Almere city run! #acr13

Eigenlijk zou mijn eerst volgende georganiseerde loop Vlieland pas zijn, als ik de Runningplus meeting even niet meetel.

Maar van de week zak ik een tweet voorbij komen dat je nog online kon na inschrijven voor de Almere City Run!

Dus even een kort overleg met moeders de vrouw en de inschrijving was een feit.

Het zou de 14 km worden en na een appje naar Wesley wilde hij ook wel mee.

Dus de Almere City Run werd het.

En o'ja Wes ik wil graag op 13+ km/h weg en mijn PR ligt op 1.00.29....

Enkele dagen later viel het kwartje bij hem en zouden we in ieder geval weg gaan op 13+!

Vandaag bijtijds met de trein richting Almere om zo ruim op tijd aan te komen om ons startnummer op te halen en om te kleden.

Aangekomen in Almere was het centrum nog stil, uitgestorven misschien wel.

De borden die de weg naar de start aangaven waren de enige tekenen van de loop en bij het marktplein ook de hekken en linten die een deel van het parcours aangaven.

Wesley en ik liepen direct door naar de school waar je je startnummer op kon halen.

Nadat we deze hadden bemachtigd naar de naast gelegen sporthal om ons om te kleden.

Tassen ingeleverd en rustig aan naar de start.

Wesley zijn pa en kids waren gezellig mee dus deze nog even opgezocht.

Beide baalde we dat we onze zonnebril in de tas hadden laten zitten, dus nadat we op de foto waren gezet nog even snel de bril halen.

Bij terugkomst richting het startvak gegaan.

Voor we hier in gingen nog even mijn zwager gegroet en gesproken die aan het werk was.

Eenmaal in het startvak voor ons doen redelijk vooraan gaan staan om zo wat minder hinder te hebben van andere lopers.

Een kwartier na de start van de 21 kilometer mochten wij van start.

Wesley die schoot weg en even dacht ik dat hij die 14 km in een halfuur wilde doen.

Ik heb dan ook een klein gaatje laten vallen en na een goede 500m zaten we weer wat meer bij elkaar.

De start leidde ons onder het winkelcentrum door om vervolgens weer omhoog te draaien en een stukje door het stadshart te gaan.

De winkels waren nog gesloten en dit maakte ook dat het niet onwijs druk was met toeschouwers.

Weer aangekomen op het marktplein draaiden we om het gemeentehuis heen om aan de andere zijde door het gemeentehuis weer terug te steken naar het marktplein.

Zo hadden we er toch alweer 2 km op zitten.

Nog een kleine doorsteek door het centrum bracht ons richting het politiebureau en de blowboot.

Na het bruggetje linksaf richting het kantoor van de sponsor van onze afstand, de Rabobank.

Vervolgens om het bedrijven park heen en door een parkje richting het 5 km punt.

Deze lag alweer aan de vaart die ons een goede 4 km lang langs de vaart zou voeren.

Op dit stuk, net voorbij de 6 km, haalde we de achterhoede van de 21 km in.

De snelle start die door Wesley was ingezet voelde ik toch wel iets en ik was dan ook blij om het 7 km punt te bereiken.

Hiermee hadden we de helft van het parcours verslonden on kon je kijken hoe de vlag ervoor hing.

Op basis van wat ik van mijn klokje kon aflezen was alles nog mogelijk, maar het tempo mocht dan niet naar beneden.

Tot ongeveer 8,5 km zaten Wesley en ik nog mooi bij elkaar.

Maar hierna viel een gaatje en liepen we beide onze eigen loop verder.

ik vond aansluiting bij iemand die een mooi tempo liep welke voor mij op dat moment heel even mocht fungeren als haas.

Dit voor een ruime kilometer waarna we alweer waterpost 2 tegen kwamen.

Hier zouden we rechts gaan en weer terug gaan richting het stadshart.

Net voorbij het 11 km punt stak je de busbaan over en kwam jij bij het weerwater.

Vanaf hier was het stadshart en dus ook de finishlocatie te zien.

Maar ja je moest nog wel een kleine 3 km.

Het parcours was aardig rustig geworden, want de 7 km loop kwam hier niet en de 21 km liep nog ergens achter ons.

Ergens rond de 12,5 km voegde ons parcours zich bij die van de 7 km loop.

En die was nog best druk met lopers.

Niets mis mee, want wat meer lopers leidt de aandacht weer even af en maakt dat het veelal weer wat gemakkelijker gaat.

Grootste nadeel was dat we vrij snel afsloegen een bospad op maar hiervoor eerst een bruggetje over moesten.

Dit maakte dat het tempo er even uit ging want men liep hier al redelijk op elkaar.

Na het bruggetje kon het gas weer open en waren we gedwongen om door de berm te lopen omdat iedereen breed uit over het pad liep.

Die finish kwam steeds dichterbij en de tijd tikte weg!

Was dat uur nog haalbaar?

Misschien wel, maar het zou dan wel krap worden.

Op een zeker moment werd ik gepasseerd door de 1e loper op de 21 km.

Een snelle jongen die we kennen van de plaatselijke AV!

Nog even hoopte ik er gebruik van te kunnen maken, aanhaken was uiteraard uitgesloten maar mee springen met hem en een tandje erbij misschien.....

De laatste brug welke ons richting stadshart leidde maakte dat ik wederom in moest houden en een vrije plek moest zoeken om weer verder te kunnen.

Eenmaal op het laatste stuk zat een echte versnelling er niet meer in en liepen we zo hard mogelijk door naar die eindstreep.

Op mijn klokje was binnen het uur niet meer haalbaar, maar de klok van de organisatie zei iets heel anders.

Ik tikte hem af op 1.00.21, maar goed de officiële tijd zal ons gaan leren welk klokje er gelij zou gaan krijgen (tegen beter weten in uiteraard)

Maar los van dat  een PR zou het worden!

Want ik heb ooit eerder een 14 km gelopen in 2011!

Ook de Almere city run, toen nog 2 rondjes weerwater, deze legde ik af in 1.00.29 uur.

Later op de dag verschenen de officiële tijden en was deze:

  

14 km

   

01:00:20

   

13,92 km/u

   

1012 kcal

Dus met een verbetering van 9 seconden op mijn PR een weer een medaille rijker kijk ik terug op een mooie dag.

