijk in die je leidt naar het centrum en nog mooier de finish.

Straatje was onwijs gezellig maar wel smal met het aantal lopers wat er liep.

Maar goed niet zeuren er langs lopen, genieten en gaan naar die eindstreep.

Het centrum kwam in zicht.

Het bruggetje ook, die bij in het teken stond van de laatste 150m.

Want na het bruggetje volgde al snel dit bordje.

Nog even een S bocht en op naar die eindstreep!

Eenmaal de eindstreep gepasseerd klokte we een tijd van:

  

20 km

   

01:28:20

   

13,58 km/u

   

1420 Kcal.

Een kleine vier minuten later kwam Wesley over de eindstreep met een tijd van 1:32:04

Vervolgens liepen we door om onze wel verdiende medaille in ontvangst te nemen

Daarna weer richting stadhuis om onze tassen op te halen en om te kleden.

Nadat we dit hadden gedaan ontvingen we van de supporters nog een goude plak voor onze inspanningen!

Vervolgens met een kleine tussenstop bij de grote gele M door naar huis!

©Hardloopgek

Mijn hardloop jaaroverzicht!

Mijn jaar overzicht!

2012 heeft mij weer mooie momenten mogen brengen op hardloop gebied, maar ook op werkgebied.
Op het gebied van hardlopen heb ik o.a. enkele Persoonlijk Records mogen aanscherpen, nieuwe afstanden gelopen en een hardloop maatje gevonden.

Is dat dan alles? Nee zeker niet!

Want ook ook heb ik op het social media vlak enkele interessante mensen mogen ontmoeten die een zelfde passie delen. Tevens heb ik een 2 daagse cursus tot runnig instructor gevolgd via Run2day Zwolle en zo mijn kennis op hardloop  gebied weer wat mogen uitbreiden.

PR's en afstanden

In 2011 heb ik op alle afstanden (tot max de 10 EM) mogen noteren dan wel aanscherpen.
In 2012 was mijn doel dan ook om mijn maximale afstand te verleggen naar de halve marathon (21,1 km)
Zo heb ik op 4 maart 2012 mijn eerste halve marathon gelopen in Vorden tijdens de achtkastelenloop.
Ik had deze loop geselecteerd vanwege het relatief vlakke parcours en het feit dit een minder massale loop was.
Op mijn debuut mocht ik een tijd van 1:37:02 noteren, een tijd waar ik zeer tevreden mee was daar ik hoopte op een eindtijd ergens tussen de 1:40 en 1:45.
In oktober 2012 tijdens de Amsterdam marathon heb ik deze tijd aangescherpt en mocht ik een eindtijd van 1:35:44 noteren!

Overige PR's in het afgelopen jaar!

• 5 km 22-6 20:39 korps triathlon
• 10 km 2-6 42:11 zeebodemloop
• 12 km 25-3 53:05 zandvoort circuitrun
• 10 EM 23-9 1:10:32 dam tot damloop
• 17 km 13-5 1:20:15 rondehoeploop
• 18,5 km 5-2 1:34:36 midwinter marathon

De mooiste van de bovenstaande PR's is denk ik toch wel de Dam tot Damloop waar ik voor het eerst mocht deelnemen in het wedstrijd team en hierbij dus een snellere tijd kon noteren als het jaar ervoor.

Heb ik verder dan niets gedaan?
Nee echt niet, ik heb meerdere lopen, minstens een per maan soms twee, gelopen waarvan erg veel samen met Wesley.
Op sommige lopen heb ik gediend als haas van Wesley en zo hem naar een mooie tijd kunnen brengen en andere lopen deden we misschien wel iets meer voor de omgeving.
Andere uitdaging die ik met mezelf was aangegaan was de 1/8e korps triathlon solo doen.
Dus 500 meter zwemmen in open water, 20 km fietsen en 5 km rennen.
Dit heb ik uiteindelijk in een tijd van 1:16 en een beetje volbracht.

