De halve van Vlieland

De halve van Vlieland had ik uit gekozen als mijn 3e halve marathon.
Maar voornamelijk omdat het mijn eerste vakantie dag zou worden en van vrouw lief de laatste.
Dus met een beetje geluk, en dat hadden we, was dit een mooie afsluiter voor haar en een mooi begin voor mij.

De dag begon dan ook vroeg, want we zouden om 07:00 uur gaan rijden zodat we ruim op tijd waren om rustig naar de boot te gaan.

De bootreis duurde 1 1/2 uur, maar voor de kids was dit de eerste keer dus die keken hun ogen uit en vermaakte zich dan ook prima.
Omdat ik op Vlieland samen met mijn loopmaatje Wesley zou lopen waren ook zijn kids en vriendin mee.

Voor Wesley werd het zijn eerste halve en hij was dan ook goed uitgerust, had rekening gehouden met zijn eten en had er veel zin in.
Ik kwam weer met mijn standaard voorbereiding, gewerkt tot 23:00 uur, weinig slaap, nog niet wakker en altijd wel zin om te lopen ;p

Aangekomen op Vlieland bij de aankomst hal ons startnummer opgehaald en hier ook Joppe gezien.
Joppe zou de halve voor de 3e maal lopen en wist dan ook wat ons te wachten stond, wij (Wesley en ik) liepen hem voor het eerst en wisten niet precies wat ons te wachten stond.
Ik had bedacht dat een tempo van ongeveer 12 km/h een veilige snelheid was, daar ons trainings tempo net iets lager ligt.
Dit zou inhouden dat we rond de 1:45:00 nodig hadden, maar gezien het parcours en weer was een tijd tussen de 1:45 en 1:50 een mooi streven.

We zijn eerst op ons gemak naar de camping Stortemelk gelopen van waar de start zou zijn, deze was pas om 12:30 uur en we waren om 10:30 uur al op het eiland.
De vrouwen gingen van hieruit direct door naar het strand, hiervoor hoefde zij enkel het duin op en af.
Wij hebben samen met Joppe en zijn vriendin op het terras heerlijk in het zonnetje gewacht tot wij in actie mochten komen.

Rond 12:15 uur zijn we rustig aan naar de start gelopen en hebben wij ons bij de vele, een ruime 400, overige deelnemers op de halve gevoegd.
Om 12:30 uur klonk het startschot en gingen we er vandoor.
Het parcours leidde ons al snel  het duingebied in met een paar lichte klimmetjes, maar vooral smalle paden.
Gezien de drukte op de afstand kwam deze versmalling mij iets te vroeg en was het echt even zoeken naar een plekje en vooral je ritme.
Na 2 km kwamen we weer op de normale straten welke ons naar de haven leidde, hier kon je dan ook je ritme goed vinden en je plekje claimen.
Al in de eerste 3 km hadden we 2 waterposten, 1 door een bewoner en 1 van de organisatie.
Dit was erg welkom daar het warm was en het ons niet bekend was wat we aan waterposten in het duingebied konden verwachten.

Na 3 km kwam je lang het finish gebied en liep je via de dorpsstraat richting de havenweg van waar we uiteindelijk het duingebied in gingen.
Op dit stuk een kleine 3 km hebben we nog diverse waterposten gepasseerd welke door zowel de bewoners als door organisatie waren ingesteld.
Van elke waterpost heb ik dankbaar gebruik gemaakt, want met dit weer is vacht en verkoeling welkom.
Net voor het 6 km punt, voordat we het duingebied in gingen, was er een waterpost van de organisatie.
Tot mijn verbazing kregen we hier sponsen en zakjes water, welke je dus in de hand kon houden en zelf kon kiezen waar je deze zou nuttigen.

Het tempo was goed, we liepen rond de 12 km/h.
We gingen nu het duingebied in, het zwaarste maar ook mooiste deel van de route.
Ik wist dat Wesley heuvels minder vond en hiermee, vooral mentaal, moeite kan hebben.
Dus meteen geroepen "werken naar boven, rusten in de afdaling en vlakke stukken".
Dit ging goed tot aan het 10 km punt, hier kreeg Wesley het wat zwaarder en begonnen de heuvels zijn tol te eisen.
Ik denk in het begin vooral mentaal, maar later ook fysiek want als het mentaal niet lekker zit gaat je lichaam er helaas in mee.
Net voor de 13 km ga je links af om over te steken naar de andere kant van het eiland om te beginnen aan de terug reis.
Hiervoor had je dus ruim 6 km duingebied gehad die prachtig glooiend verliep en op sommige plekken erg warm was.
Er stond wel wind, maar die ging soms over je heen, gelukkig waren dit geen hele grote stukken en voelde je de wind vaak zat om er profijt van te hebben.
Ook waren er in die ruime 6 km 2 water en sponsposten ingericht wat echt geen overbodige luxe was.