En Wesley die een mooie 1.01.15 uur mocht noteren heeft het ook geweldig gedaan 

Ook moet ik nageven dat o.a. het parcours sterk is verbeterd ten opzichte van mijn ervaringen in 2011.
Enige puntje van echte aandacht die ik zou kunnen bedenken is het moment van samenvoegen van de 7 km lopers en de 14 km lopers.

O'ja en waar heb ik die 20 seconden laten liggen denk je dan?
Als ik mijn km tijden terug kijk zouden die gewonnen kunnen worden in de 1e km.
Maar die waardes zijn niet correct  omdat we door een tunnel gingen en dus een stuk onjuiste meting heeft opgetreden.
Zou ik ze dan hebben laten liggen in die laatste 1,5 km waar ik soms moest inhouden door de drukte?

Ik denk dat ik het een combi is van!
Ik denk dat ik enkele seconden heb laten liggen in het stuk tussen de 4 en de 8 km en ook wat verlies heb opgelopen aan het einde.
Al is het maar dat je een paar keer uit je ritme raakte!

©Hardloopgek

De 20 van Alphen

DE 20 van Alphen!
Het plan voor vandaag was simpel, starten bij de pacer van 1:30 en hopen dat de rug geen roet in het eten gooide.

Vandaag waren we op tijd op, dit mede omdat de kinderen vonden dat we wel genoeg hadden geslapen.

Omdat iedereen vandaag weer mee ging voor de support was het ook helemaal niet erg er al op tijd uit te zijn.

Om half elf zouden we Wesley oppikken en op ons gemak naar Alphen gaan waar we pas om 13:30 uur hoefde te starten.

Aangekomen in Alphen zijn we op ons gemak naar het stadhuis gelopen waar ik nog even mijn bestelde shirt op moest halen en we ons uiteindelijk ook konden omkleden in de garage.

Omdat we vroeg waren nog even snel de intersport ingelopen, want tja die is toch open.

Een goed uurtje voor we van start mochten zijn we ons op ons gemak gaan omkleden en hebben we onze tas ingeleverd.
Vervolgens zijn we op zoek gegaan naar de start, want daar waar we eerder een start boog hadden gezien (kids run) was men nu druk bezig dit af te breken.

Na een klein ommetje de start gevonden en afscheid genomen van de supporters, deze zouden lekker het centrum ingaan en daar rond lopen en langs het parcours staan.

Bij het startvak aangekomen was het nog relatief rustig.

We zagen nog geen pacers en wisten ook niet waar die zouden moeten staan.

Dus wij hebben een positie ingenomen en gekeken.

Wel een paas pacers waargenomen, maar deze liepen niet de tijd die wij wilde behalen.

Tja daar gaat je plan!
Geen pacer meer voorbij zien schuifelen dus wat doen we dan?

We gaan wel gewoon van start en lopen ons eigen tempo, welke in het begin toch altijd iets hoger licht.

Dus als hij voor ons zit gaan we m misschien wel zien en anders zien we het wel.

De eerste ronde voerde ons over een rondje van 2,5 km door o.a. het centrum en ook over de start streep.

Het tempo lag gelijk hoog want tja als je 1:30 wil lopen moet je gemiddeld 13,3 km/h doen.....

Het rondje van 2,5 km ging goed voor mij en ook Wesley liep lekker.

Ergens rond de 3 kilometer komen we bij een groepje lopers en ja hoor ballonnen.

Even bij halen en kijken! Damn zijn de 1:35 uur lopers.

Maar wacht wat zien we daar.....

Enkele honderden meters verder nog iemand met ballonnen, dat moet dus wel de 1:30 groep zijn.

Doel! Bijhalen en dan rustig meegaan.

Het koste wat moeite en inspanning maar op een zeker moment zaten we er redelijk bij, ik versnelde hem iets en zat in het staartje van de groep.

Wesley kon deze versnelling niet mee pakken en bleef op enkele tientallen meters van me verwijderd.

Ergens tussen de 7 en 8 kilometer deed ik een stapje zachter en Wesley sloot met een korte aanzet aan.

We liepen nu met een klein gaatje achter de groep en ik zette weer extra aan in de hoop dat Wesley ook meteen meeging.

Al gauw merkte ik dat dit niet het geval was, maar het gaatje was te overzien.

Vlak voor de 9 kilometer verlieten we de bebouwde kom van Alphen en sloegen we een ventweg op.

Ik keek in de bocht om en zag dat er een te groot gat was geslagen tussen Wesley en mij.

Wat ga ik doen, laten afzakken en hopen dat Wesley dan wel meekomt en aansluit?

Of ieder onze race lopen?

Ik besloot mijn eigen race te lopen want als ik me liet terug zakken was ik bang dat we de aansluiting niet meer gingen maken.

Ik sloot me nu definitief aan bij de groep en liep met hun verder.

Wat volgde was een lange weg parallel aan de N207 als ik het goed heb.

Op het 12 kilometer punt staken we over en zouden we een aan de ander kant langs het water de terug toch in te zetten.

Dit was de uitgelezen kans om te kijken of ik Wesley nog kon spotten.

En inderdaad ik kon hem zien en het zag ernaar uit dat hij nog goed ging.

Kilometer punt 13 ondertussen gepasseerd en ik liep nog lekker.

Ach en als je al 13 km erop hebt zitten en het voelt goed, dan verlaat je gewoon de pacer!

Je weet nooit of het een slimme keus is, maar ik besloot op mijn gevoel door te lopen.

En laten we eerlijk zijn als hij me weer inhaalt doe ik het niet goed, maar zie ik hem niet meer dan zal het wel kloppen.

Ik vond voor een goede kilometer een andere loper die er een lekker tempo in had zitten en besloot hierbij te blijven hangen.

Tempo was iets sneller dan die van de pacer dus ook redelijk veilig.

Maar goed ik ben en blijf eigenwijs en als het lekker gaat dan ga ik me vanzelf een keer irriteren aan het tempo en zoek ik de volgende op.

Ondertussen kwamen we weer in de bewoonde wereld  terecht.

Bij de 15 kilometer maakte je een mooi lusje en kon je dus goed kijken wie waar liep.

Toen ik net de waterpost was gepasseerd zag ik aan de andere zijde Wesley lopen.

Ik riep hem ff aan en hij riep dat het lekker ging! Toch een fijne gedachten.