Social media en loopmaatje

Zoals aangegeven heeft 2012 mij een loopmaatje opegeleverd in de persoon van Wesley.
Wesley en ik hebben vroeger op de zelfde basisschool gezeten en waren elkaar op facebook weer tegen gekomen eind 2011.
Wesley zou deelnemen aan de kerstloop in Dronten waar ik voor het tweede jaar deelnam.
In het nieuwe jaar besloten we een keer samen te gaan lopen en dit beviel goed, de snelheid lag op training niveau gelijk.
In februari hebben samen deelgenomen aan de midwinter marathon, de 18,5 km, waarbij ik fungeerde als gangmaker voor Wesley.
Hierdoor liep Wesley verder dan hij ooit te voren had gelopen, ondanks dat hij in trainingen al enkele malen erg dicht tegen de afstand aanzat.
Uiteindelijk hebben we ook samen zijn eerste halve marathon gelopen, toen mijn 3e.
Deze verhalen heb ik uiteraard al eerder beschreven in een van mijn blogs.
Maar de mooiste loop de Wes en ik hebben mogen lopen is denk ik toch wel de Zevenheuevelenloop in Nijmegen! Zij die mijn blogs elke keer weer lezen zullen ook wel weten waarom.

Ook heb ik Martin van Noort mogen leren kennen.
Martin is een fanatiek loper, trainer, hardloop goerroe, blogger en wat allemaal niet nog meer!
Martin heb ik via twitter leren kennen. Hoe? Hij heeft volgens mij ooit eens op een tweet gereageerd.
Toen later bleek dat we naast de zelfde passie ook nog eens de zelfde hardloopschoenen specialist konden was het hek van de dam.
Martin loopt, in mijn ogen, veel maar hij loopt dan ook hele marathons.
Martin is daarbij ook nog eens trainer en dit maakte ook dat ik zijn hulp eens heb ingeschakeld met een vraag m.b.t. een les.
Door de communicatie middels twitter, soms de mail en het volgen van elkaars blog ben ik ook eens te gast geweest bij hem om eens mee te lopen in zijn achtertuin.
Via mensen als Martin heb ik dan ook weer andere mensen op het social media vlak mogen ontmoeten met dezelfde passie.

Running Instructor

In februari dit jaar heb ik via Run2day Zwolle een 2 daagse cursus tot running instructor gevolgd.

Wat kan je ermee? Nou je krijgt de beginselen en een basis aangereikt om eventueel beginnende lopers te kunnen begeleiden.

De cursus is ooit geschreven voor hen die niet bij een AV zitten maar wel bij een loopgroepje zitten en hier mogelijk les / leiding aan willen geven.

Nu zullen sommige denken, maar jij doet dit toch niet! Jij zit toch niet bij een loopgroepje of AV?

Dat klopt, maar ik ben wel gek van lopen en tracht hier en daar mijn enthousiasme op andere over te dragen.

Ik heb de cursus dan ook hoofdzakelijk uit persoonlijk interesse gevolgd, maar ook omdat ik nu mogelijk een iets zinniger antwoord kan geven op vragen van vrienden / bekenden of collegae die mij weleens willen benaderen.

Deze cursus is dan ook de aanleiding dat ik een keer heb meegelopen bij Martin in zijn achtertuin.

Martin traint in het duingebied bij Heemskerk een prachtige omgeving die erg uitdagend kan zijn.

Hardlopen en meer....

In het afgelopen jaar heb ik twee maal via facebook een run georganiseerd.

Niets groots, althans is het niet geworden, maar net zo leuk.

Eenmaal in het Amsterdamse bos met een select gezelschap en een Sunday morning run in Lelystad.

De opkomst op beide lopen was klein, maar hierdoor niet minder gezellig.

Daar ik de organisator was en ik hou van het principe dat een ieder zijn eigen tempo loopt was ik te vinden bij de achterste lopers.

Wesley liep dan veelal voorin met de wat snellere lopers.

Dit is toch altijd een leuke manier om mensen te leren of beter te leren kennen en zoals bij de sunday morning run het geval was weer oude bekenden tegen te komen.

In juli van dit jaar was ik de organisator van de 2e officiële runningplus meeting.

Juli is een maand waarin er nauwelijks loopjes zijn en daarom was dit de uitgelezen kans.

In 2011 was er de combi met de Hilversum city run, dit jaar dus in de polder.

We hebben hier met een gemêleerd gezelschap 2 maal een bestaand rondje gelopen welke ons voerde over een deel van het NK veldloop parcours van gemeente ambtenaren.

De weg ernaartoe en terug liepen we met zijn alle en we sloten het geheel af met een heerlijke pasta maaltijd en de nodige versnaperingen.