Vanaf het 13 km punt begon het Wesley op te breken.
Het tempo zakte van een stabiele 12 km/h in naar een 11,5 km/h, geen ramp ook daarmee konden we nog een nette tijd binnen de 1:50 op de klok zetten.

Nog geen km verder sloeg de man met de hamer toe.
Wesley kreeg het alleen maat zwaarder en het tempo zakte verder in.
Nog een tijdje hebben we deze rond de 11 km/h kunnen houden, maar ook dit bleek te snel te gaan.
Ik had een linkerbeen die wat protesteerde en was bang dat als ik tempo moest inleveren dat deze niet meer wilde.
Maar ja wat doe je dan, Wesley alleen laten en hem laten spartelen of inhouden en wel zien.
Precies het laatste is wat we deden, want het was zijn loop het moest zijn feestje worden.
Af en toe roepende naar hem dat het tempo zelfs onder trainings snelheid lag in de hoop dat het een tijdelijke dip was.
Wesley wilde lopen, nou dat gaan we niet doen, lopen doe je maar na de finish....

Dit heeft hij lang weten te rekken, maar uiteindelijk net voor het 19km punt kon hij niet meer.
Hij ging lopen en zei tegen mij dat ik maar moest gaan.
Euh nee en jij gaat weer rennen.

Na enkele meters te hebben gelopen sprak hij de laatste krachten aan en ging weer rennen.
Een zeer net tempo van rond de 10,5 km/h verscheen weer op het klokje.
Op het moment dat we de bewoonde wereld weer in gingen hoefde we nog maar 1 km te volbrengen een laatste drempel was de enige echte hindernis die we nog moesten overwinnen.
Wesley was  er klaar mee en wilde wederom terug vallen in het lopen, dit gingen we nu niet meer toelaten.
Een douw in zijn rug bracht hem weer in beweging en de laatste km, voor hem een martelgang werd volbracht.
Al was het met een tempo net onder de 10 km/h het gebeurde wel.

Uiteindelijk mochten we een eindtijd van 1:56:56 voor mij en 1:57 voor Wesley noteren.
Ik zeg een erg mooie tijd voor iemand die zijn eerste halve loopt en een strijd van 8 km heeft moeten overleven.

Wesley heeft door deze strijd niet kunnen genieten van de omgeving, maar ik kan je vertellen het is een hele mooie loop die ik zeker kan aanbevelen.
Dus wil je nog eens een leuke, mooie en uitdagende halve lopen dan moet je Vlieland zeker in je planning meenemen.
Ik hou hem zeker in gedachten om een volgende keer weer in mijn loopkalender mee te nemen.

©Hardloopgek

Hardlopen in het Amsterdamse Bos

Ooit is er geroepen laten we eens gaan lopen in het Amsterdamse bos.

Nou geen gek plan, maar goed het kwam er niet van.
Dus een kleine 2 weken geleden bedacht ik mij dat het er toch maar eens van moest komen, dus ff de agenda bekijken en 15 juli leek mee een geschikte datum.
Loopmaatje whatsappen en die zag het ook wel zitten.

Nou is lopen met zijn tweeën leuk, maar ze zeggen wel eens des te meer zielen des te meer vreugd!
Dus op facebook een evenement aangemaakt en zo een beetje iedereen uitgenodigd waarvan ik weet dat ze weleens lopen of zouden kunnen lopen.
Op het werk nog een mail eruit en de genodigde gewezen op het feit dat zij gerust mensen mochten uitnodigen.

Sommige wilden wel maar konden niet vanwege het werk of andere verplichtingen.
Maar er waren een aantal reacties van mensen dat ze zouden komen.
Uiteraard had ik mijn huiswerk gedaan, dacht ik, want op de site m.b.t. het Amsterdamse bos staat dat de verschillende routes zijn gemarkeerd middels paaltjes.
Dit bleek achteraf ook wel zo te zijn, echter de logica die hier achter zat was errug ver te zoeken!

Maar goed zondag 15 juli was het zover.
Om 10:00 uur zou het aanvangen, dus besloot ik om er achterlijk vroeg te zijn zodat ik op zijn minst nog even kon kijken waar de start van de route zich bevond. En het leuke is omdat ik vroeg was, was Wesley dit ook!

Langzaam aan druppelen de andere binnen en even voor tienen zijn we compleet. 
Een iemand komt nog naar me toe en zegt me dat wij vooral ons ding moesten doen en dat zij samen met iemand anders wel zou lopen.
Nou dit feestje ging dus niet door, want we zouden gezamenlijk lopen en dan geld tempo van de langzaamste      is leidend.
Alvorens we van start gingen hebben we ons nog even op de gevoelige plaat laten vastleggen door een van de vele andere lopers die je daar treft.