Na de 15 kilometer sloegen we af en liepen we tegengesteld van de 10 kilometer lopers, maar ook van waar we even later weer zouden lopen.

Na een goede kilometer mochten we wederom een u-turn maken en werden we gevoegd bij de 10 kilometer lopers.

Hier passeerde ik wederom Wesley, gaatje was iets groter geworden maar hij liep er nog goed bij.

Ik liep nog steeds lekker en had ondertussen alweer wat mensen van de 20 kilometer en vele van de 10 kilometer achter me gelaten!

Uiteindelijk kilometerpunt 18!

Was er wel een beetje klaar mee.

Liep nog steeds op tempo maar voelde toch wel dat het tempo dat ik had gelopen zich begon te bemoeien met mijn gevoel.

Gelukkig klonken daar al de klanken van een van de bands / fanfares wat betekende dat we al aardig richting de 19 kilometer zaten.

Net voorbij de 19 kilometer sla je de woonwijk in die je leidt naar het centrum en nog mooier de finish.

Straatje was onwijs gezellig maar wel smal met het aantal lopers wat er liep.

Maar goed niet zeuren er langs lopen, genieten en gaan naar die eindstreep.

Het centrum kwam in zicht.

Het bruggetje ook, die bij in het teken stond van de laatste 150m.

Want na het bruggetje volgde al snel dit bordje.

Nog even een S bocht en op naar die eindstreep!

Eenmaal de eindstreep gepasseerd klokte we een tijd van:

  

20 km

   

01:28:20

   

13,58 km/u

   

1420 Kcal.

Een kleine vier minuten later kwam Wesley over de eindstreep met een tijd van 1:32:04

Vervolgens liepen we door om onze wel verdiende medaille in ontvangst te nemen

Daarna weer richting stadhuis om onze tassen op te halen en om te kleden.

Nadat we dit hadden gedaan ontvingen we van de supporters nog een goude plak voor onze inspanningen!

Vervolgens met een kleine tussenstop bij de grote gele M door naar huis!

©Hardloopgek

Sunday Morning Run

Omdat hardlopen met een groep erg leuk kan zijn had ik bedacht dat we in het saaie Lelystad wel een Sunday Morning Run konden houden.

Om er dan ook een Morning Run van te maken had ik bedacht dat om 09:00 uur an start te gaan.

Dus zo gezegd zo gedaan, event aangemaakt op facebook en mensen van wie ik weet dat zij hardlopen en in Lelystad wonen of er vlakbij uitgenodigd.

Het mooie hiervan is dat een ieder die is uitgenodigd ook weer mensen kan uitnodigen.

Gaande weg de datum dichterbij kwam kreeg ik ergens een heel klein beetje spijt, want de avond ervoor had ik een verjaardag.
Dit resulteerde dan ook in een erg korte nacht en een beetje hoofdpijn bij het opstaan.

'S morgens op tijd eruit om nog even rustig te ontwaken.

Op facebook geen afzeggingen kunnen zien en op de telefoon enkel een whatsapp van iemand die misschien kwam en dit toch niet ging halen.

Om 09:00 uur moesten we van start en ik was natuurlijk zo snel dat ik me nog moest haasten ook.

Toen ik aankwam stonden de eerste fanatiekelingen al e wachten en vlak na mij kwamen de laatste twee er ook aan.

Zes personen telde de groep.

Het weer was erg gunstig, helemaal vergeleken met de voor spellingen de dag ervoor.

We hadden zon en wat wind dus daar kon het niet aanliggen.

De route zou ons vanaf het parkeerterrein bij het houtribstrand voeren langs en door de zuigerplasbossen.

Het tempo zat er in het begin direct goed in.

Van de groep wist ik het tempo van Esther en Wesley.

Ik heb de voorhoede dan ook gelaten voor wat het was want daar liep Wesley en die red dat makkelijk zonder mij en hij liep met Sebastiaan.

In het begin heel even in het middendeel gelopen waar op dat moment Janek en Charles liepen en hier even kortstondig met Charles gesproken.

Het grappige is dat beide jongens op de zelfde school als Wesley en mij hebben gezetten, zo zie je maar dat de wereld klein kan zijn.

Esther liep achteraan en al snel heb ik me dan ook bij haar gevoegd, want alleen lopen is ook niet leuk dus dat doen we dan ook niet.

Gaande weg zakte Charles wat af en kwam uiteindelijk bij Esther en mij lopen en Janek had zicht gemeld bij Wesley en Sebastiaan.
De route had ik voortijds op de computer uitgestippeld en zou een kleine 10 km zijn.

Echter tijdens het lopen toch net even de verkeerde afslag genomen waardoor we ietsjes omliepen.

Charles had al een tijdje niet gelopen en was bang de volle ronde niet te kunnen halen, maar dat is uiteindelijk helemaal goed gegaan.

Tijdens het lopen kwam te spraken dat Esther de 10 km onder het uur wilde lopen.

Dit moest dan maar gaan gebeuren in Dronten tijdens de Kerstloop.

Dat gaat helemaal goed komen want vandaag tikte we de 10 km na 59:05 aan.

Na 1:05:08 waren we terug bij het vertrekpunt en konden we nadat sommige wat hadden gerekt en gestrekt allemaal huiswaarts keren.

Dit natuurlijk niet voordat ik Wesley kon bombarderen tot de organisator van een volgende loop!

De uiteindelijke route!

©Hardloopgek

Mijn eerste cross (veldloop)

Vandaag, donderdag 11 oktober, heb ik deelgenomen aan mijn eerste cross.
Deze werd georganiseerd vanuit mijn werkgever en tja dan laat je dat toch niet schieten.
Want als hardloper ga je lopen als dit kan en dat dit dan toevallig over gras is doet er niet toe.

Ik ben geen cross persoon, denk ik in ieder geval, geef mij maar asfalt.
Maar goed een gratis evenement laat ik niet schieten.
Om 11:00 uur zou het startschot klinken en konden we van start voor 4 ronden van 2,3 km.
Deze ronde ging over het terrein van ons eigen trainingscomplex en leidde ons door de struiken / bos waar we enkel modderige bochten mochten overwinnen.
Denk nu niet direct dat je daar zwart uit kwam, maar het was modderig en met gewone weg schoenen heb je daar weinig grip.