De titel zegt het al "hardlopen en meer".

Op het vlak van mijn werk heb ik in maart dit jaar het besluit genomen om te solliciteren op een nieuwe functie.

Deze nieuwe functie ga ik uiteindelijk uitoefenen gecombineerd met mijn huidige werkzaamheden.

De procedure naar deze nieuwe functie heeft mede door het wachten en de vele kandidaten tot augustus dit jaar inbeslag genomen.

In die tijd heb ik te horen gekregen dat mijn brief voldeed aan de eisen en dat ik op gesprek mocht komen.

Na het gesprek kreeg ik te horen dat mijn gesprek voldoende was en ik nog niet was afgevallen, maar er volgde meerdere dagen dus moest nog een weekje wachten.

Uiteindelijk dan het verlossende woord dat ik door mocht voor het assessment.

Toen we deze hadden gehad en na ruim 3 weken de uitslag toestemming verleend dat deze doorgestuurd mocht worden.

Uiteindelijk in augustus het verlossende telefoontje, ik mocht de opleiding in.

Deze zal drie maanden duren en bestaan uit cursussen en werken en een twee tal examens.

Momenteel zit ik maand 2 van de opleiding en heb ik dus de maand januari nog voor de boeg.

Dan horen we of ik ook daadwerkelijk word aangesteld voor de nieuwe functie.

Al met al ben ik dan 10 maanden bezig geweest, maar heb er nog geen seconden spijt van gehad.

Op naar 2013

En dan nu op naar 2013.

In 2013 beginnen we met de halve marathon van Egmond.

Is toch een loop die ik een keer gedaan wil hebben, en met de steeds hogere inschrijfgelden moest het er nu maar van komen.

In februari keren we traditie getrouw terug naar Apeldoorn voor de midwintermarathon en zullen we dit maal proberen de 27,5 km te volbrengen.

Verder zullen enkele bekende lopen de revue passeren maar ook enkele nieuwe zoals de 20 van Alphen, maar uiteraard zullen we ook weer aanwezig zijn bij de runningplus meeting welke dit jaar wordt gecombineerd met de Ekiden in Rotterdam.

Dan rest mij enkel nog om een ieder fijne feestdagen en een gezond en sportief 2013 te wensen.

©Hardloopgek

Houtwijker kerstloop in Dronten

Van haas naar......

Zaterdag 15 december stond mijn 3e editie van de Houtwijker kerstloop in Dronten op het programma.
Ik kan wel zeggen dat dit traditioneel mijn laatste loop is van het loopjaar!
Voor de 3e maal de 10 km en niet toch maar de 21!
Waarom? Ik weet het eigenlijk niet, misschien omdat het 2 keer over nagenoeg de zelfde ronde gaat of misschien wel omdat ik daar in december helemaal geen zin in heb!
Maar volgend jaar viert de Houtwijker kerstloop zijn 25 jarige bestaan...... Dus misschien doe ik dan wel eenmalig de halve marathon!

Maar goed voor mij dus de 10 km een loop waar ik niet perse iets hoef.
Dit jaar zou ik dan ook iemand gaan hazen op de 10 km die onder het uur en het liefst in de buurt van de 55 minuten wilde eindigen!
Ach waarom ook niet, ik loop Dronten toch wel en mijn tijd op de 10 die ga ik zomaar niet verbeteren.

De aanloop naar de Houtwijker kerstloop bleek dat die gene die ik zou hazen last had van stijve kuiten - onder benen!
Op zich niets ernstigs want rust kan je redden, maar goed met maar twee dagen rust.....

Zaterdag 15 december ik was bijtijds wakker en kreeg vervolgens een whatsapp lopen ging hem niet worden voor de gene die ik zou hazen.
Niet de benen gooide roet in het eten maar wel een opkomende griep en enkele daar bijhorende klachten!

Dus Wesley per whatsapp laten weten dat de plannen iets wat gewijzigd waren, we konden misschien wel proberen te knallen, althans hij wilde een gooi doen naar zijn PR op de 10 km.
Op tijd pikte ik Wesley dan ook op zodat we geheel nodeloos op tijd (zeg maar vroeg) in Dronten waren.
Dus hup startnummer ophalen en nee dit keer niet je aandenken vooraf maar pas aan het eidne op vertoon van je startnummer!
Ergens in een gang stond een heel mooi bankje die ons riep, dus hier hadden we plaats ingenomen en ons uiteindelijk ook omgekleed (laatste dingen uitgetrokken enz.)