Martin, Wesley, Remco, Esther, Romko, Rachel, Kora 

We zouden eerst een rondje doen van 5km voor hen die dit voldoende vonden.
Na een kleine 600 meter moest Rachel helaas stoppen vanwege hoesten, verkoudheid enz.
Ze zou zelf wel terug komen, want daar is zij wel bekend, en ik sloot me weer aan bij de groep.
Met de kennis die ik had tot de route trachten ik deze te volgen zoals deze bedoeld was, maar eerder kon je al lezen dat de logica errug ver te zoeken was. Ik denk zelfs dat de paaltjes zijn geplaatst door iemand met een richtingsgevoel van NUL die tevens een beperkt gezichtsveld heeft.
Maar het zou ook kunnen dat het hogere wiskunde is en mijn petje ver te boven gaat!

Maar goed zo goed en zo kwaad als het lukte hebben we getracht de 5km route te volgen.
Of dit nou gelukt is zullen we nooit weten maar we hebben een zeer leuke route gelopen die ons ook nog een hele mooie berg op bracht.
Kora had na 2 al het gevoel dat het tempo van de groep voor haar iets te hoog lag, dus ik sloot me bij haar aan en zo hobbelde we gezellig verder.
Iedereen liep enigszins in zijn of haar eigen tempo en dit bracht ons na een goede 4,85 km terug bij het bezoekerscentrum.
Kora besloot om hier wat oefeningen voor haar zelf te doen en daarna op ons te wachten terwijl wij nog een rondje gingen maken.

Om het rondje leuk te houden weken we af van de route die we eerder liepen en zo zagen we weer andere delen van het bos.
Uiteraard kon de berg dit keer ook niet ontbreken.
In dit rondje lag het tempo ietsjes hoger en dit kon Esther dan ook op een gegeven moment merken.
Geen probleem want de andere heren liepen hun tempo en ik sloot me bij Esther aan en wij liepen haar tempo.
De heren bepaalde hierdoor ook de route en dit maakte dat we niet helemaal uit kwamen op 5km maar op een goede 7,5km.

Na dit rondje kwamen we wederom bij het bezoekerscentrum waar Kora nog zat te wachten met een tasje met daarin flesjes water (de schat).
Dus iedereen kon zicht te goed doen aan wat water waarna een ieder besloot dat het mooi was geweest en huiswaarts zouden keren.
Voor zover ik heb kunnen peilen is een ieder, Rachel er even buiten gelaten, met een lekker gevoel naar huis gegaan.

Ik had het idee dat ik nog wel een rondje kon want ik had wel bijna 13km weggelopen maar dan op een lager tempo.
En lopen op een lager tempo is zeker goed voor me, want dit maakt dat ik me ontwikkel in mijn duurloop.
Echter vind ik het ook wel lekker om het gevoel van vermoeidheid te hebben.
Dus Wesley en ik zouden nog een klein rondje doen.

Omdat we dit rondje een beetje op de gok liepen werd het een mooi rondje van 6,6km.
Tijdens dit rondje hebben we een heerlijke regenbui over ons heen gehad en kwamen we tot de conclusie dat lopen in het Amsterdamse bos best leuk is.
Want ondanks dat het ingesloten is door de stad en ook Schiphol waan je je toch echt in de natuur.

Na ons 3e rondje waren dan ook Wesley en ik op het punt dat we genoeg hadden gedaan en gingen we richting de auto.
Op ons gemak hebben we hier droge kleding aangetrokken en de conclusie getrokken dat het een geslaagde dag was.

Dus bij deze wil ik ook de andere toppers bedanken die hier aan bijgedragen hebben!

©Hardloopgek

Stoomtramloop Medemblik > Hoorn

De stoomtramloop was een loop die ik mede had uitgekozen omdat deze ook leuk is voor de supporter.

'S ochtends vertrokken we naar Hoorn, de plek waar er ook gefinishd zou gaan worden.
Hier heb ik bij de stoomtram mijn startnummer en supporter kaartjes opgehaald.
Vervolgens hadden we nog even de tijd om bij de stoomtram en de werkplaats te kijken voordat we moesten instappen.
Om 10:20 uur vertrokken we voor een rit van ruim een uur.

In de stoomtram zat ik nog volop te gapen en doen, dit kwam door 2 lange en drukke dagen op het werk.
De rit met de stoomtram was erg leuk en viel al helemaal in goede smaak bij de kids.
Aangekomen in Medemblik hadden we ruim de tijd om om te kleden, koffie te drinken en de overige wagons van de stoomtram eens te bekijken van binnen.