Vlak daarna volgde een echte waterbak die je met een goede aanloop droog kon overwinnen of als je echt zeker wilde zijn van droge voeten strak langs de rechterzijde kon pakken.
Daarna volgde een klein heuveltje en wederom gras.

Het parcours ging ook nog over een boomschorspad en een pad die een combinatie van losse aarde en boomschors was.
Op het laatste stuk met de finishboog / doorkomst in het zicht mocht je nog even door een zandbak en een hooi baal overwinnen.

En deze ronde mocht je dus wel 4 keer doen.
Ik was expres achterin het deelnemersveld gestart want ik wilde niet te hard van start gaan.
Want de snelle jongens voorin zijn ook echt snel en als ik die bij had willen houden kon je me na 2 heel misschien 3 rondjes opvegen.
Hierdoor heb ik de eerste ronden er iets langer overgedaan, maar wel een negatieve split gelopen.

Zoals in bovenstaande schema goed te zien mag ik niet klagen met doorkomst tijden van:
1e ronde 10:46
2e ronde 10:16
3e ronde 10:16
4e ronde 09:51

In de buurt van de toppers ben ik niet gekomen, maar dat wist ik van te voren al.
Mijn eerste cross is een feit en ik moet zeggen voor de afwisseling is het best grappig.

Nu op naar Nijmegen met zijn 7 heuvels!

©Hardloopgek

Hardlopen in het Amsterdamse Bos

Ooit is er geroepen laten we eens gaan lopen in het Amsterdamse bos.

Nou geen gek plan, maar goed het kwam er niet van.
Dus een kleine 2 weken geleden bedacht ik mij dat het er toch maar eens van moest komen, dus ff de agenda bekijken en 15 juli leek mee een geschikte datum.
Loopmaatje whatsappen en die zag het ook wel zitten.

Nou is lopen met zijn tweeën leuk, maar ze zeggen wel eens des te meer zielen des te meer vreugd!
Dus op facebook een evenement aangemaakt en zo een beetje iedereen uitgenodigd waarvan ik weet dat ze weleens lopen of zouden kunnen lopen.
Op het werk nog een mail eruit en de genodigde gewezen op het feit dat zij gerust mensen mochten uitnodigen.

Sommige wilden wel maar konden niet vanwege het werk of andere verplichtingen.
Maar er waren een aantal reacties van mensen dat ze zouden komen.
Uiteraard had ik mijn huiswerk gedaan, dacht ik, want op de site m.b.t. het Amsterdamse bos staat dat de verschillende routes zijn gemarkeerd middels paaltjes.
Dit bleek achteraf ook wel zo te zijn, echter de logica die hier achter zat was errug ver te zoeken!

Maar goed zondag 15 juli was het zover.
Om 10:00 uur zou het aanvangen, dus besloot ik om er achterlijk vroeg te zijn zodat ik op zijn minst nog even kon kijken waar de start van de route zich bevond. En het leuke is omdat ik vroeg was, was Wesley dit ook!

Langzaam aan druppelen de andere binnen en even voor tienen zijn we compleet. 
Een iemand komt nog naar me toe en zegt me dat wij vooral ons ding moesten doen en dat zij samen met iemand anders wel zou lopen.
Nou dit feestje ging dus niet door, want we zouden gezamenlijk lopen en dan geld tempo van de langzaamste      is leidend.
Alvorens we van start gingen hebben we ons nog even op de gevoelige plaat laten vastleggen door een van de vele andere lopers die je daar treft.

Martin, Wesley, Remco, Esther, Romko, Rachel, Kora 

We zouden eerst een rondje doen van 5km voor hen die dit voldoende vonden.
Na een kleine 600 meter moest Rachel helaas stoppen vanwege hoesten, verkoudheid enz.
Ze zou zelf wel terug komen, want daar is zij wel bekend, en ik sloot me weer aan bij de groep.
Met de kennis die ik had tot de route trachten ik deze te volgen zoals deze bedoeld was, maar eerder kon je al lezen dat de logica errug ver te zoeken was. Ik denk zelfs dat de paaltjes zijn geplaatst door iemand met een richtingsgevoel van NUL die tevens een beperkt gezichtsveld heeft.
Maar het zou ook kunnen dat het hogere wiskunde is en mijn petje ver te boven gaat!

Maar goed zo goed en zo kwaad als het lukte hebben we getracht de 5km route te volgen.
Of dit nou gelukt is zullen we nooit weten maar we hebben een zeer leuke route gelopen die ons ook nog een hele mooie berg op bracht.
Kora had na 2 al het gevoel dat het tempo van de groep voor haar iets te hoog lag, dus ik sloot me bij haar aan en zo hobbelde we gezellig verder.
Iedereen liep enigszins in zijn of haar eigen tempo en dit bracht ons na een goede 4,85 km terug bij het bezoekerscentrum.
Kora besloot om hier wat oefeningen voor haar zelf te doen en daarna op ons te wachten terwijl wij nog een rondje gingen maken.

Om het rondje leuk te houden weken we af van de route die we eerder liepen en zo zagen we weer andere delen van het bos.
Uiteraard kon de berg dit keer ook niet ontbreken.
In dit rondje lag het tempo ietsjes hoger en dit kon Esther dan ook op een gegeven moment merken.
Geen probleem want de andere heren liepen hun tempo en ik sloot me bij Esther aan en wij liepen haar tempo.
De heren bepaalde hierdoor ook de route en dit maakte dat we niet helemaal uit kwamen op 5km maar op een goede 7,5km.

Na dit rondje kwamen we wederom bij het bezoekerscentrum waar Kora nog zat te wachten met een tasje met daarin flesjes water (de schat).
Dus iedereen kon zicht te goed doen aan wat water waarna een ieder besloot dat het mooi was geweest en huiswaarts zouden keren.
Voor zover ik heb kunnen peilen is een ieder, Rachel er even buiten gelaten, met een lekker gevoel naar huis gegaan.

Ik had het idee dat ik nog wel een rondje kon want ik had wel bijna 13km weggelopen maar dan op een lager tempo.
En lopen op een lager tempo is zeker goed voor me, want dit maakt dat ik me ontwikkel in mijn duurloop.
Echter vind ik het ook wel lekker om het gevoel van vermoeidheid te hebben.
Dus Wesley en ik zouden nog een klein rondje doen.