Om 13:00 uur zou het startschot zijn dus om 12:40 uur zijn we rustig aan naar de start gelopen.
Wesley voelde zich goed en ik liep zoals bijna normaal weer te gapen!
Doel was gaan en zien wat er gebeurde, wel hadden we iets geroepen van 4:15 per kilometer vooraf maar dan moet het wel lekker gaan.

13:00 uur het startschot en weg waren we.
Het parcours is het eerste stukje lekker breed en hier moet je dan ook direct je plekje zoeken.
Dit lukte redelijk en op het punt dat we moesten inschuiven naar een rijbaan liepen we op zich wel op de juiste plek.
De eerste kilometer ging in een lage 4 minuten en dat was eigenlijk een beetje te enthousiast.
Ik weet niet hoe de benen van Wesley voelde, maar die van mij voelden zwaar.....
Nu had ik dit ook tijdens de zeebodemloop en daar liep ik mijn PR en de eerste kilometer in 3:55!

Na iets meer dan een kilometer sloegen we af de wijk in om hier binnen no time het fietspad op te gaan.
Hier moest je gewoon op de juiste plek lopen want anders heb je echt hinder van lopers die langzamer gaan.
Gelukkig liepen Wesley en ik hier wel op een goede plek, dus daar hadden we niet erg veel last van.
Bij kilometer punt 2 zaten we weer wat lager in de kilometer tijd en moesten we dat tempo in ieder geval hanteren.
Net voorbij kilometer punt 3 heb ik er ergens een kleine versnelling ingegooid om andere in te halen of om een gaatje dicht te lopen dat weet ik niet meer.
Wel merkte ik dat Wesley, die altijd achter me gaat lopen, iets meer afstand had tot mij persoontje.

Eenmaal aangekomen bij kilometer punt 4 verlaat je de bewoonde wereld van Dronten en ruil je dit in voor de polderwegen (of in dit geval eigenlijk 1).
Hier maakt het parcours dan ook een afslag naar links voordat je de weg onderdoor schiet, hier kon ik een blik werpen en zag ik dat er tussen Wesley en mij een gat was geslagen van een goede 20 a 30 meter.
Hierop besloot ik dan ook om door te gaan, want laten we wel wezen Wesley weet donders goed wat hij doet.

Voordat we die lange rechte polderweg op draaide had ik het idee / gevoel dat ik leeg was.
Hoe dit zich zou gaan vertalen wist ik nog niet, maar dat zou de tijd me gaan leren.
De weergoden waren erg positief vandaag want naast een 8 graden hadden we een Zuid Zuid / West windje.
Dus op deze lange polderweg kwam deze wind hoofdzakelijk vanaf de zijkant.
Het gevoel wat mij bekropen had vertaalde zich ook in de kilometer tijd, deze kwam op 4:22 uit de langzaamste kilometer tijd die ik heb genoteerd.

Ook na kilometer 5 voelde het niet lekker!
Ik liep in een gaatje, iets waar ik vooral op dit soort stukken voor probeer te waken.
De afstand tot mijn voorganger was niet al te groot, maar hem bij halen koste toch de nodige moeite en ik koos ervoor dit te laten voor wat het was.
De kilometer tijd op de 6 kilometer maakte een hoop goed, die was weer gedaald dus het was vooral gevoelsmatig.

Vlak voor de 7 kilometer verlaat je de lange rechte polderweg en ga je terug richting de bewoonde wereld.
Echter omdat de wind uit het zuiden kwam had je deze nu van achteren.
De meeste lopers weten dan wel dat de verkoeling stukken minder is en je dus veel meer last heb van je lichaamswarmte die veel meer blijft hangen voor je gevoel.

Op dit punt kon ik wel weer naar mijn voorgangers toe lopen en mee komen.
Langzaam aan haalde ik weer mensen bij en in.
Mijn kilometer tijden waren nog steeds goed en een mooie tijd lag in het vooruitzicht.
Onderweg had ik nog kortstondig gedacht aan een PR, maar die berekening heb ik maar gelaten voor wat het was.