Start van de halve marathon

Om 12:10 was het zover, de start.
We zouden enkel een bruto tijd verkrijgen aan het eind want men werkte niet met registratie bij de start.
Dit maakt dankzij de sport horloges niet zo heel veel uit, die netto tijd klokken we zelf wel.
De start verliep lekker, kon een mooi tempo vinden, en de starten waren lekker ruim.
Het tempo wat ik te pakken had lag tussen de 12,5 km/h en de 13 km/h, ik had bedacht om ergens rond de 12,5 km/h te willen lopen dus dat was wel oke.
De eerste kilometers verliepen lekker, parcours voerde ons door mooie oude straten maar ook nieuwere wijken.
Na 4 km stond er al een waterpost waar ik dankbaar gebruik van maakte, want ondanks het windje wat we veelal van voren kregen was het wel warm in de zon!

De supporters konden ervoor kiezen een fiets mee te nemen met de stoomtram en dan mee te fietsen, een supporters bus te nemen of wachten tot de stoomtram terug ging.
Als je wachtte op de stoomtram dan miste je, kennelijk, de finish.
Maar als je de bus nam dan stopte je bij 't Twisk om de lopers aan te moedigen en was je op tijd bij de finish om de lopers van de halve marathon te zien finishen.

Ergens rond de 5 km liep ik achter een loper die een mooi tempo liep, ongeveer 12,9 km/h, en besloot hier achter te gaan hangen.
Op het 6 km punt stond de supporters bus en stonden de supporters aan beide zijden van de weg opgesteld om hun loper / familie lid aan te moedigen.

Doorkomst 6 km punt

Hier liep ik nog lekker en kon ik mijn voorganger ook gewoon volgen.
Vlak na het 6 km punt voelde ik dat de geen die ik volgde zijn tempo ging versnellen.
Een blik op mijn horloge leerde ook dat het tempo was opgevoerd naar 13,1 km.
Een tempo die ik zou moeten kunnen lopen, maar niet vandaag en al helemaal niet rond de 7 km al.
Ik ben nog even blijven hangen tot ik een andere loper bijhaalde en heb toen het tempo weer iets laten zakken.
Ik kon het tempo ook meteen laten zakken, maar dan had ik alleen gelopen in een gat en dat is niet altijd bevorderlijk.
Voor het 8 km punt stond alweer de 2e water en nu ook sponspost, dus hier hebben we dan ook weer dankbaar gebruik van gemaakt.
Het parcours voerde ons en had ons al gevoerd langs leuke en oude huisjes, mooi landschappen en prachtige boerderijen.

Vanaf het moment dat de geen ik volgde ging versnellen en ik hem had losgelaten ben ik mijn eigen tempo gaan lopen.
Dit hield helaas ook in dat ik soms bewust de keus moest maken om een gat in te lopen en te hopen dat ik de volgende lopers wel weer bij haalde. Dit lukte dan ook met enige regelmaat.

Aangekomen bij het 14 km punt kregen we het zwaar.
De lange en drukke dagen ervoor ging ik voelen en ook het feit dat ik toch iets te weinig had gegeten.
Dit kan gebeuren dus we gaan gewoon door en hopen dat het een dipje is die we er uit weten te lopen.
Net voorbij het 15km punt kwam het ergste stukje van het hele parcours, we liepen over een fietspad in de zon langs een groen heg!
Achter deze heg lag een openlucht zwembad wat HEEL duidelijk te horen was, wat een mentale kwelling!
Gelukkig lieten we dit snel achter ons en konden we km 16 al bijna begroeten.

Kilometer 17 hier werd het zwaar de klad kwam erin.
Daarvoor kon ik de km tijden nog binnen de 5 minuten houden.
KM 17 lukte dit ook nog, maar met moeite.
De laatste 3 km waren afzien, ik was redelijk op en heb er serieus over nagedacht om te gaan lopen.
Na deze gedachte bedacht ik mij ook meteen dat ik dit niet wil en gewoon door ga, desnoods een tandje lager.
Dus in de laatste 3 km heb ik het tempo er iets uit gehaald en kwamen mijn km tijden dan ook net boven de 5 minuten uit.
Aangekomen bij km 20 hoor je de speaker al die bij de finish staat maar weet je ook dat je nog 1,1 km moet!
Eindelijk aangekomen bij AV Hollandia ga je het terrein op via een achterdeurtje en kom je op de baan.
Dan moet je dus gewoon nog 85% van die baan afleggen voordat je over de finish bent en de keus kan maken om ter aarde te storten!
Een sprintje of versnelling zat er niet meer in, een glimlach bij de fotograaf volgens mij ook niet meer en ook mijn armen kreeg ik niet in de lucht toen de speaker mijn naam omriep en mijn trouwe supporters mij aanmoedigden.