Omdat we dit rondje een beetje op de gok liepen werd het een mooi rondje van 6,6km.
Tijdens dit rondje hebben we een heerlijke regenbui over ons heen gehad en kwamen we tot de conclusie dat lopen in het Amsterdamse bos best leuk is.
Want ondanks dat het ingesloten is door de stad en ook Schiphol waan je je toch echt in de natuur.

Na ons 3e rondje waren dan ook Wesley en ik op het punt dat we genoeg hadden gedaan en gingen we richting de auto.
Op ons gemak hebben we hier droge kleding aangetrokken en de conclusie getrokken dat het een geslaagde dag was.

Dus bij deze wil ik ook de andere toppers bedanken die hier aan bijgedragen hebben!

©Hardloopgek

De Rondehopeloop

De Rondehoeploop.

Deze loop gaat zoals de naam al zegt over de Ronde Hoep!
Ik wist al van het bestaan van deze loop, omdat de ronde hoep in mijn werkgebied ligt.
Ik weet dus ook hoe deze weg is, hij is lang en open.
Je kan het omschrijven als een lange kronkelige dijk!


Maar goed de loop is 17 km en dit zijn wel afstanden die dit jaar in mijn planning passen.
En omdat ik dit jaar wel vrij was toch maar besloten om mee te doen, ondanks dat ik weet wat een t***** eind het is.

De loop vond plaats op Moederdag, dus voordat Wesley en ik die kant op konden hadden we beide nog verplichtingen thuis.
Al bijtijds vertrokken we richting Ouderkerk zodat we op ons gemak ons nummer konden halen en omkleden.
Dit was maar goed ook want op de A6 gebeurde vlak achter mij een ongeluk.

We hadden deze dag tot tegenstelling van de week ervoor prachtig loop weer.
Het was droog, zonnetje en een graad of 12 met een windje!
Ik zeg wat wil je nog meer?

Na het ophalen van het startnummer en het omkleden hebben we buiten in het zonnetje gewacht tot we mochten starten.
Wesley en ik hadden besloten vandaag in de zelfde shirts te lopen, te weten het Heineken rugnummershirt.
Al voor de start leverde dit, positieve, opmerkingen op.

Om 11:30 uur was de start.
Binnen een kilometer zit je op de ronde hoep en verlaat je de bewoonde wereld van Ouderkerk aan de Amstel. Dit ruil je in voor prachtige vergezichten.
Aan je linkerzijde had je continu het water en aan je rechterzijde het weiland met hier en daar wat huizen over boerderijen.

De route voerde ons via de Ronde Hoep Oost naar de Waver en vervolgens de Ronde Hoep West.
De organisatie had op de 7, 11 en 15 km een waterpost met op de 7 en 15 ook sponsen.
Ik moet zeggen dat dit wel erg lekker was, want de route is mij enigszins bekend en  kan je opbreken.
Toen we bij het 7 km punt waren hebben we het tempo iets opgevoerd, want we waren rustig vertrokken.
Toen we op de helft waren kon ik het niet laten om te zeggen, zie je die brug daar? Daar komen we vandaan!
En geloof mij dat is ook zo recht toe recht aan niet erg dichtbij.

Ik had vanaf waterpost een mijn doel bij gesteld.
Ik keek niet naar het eindpunt, die 17 km, maar naar de volgende waterpost.
En dat liep erg lekker, mede omdat ze redelijk dicht op elkaar zaten.
Ik had van waterpost 1 de spons bewaard, zodat ik deze bij de volgende post weer nat kon maken in een beker water.
Want rennen en drinken uit een bekertje gaat niet echt samen, maar water uit een spons knijpen daarin tegen werkt erg goed.

Wesley en ik hadden een lekker tempo te pakken en liepen dusdanig dat we niet werden ingehaald maar wel zo nu en dan andere inhaalde.
Een hele tijd zaten we vlakbij een andere loper die een lekker tempo liep.
Heel even liep ik naast hem, maar moest dit laten gaan omdat het tempo voor dat moment te hoog lag voor Wesley.
Dus we lieten hem gaan, lang konden we hem in het vizier houden en bleef het gaatje redelijk klein.
Toen we het 15 km punt waren gepasseerd gingen we hard op weg naar de bewoonde wereld.
Dit loopt toch altijd errug lekker en motiveert.

Ik kon het niet laten om net voor het 16 km punt te versnellen.
In deze versnelling haalde ik die ene loper ook weer bij.
Deze baalde flink, want hij had last van zijn milt en kon niet sneller.
Heb hem nog aangemoedigd en gezegd proberen aan te hangen, maar dit is hem niet gelukt.
Die laatste km ging in een mooie 4:08 en bracht mij na 1:20:15 over de eindstreep waar een medaille, drankje en krentenbol wachtte.
En door mijn Heinekenshirt was de foto ook lekker makkelijk zoeken:

Al met al is de Rondehoeploop een leuke en mooie loop.

Die, als het weer niet mee werkt, ook erg zwaar kan zijn.

Enige min puntje vind ik dat men alleen maar bruto tijden kent, maar goed daarvoor hebben we eigen tijd waarneming.

©Hardloopgek

Zandvoort #circuitrun 2012

Vandaag stond de circuitrun van Zandvoort op het programma.
Een loop die zich op het gebeid van parcours echt kan en doet onderscheiden van de vele andere lopen.
Ook een loop die ondanks dat dit de 5e editie was nog verbeter punten heeft.

Maar goed die punten komen gewoon terug in mijn verhaal.
Een dag die eigenlijk een familie uitje zou zijn werd een dag met alleen Wesley mijn hardloop maatje.
Alles en iedereen in huis is ziek geweest of was dit nog en ik bleef tot op heden gelukkig gespaard.

Al vroeg gingen we met de trein naar Zandvoort zodat we rustig aan konden doen en genieten van alles.
Al om 10:49 uur waren we in Zandvoort, dus eerst maar eens langs bij moeders die er met haar zussen was voor een weekendje.
Na een bakkie te hebben gedaan gingen we richting het circuit.

Voor mij alweer de 3e keer en voorlopig de laatste keer, voor Wesley de eerste keer Zandvoort.
Onderweg naar het circuit al kunnen aanschouwen dat het strand er goed bij lag en dit met de wetenschap dat het water zich nog verder terug zou trekken.
Op het circuit aangekomen even rond gekeken en nog even een collega en haar man tegen het lijf gelopen.