De opvolgende kilometers verliepen lekker en het tempo zat en bleef erin.
Net na de 9 kilometer werd ik weer bijgehaald door iemand die ik net achter me had gelaten.
Aan de zijkant stond een maatje van hem die hem nog even toe riep dat hij nu ergens rond de 41 minuten zat en aan moest zetten, iets wat hij onder korte begeleiding van zijn maatje ook deed.
Ik had zoiets van ik moet aanhaken alleen dan zit een mooie versnelling er nog in, dus dit probeerde ik en dit lukte ook.

Voor ik het wist had ik de finish gepasseerd en stopt ik mijn klokje.
Deze stemde mij erg gelukkig want die riep dat ik over 10 km 42:11 had gedaan (later bleek dit gelijk te zijn aan mijn huidige record)
Echter gaf mijn zelfde meting aan dat ik 10 km en een beetje had gelopen in 42:26.....
Uiteraard niets mis mee en erg reëel dat dit correct was want ook gps wijkt iets af.
Uiteindelijk gaf de uitslag op de website een tijd aan van 42:28 netto, hoe ze deze nu precies hebben gemeten blijft mij een raadsel daar er ook mensen voor de tijdwaarneming systemen van start gingen.

Details van mijn tijd

  

10 km

   

00:42:28

   

14,13 km/u

   

710 Kcal.

Dus wij gaan uit van de tijden zoals gemeten door de organisatie!
Verreweg van mijn PR maar toch echt wel een tijd waar ik tevreden mee kan zijn en ben!

En nu?
Nu trainen we nog wat en gaan we ons opmaken voor Egmond in het nieuwe hardloop jaar!

©Hardloopgek

De Nadine-OK-Run

Vandaag was de Nadine-OK-Run.
Een loopje die georganiseerd is / word om geld in te zamelen voor de Nadine Foundation, welke is opgericht na de zinloze dood van Nadine Beemsterboer in 2006.

De loop stond voor mij in het teken van het hazen van een kennis (hoe toevallig ook Remco genaamd) die de 10 kilometer onder 50 minuten wilde lopen, iets wat nog niet was gelukt.
Van te voren bedacht te willen gaan lopen op een tijd van 4:50 per kilometer.
Dit mede om eventueel verval op te vangen.

De start
He startschot werd gegeven door Sonja Bakker.
De start was "massaal" omdat we op het parkeerterrein van het pannenkoekenhuis Ootje  Konkel starten en al klimmend de dijk op moesten.

De loop
Op de dijk kon je snel je tempo pakken omdat het een loop is die low budget is, zodat na genoegen alle inkomsten naar de foundation kunnen, en hier door ook iets wat rustiger.
De dijk is afgezet voor het overige verkeer, dus hier heb je geen last van.
De eerste 3 kilometer liep je met een windje van voren die niet al te hard was, maar wel verkoelend was. Hierna keerde je en liep je met de wind van opzij en in de rug, als je hem al voelde onderaan de dijk.
Net voor het 7 kilometerpunt passeer je dan weer het startpunt en loop je dus nog een klein lusje de ander kant op.
De laatste kilometers loop je door een natuurgebied en ga je vervolgens over de dijk weer terug naar het finishplaats.
Dit onder begeleiding van de opzwepende klanken van een blaaskapel de bloknoot.

De finish
Hier geen poespas.
Gewoon een finishboog met daaronder een tijd klok.
Geen tijdregistratie zoals bij de grote lopen, maar gewoon met je eigen klokje.

Het doel
Het doel is gehaald, ik klokte 49 minuten rond om vervolgens he klokje stil te zetten op 49:02 voor Remco.
Dus zijn doel om onder de 50 minuten hebben we ruimschoots gehaald.

Conclusie
Leuke loop over de uitgestrekte landschappen die Scharwoude te bieden heeft, waar je een klein bedrag betaald om deel te nemen.
De wetenschap dat het geld in de foundation word gestopt maakt het totaal plaatje compleet.

Maar laten we wel wezen, het is eigenlijk jammer dat dit moet! Want zonder het zinloze geweld had deze loop nooit in deze hoedanigheid hoeven bestaan.



Hun slogan is dan ook veel zeggend: Geweld eindigt waar respect begint

©Hardloopgek