Nog een goede 200 meter

De eindstreep!
Er stonden letterlijk achter de streep 2 kids die flesjes sportdrank uitdeelde en deze nam ik met veel plezier aan.
Daarna na de jonge dame die de chip los knipte, als je die met een tie-wrap vast had zitten.
De organisatie had geen medailles maar je kon wel een stukje kaas als aandenken mee krijgen en je krijgt een actie foto toegezonden na de loop.
Nadat we dus binnen waren en alles hadden ingeleverd en in ontvangst hadden genomen ben ik naar de plek gelopen (lees gestrompeld) en heb ik mij daar ter aarde gestort om mijn sportdrank op te drinken en te goed te doen aan ongeveer alles wat er aan eetbaar spul mee was genomen ;p
Mijn lieve schat had bij de finish nog een prachtig functioneel shirt van deze loop gekocht die ze voor maar €5,- te koop aanboden.

En mijn tijd!
Bruto: 1:42:08
Netto: 1:41:56 (zelf geklokt)

Dus al met al ben ik niet ontevreden over mijn gelopen tijd!

En wat betreft de loop kan ik hem zeker aanbevelen.
Een leuke loop die je langs mooie plekjes voert en ook leuk is voor je trouwe supporters door onder andere de rit met de stoomtram!
Want ondanks dat het een verkeersluw parcours is lijkt men in die gebeiden nog respect te hebben en wacht men bijna allemaal om de lopers voor te laten gaan.
En met een stuk of 7 of 8 water- / sponsposten over 21,1km kan je niet anders zeggen dat dit uitstekend geregeld is!
Daarom ook mijn complimenten naar de organisatie en vrijwilligers die dit allemaal mogelijk hebben gemaakt!

©Hardloopgek

Zeebodemloop nieuwe stijl!

Zaterdag 2 juni was de zeebodemloop in een vernieuwd jasje.
Men had het parcours aangepast, wat zonder twijfel een verbetering was en de afstanden.

Ik zou de 10km doen en net zoals de Station tot stationloop was het even onzeker.
Maar ondanks dat de stationloop een martelgang was had ik geen last meet van mijn scheen.

Vandaag laat wakker, want we gingen er ook laat in.
Gelukkig was ik ook redelijk snel wakker en kon ik na mijn koffie me omkleden.
Hierna richting de start locatie die op 10 minuten van mijn huis is en in rustige looppas toch zeker 6 minuten in beslag neemt.
Wesley was er al dus ik haalde mijn startnummer op.

Om 12:00 uur was de start van de 10 km.
Ik had nog geen idee van wat ik zou doen, want tja het is een nieuw parcours.
Ondanks dat ik alle onderdelen en stukken hiervan ken omdat ik er regelmatig mijn trainingen op en over loop.
Dit maakte ook dat ik wist dat het geen vlak parcours is!
Een tunneltje, halve brug opgang, een klim de oude vuilnisbelt op en vlak voor de eindstreep wederom een brug.

De eerste km voelden de benen, vooral de bovenbenen, zwaar.
Maar na km 1 gaf mijn nike horloge een doorkomst van 3:55 aan en de benen die voelden niet zo zwaar meer.
Zonder overleg met Wesley besloot ik door te gaan en te zien waar het schip zou stranden.
Ik wist dat Wesley niet als een dolle mee zou gaan als dit niet goed voelde.

Op het 2 km punt kwam de eerste klim de halve fietsbrug op.
Hier bestond de mogelijkheid dat mijn trouwe supporters aanwezig zouden zijn, maar dit was niet het geval.
Van hieruit gingen we via het bos door, hier liep ik in een mooi groepje qua tempo.
Na het 4 km punt staken we de dreef over richting het deel van het parcours wat voor een groot deel over het parcours van de NK veldloop.
Eerst het 5 km punt met een water / sponspost en dat was niet verkeerd want in het zonnetje was het nog aardig warm.
Via het bedrijven terrein weer het bos in op weg naar de oude vuilnisbelt.
Voor deze klim stond een jongedame van de organisatie die heel vriendelijk zij na de berg is een verversingspost!
Nu weet ik dat die "berg" niet heel kort is, dus dat kan een nekken breker zijn.

Tijdens de klim ging de ademhaling omhoog net zoals de hartslag, maar halverwege is het even een soort van vlak waardoor je de gelegenheid heb de boel te herstellen.
Dan volgt er nog een korte klim en ben je alweer boven op de berg, klinkt zo wel erg makkelijk trouwens.
En na de berg inderdaad een water en sponspost!