Een klein uurtje voor we van start mochten maar besloten ons om te kleden en de tassen in te leveren.
Hierna rustig richting de pitstraat en gewacht tot we het vak in mochten.
Zodra de deur open ging zijn we naar binnen gegaan en hebben we heerlijk in het zonnetje gewacht op het moment dat we mochten starten.

Om 13.15 uur was het zover, ons vak mocht van start.
Ik had besloten om te kijken of ik mijn tijd van het jaar ervoor 56.51 en toen voelde ik dat goed.
Na het startschot vertrokken en al bij de 1e km kon ik vaststellen dat ik, zoals elke keer, te hard was gestart want het klokje gaf 4 minuten rond aan........
Gaande weg de snelheid wat laten inzakken en rond de 4 km zaten we op de gewenste snelheid.
Het circuit verliep lekker, de eerste 2 km eigenlijk alleen de lopers om me heen van mijn eigen startvak.
Na deze kilometers haalden we de achterblijvers van het vak voor bij en werd het gaande weg wat drukker.
Ter hoogte van de 4 km draai je het circuit af en ga je op weg naar de hoofd uitgang.

Hier staat zo rond de 4,5 km de eerste verzorgingspost, welke al de jaren dat ik mee loop al te kort is.
Ondanks dat hij aan 2 kanten staat is hij te kort voor de hoeveelheid lopers er op af komen, deze zouden ze in mijn ogen echt moeten verlengen. Gelukkig lukte het me om hier een bekertje water te bemachtigen al moest ik ervoor wel bijna stilstaan.

Hierna door naar het strand, tempo zat goed en de gewone tijd op het circuit hielden we vast.
Op het strand was het genieten, er was een brede strook van perfect hard zand beschikbaar om de 2 km af te leggen.
Natuurlijk moest je eerst door het al omgeploegde mulle zand naar die strook komen, maar dat gaat altijd wel goed.
Op het strand stond een on officiële waterpost waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt.
Ergens rond het 6 km punt stonden mijn tantes en mijn moeder om me aan te moedigen, altijd leuk want normaal heb ik mijn trouwe fans mee.
Het strand zit er met zo een perfecte strook zand zo op en dan komt HET!!!!!!

HET "ergste" stuk van het parcours.
Door het mulle zand naar DE klim om het strand af te komen.
Hier is het altijd een gevecht met de lopers die gaan wandelen en de bordjes kennelijk niet hebben gezien maar ook tegen die stijlen opgang.
Als je eenmaal boven bent moet ik altijd weer even acclimatiseren!
Weer even terug komen in het ritme, de ademhaling weer terug brengen naar normaal en dat zware gevoel uit de benen krijgen. Geef het 10 a 15 seconden en je bent er weer weet ik uit de voorgaande edities.

Even hierna ga je naar het 8 km punt met verzorgingspost 2, en je raad het al het zelfde probleem.
Hier is het mij dan ook niet gelukt om een beker water te pakken te krijgen, iets wat met het weertype van vandaag wel erg welkom was en eigenlijk ook nodig.
Van hieruit gaat het parcours richting het dorpshart waar het op de soms wat smallere stukken soms zoeken is naar ruimte om je tempo te behouden, want men wil graag allemaal de kortste route nemen.
Op zich niets mis mee, maar lopers die als een sloopkogel van links naar rechts schieten ben ik geen fan van.

Als je eenmaal het gezellige centrum door bent en arriveert bij het station heb je nog een kleine 2 km te gaan en kun je veel al lekker doorlopen.
Net voorbij het 11 km punt stond mijn moeder weer met haar zussen en hebben zij mij voor de laatste maal aangemoedigd.
Je gaat het circuit op via een andere opgang dan de hoofd ingang en hier moet je door een tunnel welke door het duin gaat. Dit is altijd even inhouden want deze is zo breed niet.
Maar goed dat hoort bij het parcours en is niet anders te doen.

Weer op het circuit aangekomen heb je nog een goede 500 meter te gaan, die laatste loodjes die soms wel de zwaarste zijn.
Want je ziet die finishboog, maar dichterbij komen doet deze nooit snel genoeg.
Maar uiteindelijk is hij toch daar en dan mag je het klokje stil zetten. Even een blik en dan zie je dat je een PR hebt mogen noteren.

Wat mijn tijd was:

Naam	Remco de Pruis
Woonplaats	Lelystad
Afstand	12 kilometer recreatie
Categorie	Mrecr
Totaal plaats	193 / 5591
Categorie plaats	187
Snelheid	13,564 km/uur
4 kilometer	17:12
8 kilometer	35:07
Netto tijd	53:05

Volgend jaar zijn we er hoogst waarschijnlijk niet bij, maar ik ga iet roepen dat ik er nooit meer zal lopen.
Want naast die kleine verbeter punten is dit een loop met een uniek parcours die niet snel zal worden evenaart.

©Hardloopgek

Almere Oostvaarders > Lelystad

Afgelopen zondag heb ik, omdat het me wel leuk leek vanaf station Almere Oostvaarders naar Lelystad gelopen.

Waarom, tja dat vroeg ik mij op een gegeven moment ook af, maar ik wilde zondags graag lopen.
Naast het feit dat ik wilde lopen moest ik ook werken en wilde ook 's avonds een keer thuis zijn.
Dus op zaterdag middels afstandmeten gekeken wat de afstand was.
Deze kwam op 26 nog wat uit....

26 kilometer! Is dat wel haalbaar dacht ik bij mezelf. Op zich zou ik na 21 kilometer al weer in de bewoonde wereld zijn en dus de hulplijnen in kunnen zetten.
Dus weet je wat we gaan het gewoon doen, dus extra eten mee naar het werk en de loop spullen.
Overdag dus wat extra gegeten en water gedronken en gevraagd of ik om 14:45 weg kon.
Dan zou ik om 15:30 uur op Almere Oostvaarders zijn en ergens 2 en half uur later thuis.

Onderweg naar het station het thuisfront laten weten dat ik het toch ging doen, wist ze natuurlijk allang, en aangegeven hoe laat ik van start zou gaan.
Zij vertelde toen dat ze me tegemoet zouden fietsen en dan met me mee terug fietste.
Ook van mijn loopmaatje kreeg ik een whatsapp of ik het nog ging doen.
Euh ja is wel de bedoeling.... Dan kwam hij me waarschijnlijk wel tegemoet fietsen.
Hartstikke leuk, aangegeven dat het thuis front dit ook ging doen kon hij een keus maken of hij het wel zinvol vond.

Voor vertrek op het werk alvast loopkleding aangetrokken en op naar de trein.
In de trein de gewone broek uitgedaan en in de tas gestopt.
Beneden aangekomen hup rennen, niet te snel want we moeten even, beoogd tempo van 10 a 10,5 km per uur.
Oei dat is toch wel even anders zo die tas, ooit een keer eerder gedaan maar dat was maar 8 km en toen zat er enkel kleding in en geen water.
Na de eerste 2 kilometer redelijk gewend aan de tas, moest ook wel want  kon hem moeilijk achter laten.\
Het eerste stuk ging door / langs de Oostvaardersplassen en het Kotterbos.
Hier in de eerste 8 kilometer mogen genieten van het weer, de natuur en de grazers zoals herten die er zijn.

Net voorbij het 8 kilometerpunt komt er iemand mij tegemoet fietsen op een gewone fiets, je ziet er wel veel toerfietsers, dit bleek mijn hardloopmaatje te zijn met zijn kleine man.
Hij had water meegenomen en een appel, alleen die had de kleine man al toe geëigend.
Dit sloeg ik af, had tenslotte water, aqaurius en een banaan bij me.
Ook bood hij aan om me tas te nemen, maar ook dat wilde ik niet want stel je voor dat ik ooit weer op zo een idee kom dan moet ik hem toch ook zelf dragen.

Net na het 9 km punt

Op het punt waar wij elkaar tegen kwamen ging de route op een mooi stuk langs de Oostvaarders en de vaart, iets wat met het zonnetje erbij genieten is.
Op de 9 km besloten even te stoppen om er wat vocht uit te gooien en aan de bovenzijde weer wat vocht in te gooien.
Ik vervolgde hierna mijn weg onder begeleiding richting de Knardijk.
Eerlijk gezegd had ik voor dit punt ook de andere wel al verwacht, maar dat was niet zo.
Nog wel even op de foto gezet, moest wel lachen van Wesley dus dat doen we dan ook.

Hier vonden we het nog leuk

Net over de knardijk kwamen we dan de andere tegen.
Eigenlijk een hele mooie timing, want Wesley had een belletje gekregen van het thuisfront dat ze weer terug waren, dus hij ging mij weer verlaten en reed rechtdoor waar ik rechtsaf ging om mijn route door het bos te vervolgen.
Het volgende obstakel dat we tegen zouden komen was een brug over het water, een die in mijn gedachten toch vele malen dichterbij was dan dat hij in werkelijkheid was.
Al lopend vroeg mijn oudste "papa wanneer ga je beginnen?". Van je kinderen moet je het hebben he.
Rond de 14 kilometer weer even gestopt om wat water te drinken en een halve banaan te nuttigen.
Niet heel ver daarna kwam dan die brug.

Na deze brug kwam het meest saaie stuk, een recht stuk langs een akker en het water met in de verte de eerste bebouwing van Lelystad.
Vanaf hier kreeg ik het steeds zwaarder, de benen werden wat zwaarder en ik vroeg mij af waarom dit me eigenlijk zo een goed idee leek.
Maar goed niet zeuren en doorgaan, richting de bewoonde wereld.
De buurvrouw die gezellig met vrouw lief mee was gefietst, vroeg ergens rond dit punt of ik het nog eens ging doen.
Een vraag waar ik op dat moment echt niet over na wilde denken, eerst maar eens thuis komen.

Des te verder we kwamen des te zwaarder de beentjes werden en des te moeilijker ik het mentaal kreeg.
Ik zocht dan ook elke keer nieuwe doelen uit om naartoe te werken.
Eenmaal de 21 kilometer gepasseerd was ik er wel een beetje klaar mee.
Alles voelde zwaar, de tas was een last en het tempo was voor mijn gevoel verdwenen.
Uit het niets maakte mijn meefietsers de opmerking dat ze het knap vonden dat ik het tempo zo stabiel wist te houden.
Dit gaf een kort gevoel van voldoening, maar dan ook heel kort.

Maar goed we zijn nu toch onderweg dus opgeven zou zonde zijn.
Ja de benen voelde zwaar, maar ik had geen pijntjes die duiden op iets anders.
En zware benen is toch geen reden om te stoppen, zolang je de voetjes nog van de vloer krijgt.
Verder voelde ik mij, naast het feit dat ik het gehad had goed.
Ik was niet draaierig of iets wat kon duiden op zwaar vocht te kort of iets.
Wel had ik minder gedronken dan ik wilden, maar nu nog stopen voor water zou betekenen dat ik helemaal niet meer vooruit zou komen.

In het zicht van de haven aangegeven dat ik het wel fijn zou vinden als ik thuis direct door kon "renen"naar binnen .
Omdat ik er zo doorheen zat wilde ze me eigenlijk niet alleen laten, maar ja wat kon er nu nog gebeuren.
Onder de opbeurende woorden "als ik er over 5 minuten nog niet ben lig ik waarschijnlijk hier ergens" fietste ze toch maar vooruit.
Thuis aangekomen door naar binnen en plof op een stoel.
De rest van de banaan naar binnen gewerkt, aqaurius opgedronken en vervolgens verder aan mijn bidon.
We hadden het gedaan!
Gaan we het nog eens doen? Op dat moment zou ik denk ik eerder NEE zeggen dan ja of misschien, maar nu! Waarschijnlijk wel!

Vervolgens onder de douche gegaan en hierna nog even de honden uitgelaten om toch even in beweging te blijven. Echte spierpijn was gelukkig geen sprake van. Kon zelfs vaststellen dat de benen minder pijnlijk waren dan de schouders (van de tas).

De route die we uiteindelijk hebben afgelegd was 26.6 kilometer in 2:39:17.

Bron: http://www.looptijden.nl/mijn/tijden/details/550437 

'S avonds kreeg ik middels Facebook de uitnodiging van Running Martin om aankomende zondag een 30 kilometer loopje met hem te doen. Deze moest ik (vond ik op dat moment echt niet erg) bedanken maar ook dan mogen we werken. Maar de kans is groot dat ik het aanbod een keer aanneem.
Vervolgens heb ik heerlijk op de ban onder het genot van een biertje de herhaling van de CPC loop gekeken.