Via het NK veldloop parcours gingen we weer terug richting de dreef om nog eenmaal over te steken.
Deze ruime km werd opgefrist door wederom een water / sponspost.
Hierna was he nog even een klein stukje door het bos langs mijn woonwijk.
Hieruit gekomen zaten dan de trouwe fans te wachten.
Sidney had nog een bloemetje geplukt welke ik niet tijdens het rennen maar bij de finish in ontvangst heb genomen.

Hier lag ook het 9 km punt en mijn klokje piepte dan ook voor de 9e keer.
Tempo was weer wat omhoog gegaan de laatste km's, of moet ik zeggen is 3 km iets ingekakt, en de totaal tijd gaf weer dat een verbetering van mij PR eventueel mogelijk was.
Maar er lag in die laatste km nog wel een fietsbrug, dus nog even wachten met voorspellen eerst die brug op.

Boven op de brug de conclusie kunnen trekken dat een verbetering hoogst waarschijnlijk plaats ging vinden, alleen was de vraag met hoeveel tijd / seconden?
Dus hup de brug af en op naar de finish en het publiek.
Nadat we de finish hadden gepasseerd en 2 bekertjes water tot ons hadden genomen hoorde ik de spreker de naam van Wesley uitspreken.
Dus hem onthaalt met een bekertje water en toch even sorry gezegd.

Dit was niet nodig, maar toch wel zo netjes.
Wesley had een dikke PR want hij hoopte wel ergens rond de 48 minuten te lopen.
Dit werd een mooie 44:34 en ik.... Volgens mijn klokje waar ik nog even op moest kijken had ik 42:12 genoteerd. Later bleek mijn officiële tijd 42:11 te zijn.

Dus een verbetering van mijn oude PR gelopen in 2011 in Leiden van 42:35 heb ik met 24 seconden mogen verbeteren en dat in mijn eigen stad.

Mijn mening over het nieuwe parcours van de zeebodemloop!
Een en al vooruitgang en een aanwinst voor Lelystad en hardlopend Nederland.

Is er dan geen winst meer te behalen?
Ja zeker wel, zo zou er nog heel veel winst behaalt kunnen worden in het aankleden van het evenement.
Denk aan hier en daar een bandje langs het parcours, een spandoek wedstrijd of iets dergelijks zoals bij de dam tot damloop!
Proberen, hoe moeilijk ook, van de omwonende waardoor er op meer plekken publiek staat (iets wat bij het NK veldloop lukte op sommige plekken)
Bij de start / finish locatie misschien iets voor de supporters om het aantrekkelijke te maken...

Maar al met al is er een goede stap gezet door de aanpassingen in het parcours en hoeft men zich daar de komende jaren niet druk om te maken.

©Hardloopgek

Van station naar station!

Afgelopen woensdag was het zover.
De stationsloop van Ommen naar Dalfsen.

De week ervoor was het even onzeker of ik wel kon starten omdat ik tijdens een training moest stoppen i.v.m. een irritatie aan de recherscheen.
Die week ben ik ook geweest voor nieuwe schoenen, iets wat al in de planning stond.
Nadat ik deze had aangeschaft toch 's avonds even een kort test rondje en deze was hoopvol.
Afgelopen maandag een groter rondje en hier bleef een reactie uit, dus konden we van start op de stationsloop.

'S avonds bijtijds weg want we zouden bij de finish locatie in Dalfsen parkeren om met de trein naar de start locatie in Ommen te gaan.
In Ommen aangekomen was het gezellig druk.

We waren aardig op tijd en konden dan ook rustig onze spullen inleveren en nog even wat overtollig vocht achter laten.



De start was om 19:30 uur.
Al bij de start, en eigenlijk de eerste kilometers, stonden er mensen langs het parcours.
Niet onwijs veel maar wel gezellig.

Het parcours bracht ons over verharde padden, langs boerderijen een molen en landschappen.
Het parcours was verkeersvrij en je kon dus ook lekker door lopen.
Iets wat we in het begin ook deden, echter iets te hard.
De eerste kilometers liepen we tijden die voor dat moment veel te hard waren.
Het was ook warmer / benauwder dan ik had verwacht, dus ook dit werkt niet in je voordeel.
Rond het 8 km punt kwam het breek punt.

Ik moest het tempo verlagen of ik nu wilde of niet.
Ik voelde dat mijn bovenbenen vol liepen en zwaarder werden.
Ik heb het tempo er enigszins uit weten te krijgen maar nog niet voldoende.
Ergens richting het 11 of 12 km punt kon ik ongemerkt van Wesley los komen.
Want ik wilde dit expres niet aangeven omdat hij anders ook de snelheid eruit had gehaald.
Ik kon mezelf dwingen om een gaatje te laten vallen en het tempo er nog wat meer uit te halen.
Na ruim 1 km keek Wesley om en ik wenkte hem door te gaan.