©Hardloopgek

Midwintermarathon 2012

5 februari was de midwintermarathon en dit jaar zou ik er de mini marathon lopen (18.5 km) in aanloop naar mijn eerste halve marathon in maart.

Toen ik mij inschreef had ik eigenlijk het idee dat de winter een beetje gelijk zou zijn aan die van 2010 / 2011.
Dit zou inhouden dat je in Apeldoorn met een temperatuurtje van 6 a 8 graden aan de start verscheen.
Maar dit bleek bij lange na niet, hoewel die temperatuur van 6 a 8 graden hebben we wel gehaald maar dna met een dikke vette MIN ervoor.

Goed, dit mag de pret niet drukken.
In aanloop ernaartoe nog twee dagen gelopen om te testen wat we aan zouden doen, dus dit zat goed en behoefte geen twijfel meer.
Op zondag ochtend lekker bijtijds op om onder het genot van een bakkie koffie wakker te worden en de site nog een keer te bekijken of er wijzigingen waren.
Dit bleek allemaal niet het geval.
Omdat ik graag op tijd ben en met deze weersomstandigheden niet precies weet wat te verwachten op de weg vertrokken we, Wesley en ik, om 08:30 uur.
Dit resulteerde erin dat we vroeg in Apeldoorn waren en dus alle tijd hadden.
Omdat ik via de hoofdsponsor was inschreven mocht ik bij het hoofdkantoor van hun parkeren en was er in het Orpheus theater een apart deel voor genodigde ingericht waar je van alle gemakken was voorzien.
Omdat we dus op tijd waren zijn we vanaf daar gaan lopen naar het start gebied en ook hier arriveerde we als een van de eerste.

Dus rustig aan bakkie koffie doen, broodje eten en sportdrankje nuttigen.
Een uur voor de start eens rustig omkleden om zo een kleine 25 minuten voor de start rustig aan die kant op hobbelen.
Ik had mij oorspronkelijk ingeschreven met een eindtijd van 1.30 uur, maar dit was met een ander weertype in gedachte. Al voor deze dag had ik besloten mijn tijd te laten varen en de kilometers puur als training te zien.
Wesley had zich met een veel ruimere tijd ingeschreven maar hoopte een tijd ergens rond de 1.40 / 1.45 neer te kunnen zetten.
Omdat we redelijk vroeg bij het startvak waren is hij mee naar binnen gegaan, had eigenlijk startvak C, en was het idee geboren dat ik zou proberen te hazen.
Doel: rond de 1.40!

Dit maakte meteen dat ik nieuwe doelen kreeg. Namelijk rustig starten, wat nog weleens wil mislukken, en gedoseerd lopen.
Tijdens de loop was het heerlijk, op een enkele plek was het iets wat fris in de schaduw maar over de 18,5 kilometer was dit te verwaarlozen.
De eerste kilometers gingen heel makkelijk, maar bij het 4 kilometer punt sloeg ik een gaatje met Wesley, dat is niet de bedoeling.
Dus ik iets langzamer om hem weer op te halen en proberen te motiveren.
Echter bleef het tot de 10 kilometer lastig voor Wesley om geen gat te laten vallen,.
Nu had je tussen kilometer 6 en 10 wel veel valsplat die hieraan bijdroegen.

Op het 10 kilometerpunt kijkende naar de klok geroepen dat we, als we een stapje harder zouden gaan, we net onder de 1.45 konden finishen.
Dit was voor Wesley de doorslag en ging het gas er iets meer op.
Op het 12 kilometer punt stond weer een klok en hier kon ik vaststellen dat we wel degelijk lekker op schema lagen om een snellere tijd te noteren.
Richting de 15 kilometer zat er weer wat glooiing in het parcours en neigde het tempo weer weg te zakken.
Een bik op het klokje leerde me dat een tijd net boven de 1.35 mogelijk kon zijn, we moesten dan enkel het tempo vasthouden. Dus tegen Wesley geroepen dat een mooie tijd onder de 1.40 mogelijk was als we het tempo vast konden houden.

De laatste kilometers liepen gemakkelijk weg en voor we het wisten liepen we op de Loolaan af.
Helaas lag er net hiervoor een loper op de grond die het te kwaad had, zijn nooit leuke dingen om te zien.
Op de Loolaan aangekomen zag ik een tijd van 1.31 en een beetje, toen het klokje bijna o 1.32 stond tegen Wesley gezegd dat hij nog 3 minuten had om onder de 1.35 te finishen.

Welsey gaf alles wat hij nog kon geven, daar waar ik een relaxte loop heb gelopen liep hij op zijn top.
Er viel een klein gaatje maar niet al te veel. Dus bij de twee minuten gingen er 2 vingertjes de lucht in en een blik naar achter. Dit zelfde bij de 1 minuut.

Ik besloot hier nog even aan te zetten om voor mij zelf een finish tijd van onder de 1.35 te noteren en hier Wesley op te vangen. Dus na mijn finish een deken gescoord en terug gelopen richting de finishstreep.
Wesley was net binnen, dus ik kon de deken gelijk over hem heen draperen en hem feliciteren met een zeer maar dan ook zeer nette eindtijd van ergens rond de 1.35.
Ik kreeg in de tocht naar de medailles ook nog een deken over me heen gelegd door een van de vrijwilligers.

Na het verkrijgen van de verdiende medaille zijn we weer afgezakt naar het Orpheus theater om droge kleding aan te trekken, wat te drinken en ons te goed te doen aan koffie, soep, brood, frisdrank....
Je leest het al, het was goed geregeld.

Nadat we droge kleding aanhadden raadpleegde Wesley zijn telefoon en zag dat Endomondo een tijd van 1.34.55 had gemeten. Nadat we ons tegoed hadden gedaan aan van alles en nog wat en ik 2 hardloopshirts en een petje rijker was zijn we richting de graveerstand gelopen en liet Wesley zijn eindtijd graveren.
Hier bleek hij een officiële tijd van 1.34.51 te hebben genoteerd.

Hierna weer lekker naar de auto gewandeld, er waren ook pendelbussen maar die zijn voor mietjes ;p, en richting huis gereden.
Hier na een wel verdiende douche en een biertje 's avonds kunnen constateren dat mij officiële eindtijd 1.34.36 was.

Nu op naar de Atag Achtkastelenloop in maart voor  mijn eerste halve marathon.

©Hardloopgek