De zware bovenbenen waren er nog steeds en ook de onderbenen bleven niet gespaard.
De laatste 4 km was een martelgang, mijn benen wilden niet.
Het was niet mijn dag! Vermoeid en stress kwamen eruit en ik betaalde de prijs tijdens deze loop.
In elke loop heb je lopers die het zwaar hebben, zo ook deze.
Ik vond een mede loper die het ook niet makkelijk had en sloot hierbij aan.
Alsof men dit voelt want zonder dat je met elkaar spreekt kom je tot een samenwerking.

De finish kon mij op een zeker moment niet snel genoeg meer komen.
Mijn mede loper en ik waren ondertussen aan de praat geraakt en tja we hadden allebei onze dag niet.
Opgeven den we niet aan en ik besloot dat mijn dag de dag erop wel zou komen.
Uiteindelijk mocht ik de finish passeren met een tijd van 1:18:09, waar ik op dat moment meer dan tevreden mee was en ben.

De station van stationloop is een leuke loop die je zeker een keer zou moeten doen


©Hardloopgek

De Rondehopeloop

De Rondehoeploop.

Deze loop gaat zoals de naam al zegt over de Ronde Hoep!
Ik wist al van het bestaan van deze loop, omdat de ronde hoep in mijn werkgebied ligt.
Ik weet dus ook hoe deze weg is, hij is lang en open.
Je kan het omschrijven als een lange kronkelige dijk!


Maar goed de loop is 17 km en dit zijn wel afstanden die dit jaar in mijn planning passen.
En omdat ik dit jaar wel vrij was toch maar besloten om mee te doen, ondanks dat ik weet wat een t***** eind het is.

De loop vond plaats op Moederdag, dus voordat Wesley en ik die kant op konden hadden we beide nog verplichtingen thuis.
Al bijtijds vertrokken we richting Ouderkerk zodat we op ons gemak ons nummer konden halen en omkleden.
Dit was maar goed ook want op de A6 gebeurde vlak achter mij een ongeluk.

We hadden deze dag tot tegenstelling van de week ervoor prachtig loop weer.
Het was droog, zonnetje en een graad of 12 met een windje!
Ik zeg wat wil je nog meer?

Na het ophalen van het startnummer en het omkleden hebben we buiten in het zonnetje gewacht tot we mochten starten.
Wesley en ik hadden besloten vandaag in de zelfde shirts te lopen, te weten het Heineken rugnummershirt.
Al voor de start leverde dit, positieve, opmerkingen op.

Om 11:30 uur was de start.
Binnen een kilometer zit je op de ronde hoep en verlaat je de bewoonde wereld van Ouderkerk aan de Amstel. Dit ruil je in voor prachtige vergezichten.
Aan je linkerzijde had je continu het water en aan je rechterzijde het weiland met hier en daar wat huizen over boerderijen.

De route voerde ons via de Ronde Hoep Oost naar de Waver en vervolgens de Ronde Hoep West.
De organisatie had op de 7, 11 en 15 km een waterpost met op de 7 en 15 ook sponsen.
Ik moet zeggen dat dit wel erg lekker was, want de route is mij enigszins bekend en  kan je opbreken.
Toen we bij het 7 km punt waren hebben we het tempo iets opgevoerd, want we waren rustig vertrokken.
Toen we op de helft waren kon ik het niet laten om te zeggen, zie je die brug daar? Daar komen we vandaan!
En geloof mij dat is ook zo recht toe recht aan niet erg dichtbij.

Ik had vanaf waterpost een mijn doel bij gesteld.
Ik keek niet naar het eindpunt, die 17 km, maar naar de volgende waterpost.
En dat liep erg lekker, mede omdat ze redelijk dicht op elkaar zaten.
Ik had van waterpost 1 de spons bewaard, zodat ik deze bij de volgende post weer nat kon maken in een beker water.
Want rennen en drinken uit een bekertje gaat niet echt samen, maar water uit een spons knijpen daarin tegen werkt erg goed.

Wesley en ik hadden een lekker tempo te pakken en liepen dusdanig dat we niet werden ingehaald maar wel zo nu en dan andere inhaalde.
Een hele tijd zaten we vlakbij een andere loper die een lekker tempo liep.
Heel even liep ik naast hem, maar moest dit laten gaan omdat het tempo voor dat moment te hoog lag voor Wesley.
Dus we lieten hem gaan, lang konden we hem in het vizier houden en bleef het gaatje redelijk klein.
Toen we het 15 km punt waren gepasseerd gingen we hard op weg naar de bewoonde wereld.
Dit loopt toch altijd errug lekker en motiveert.

Ik kon het niet laten om net voor het 16 km punt te versnellen.
In deze versnelling haalde ik die ene loper ook weer bij.
Deze baalde flink, want hij had last van zijn milt en kon niet sneller.
Heb hem nog aangemoedigd en gezegd proberen aan te hangen, maar dit is hem niet gelukt.
Die laatste km ging in een mooie 4:08 en bracht mij na 1:20:15 over de eindstreep waar een medaille, drankje en krentenbol wachtte.
En door mijn Heinekenshirt was de foto ook lekker makkelijk zoeken:

Al met al is de Rondehoeploop een leuke en mooie loop.

Die, als het weer niet mee werkt, ook erg zwaar kan zijn.

Enige min puntje vind ik dat men alleen maar bruto tijden kent, maar goed daarvoor hebben we eigen tijd waarneming.

©Hardloopgek

Nescioloop

Vorig weekend was het de beurt aan de Nescioloop.
Een loop die door de plaatselijk AV in Amsterdam Oost word georganiseerd en je via Oost en de Nesciobrug door het Diemerpark leidt.
Geen grote loop, maar dat heeft ook zo zijn charmes.

De omgeving ken ik wel aardig, want het valt binnen het gebied waar ik werkzaam ben en ook weleens loop.
Het zou een loop worden gewoon voor de kilometers en wederom samen met Wesley.

De start was pas om 12:15 uur, maar wij waren al vroeg aanwezig.
Tijdens het wachten zagen we minder mooi en redelijk mooi weer voorbij komen.
Dit stemde me iets minder gelukkig, want ik had enkel korte mouwen bij me en een half lange tight.
Naast het wisselvallige weer stond er ook een stevig en fris windje.

Om 12:10 uur liepen we naar de start en zocht ik de luwte van de groep op om het niet al te koud te krijgen.
Het strijd plan was dat Wesley zou bepalen wat het tempo werd.
In het begin liep je redelijk in de groep en werd je tempo ook mede hierdoor bepaalt.
Na een kilometer of 2 was de groep verdeeld en kon je je eigen tempo lekker lopen.
Toen we de Nesciobrug voor de eerste keer hadden genomen nam ik het tempo enigszins over en liep dan ook voor Wesley.
Een loper uit Almere haalde we bij en gingen we overheen, mar deze haakte meteen aan.
Even later kwam hij naast me lopen en gaf aan eerst bang te zijn dat we hem zoek zouden lopen, maar dat hij bij kon houden en bood zelfs aan wat kopwerk te doen.
Wesley volgde nog netjes en we lagen op een mooi tempo.

Na het keer punt keek ik op mijn klokje en na een snelle rekensom zaten we ergens rond de 34 minuten.
Dit hield in dat een eindtijd van 1:15 uur haalbaar was.
Echter het keerpunt bracht ook een veranderende windrichting met zich mee.
Ik liep samen met de loper uit Almere voorop en Wesley moest iets los laten.
De loper uit Almere gaf dit aan, maar ik had het al gezien en wilde eerst aanzien of Wesley het gaatje zelf kon bijtrekken.
Toen bleek dat dit niet ging lukken heb ik me laten afzakken en heb ik Wesley opgehaald.

Vanaf dit punt Wesley een beetje moeten aanmoedigen / coachen om het tempo er lekker in te houden maar voornamelijk om geestelijk niet in een dip te raken.
Toen we de 10 kilometer passeerde en ik weer even een rekensom los liet op de huidige tijd en de starttijd dat een eindtijd van 1:10 een haalbare kaart was en wij hiervoor redelijk de ruimte hadden.
Dus tegen Wesley gezegd dat 1:15 nog haalbaar was maar dat het tempo niet verder in mocht zakken.

De overige kilometers tot aan de Nesciobrug verliepen met enig verval.
Bij de afdaling van de brug passeerde we het 12 kilometer punt, hier zaten we nog wel onder de 1:10 maar hadden wat ingeleverd.
Dus Wesley nog even bemoedigend aangesproken dat hij het niet cadeau kreeg.
Dit was kennelijk genoeg om te consolideren.

En uiteindelijk passeerde we de streep op 1:09:52 en 1:09:48 (eigen tijd) volgens de tijdmeting van de organisatie

49	Remco de Pruis	82	Lelystad	1:09:55
50	Wesley Fielemon	81	Lelystad	1:09:57

Met als kanttekening dat de tijd gaat lopen bij het startschot, dus geen bruto en netto tijden.

De Nescioloop is een loop die als training erg goed is om te doen, leuke afstand met een waterpost op de helft. Het is geen loop voor mensen die grote lopen gewend zijn.

En nu op weg naar de Rondehoeploop in Ouderkerk, 17 kilometers die ik in de auto al errug ver vind.
©Hardloopgek