De goudplevierrun

Gisteren was het mijn 2e vakantiedag in Drenthe.
En zoals als bij vele lopers kriebelt het toch, dus ik had me ingeschreven voor de goudplevierrun.
Dit uiteraard met toestemming.

Op de dag zelf waren we al vrij vroeg in nieuw-balinge.
Het weer trok wat bij en het zonnetje kwam steeds meer en beter door.
Op een zeker moment had ik bijna spijt dat ik me had ingeschreven,  want het werd warmer en de benen voelde zwaar.
Maar goed we staan nu eenmaal ingeschreven dus we gaan
lopen.

De loop zelf is een kleine loop die veel plaatselijke lopers trekt en enkele gekken zoals ik.
De organisatie is dan ook zoals deze hoort bij een kleine loop, maar wel erg goed.

Om 14.00 uur is het startschot voor het gehele deelnemersveld, dus de 6 en de 10 km.
Vanaf de start gaan we vrij snel de wijk uit en slaan we een lange rechte weg in die ons naar de mooie heide en bospaden leidt.
Na een goede kilometer verlaten we het asfalt en ruilen we deze in voor heidepad.
Uiteraard passeren we eerst nog een waterpost, want tja het is warm en de boel is zoals al opgemerkt goed georganiseerd.

Een goede kilometer leggen we af over het heidepad die twee sporen kent waardoor inhalen nog enigszins mogelijk is.
Hierna komt al de splitsing van de twee afstanden,  de 6 km slaat linksaf en we vervolgen onze weg.
Vanaf hier worden de paden smaller en bochtiger.
Dit maakte het parcours nog mooier en aantrekkelijker, alleen inhalen werd hier door wel lastiger.

Na 3 km zat het mooie stuk er alweer oo.
We verlieten het natuurgebied alweer en  vervolgde onze weg ober asfalt.
Uiteraard eerst weer een water en sponspost.
Een fietspas van 2 kilometer afwisselend in de schaduw en de zon bracht ons naar een lange rechte warme weg.
Dese weg voerde ons terug naar het natuurgebied,  waar we helaas verhard bleven lopen.
Maar goed de omgeving maakte dan ook weer veel goed.

Ergens rond of na het 6 km punt was er wederom een waterpost.
Hier kwamen de 6 en de 10 km lopers dan ook samen.
Het viel mij op dat de km aanduiding van de 6 km niet gelijk lag aan die van de 10 km.
Ergens rond het 7, 5 km punt scheide onze weg wederom met die bqn de 6 km .
Wij werden langs een akkerveld geleid om zo een ommetje van iets meer dan 1,5 km te maken.

Net voorbij het 9 km punt kwamen we weer samen met de 6 km lopers.
En wederom stonden daar vrijwilligers met water.
De laatste kilometer was een bekende omdat we hier met de auto ook langs waren gereden.
En die ene loper die ik al 5 km voor mij zag lopen en maar niet dichterbij kwam heb ik niet meer bij kunnen halen.
Maar goed na een 43.40 passeerde ik dan de eindstreep en werd je naam en woonplaats nog even gescandeerd door de speaker met je (bruto) eindtijd.

Na het uitlopen kon je nog een watertje of sportdrankje pakken en of fruit.
Ook douchen behoorde tot de mogelijkheden bij deze loop.

Dus mocht je ooit in de buurt zijn en je wilt een kliene (dit jaar ong 145 deelnemers in totaal) doen dan is dit echt een aanrader.

Almere city run! #acr13

Eigenlijk zou mijn eerst volgende georganiseerde loop Vlieland pas zijn, als ik de Runningplus meeting even niet meetel.

Maar van de week zak ik een tweet voorbij komen dat je nog online kon na inschrijven voor de Almere City Run!

Dus even een kort overleg met moeders de vrouw en de inschrijving was een feit.

Het zou de 14 km worden en na een appje naar Wesley wilde hij ook wel mee.

Dus de Almere City Run werd het.

En o'ja Wes ik wil graag op 13+ km/h weg en mijn PR ligt op 1.00.29....

Enkele dagen later viel het kwartje bij hem en zouden we in ieder geval weg gaan op 13+!

Vandaag bijtijds met de trein richting Almere om zo ruim op tijd aan te komen om ons startnummer op te halen en om te kleden.

Aangekomen in Almere was het centrum nog stil, uitgestorven misschien wel.

De borden die de weg naar de start aangaven waren de enige tekenen van de loop en bij het marktplein ook de hekken en linten die een deel van het parcours aangaven.

Wesley en ik liepen direct door naar de school waar je je startnummer op kon halen.

Nadat we deze hadden bemachtigd naar de naast gelegen sporthal om ons om te kleden.

Tassen ingeleverd en rustig aan naar de start.

Wesley zijn pa en kids waren gezellig mee dus deze nog even opgezocht.

Beide baalde we dat we onze zonnebril in de tas hadden laten zitten, dus nadat we op de foto waren gezet nog even snel de bril halen.

Bij terugkomst richting het startvak gegaan.

Voor we hier in gingen nog even mijn zwager gegroet en gesproken die aan het werk was.

Eenmaal in het startvak voor ons doen redelijk vooraan gaan staan om zo wat minder hinder te hebben van andere lopers.

Een kwartier na de start van de 21 kilometer mochten wij van start.

Wesley die schoot weg en even dacht ik dat hij die 14 km in een halfuur wilde doen.

Ik heb dan ook een klein gaatje laten vallen en na een goede 500m zaten we weer wat meer bij elkaar.

De start leidde ons onder het winkelcentrum door om vervolgens weer omhoog te draaien en een stukje door het stadshart te gaan.

De winkels waren nog gesloten en dit maakte ook dat het niet onwijs druk was met toeschouwers.

Weer aangekomen op het marktplein draaiden we om het gemeentehuis heen om aan de andere zijde door het gemeentehuis weer terug te steken naar het marktplein.

Zo hadden we er toch alweer 2 km op zitten.

Nog een kleine doorsteek door het centrum bracht ons richting het politiebureau en de blowboot.

Na het bruggetje linksaf richting het kantoor van de sponsor van onze afstand, de Rabobank.

Vervolgens om het bedrijven park heen en door een parkje richting het 5 km punt.

Deze lag alweer aan de vaart die ons een goede 4 km lang langs de vaart zou voeren.

Op dit stuk, net voorbij de 6 km, haalde we de achterhoede van de 21 km in.

De snelle start die door Wesley was ingezet voelde ik toch wel iets en ik was dan ook blij om het 7 km punt te bereiken.

Hiermee hadden we de helft van het parcours verslonden on kon je kijken hoe de vlag ervoor hing.

Op basis van wat ik van mijn klokje kon aflezen was alles nog mogelijk, maar het tempo mocht dan niet naar beneden.

Tot ongeveer 8,5 km zaten Wesley en ik nog mooi bij elkaar.

Maar hierna viel een gaatje en liepen we beide onze eigen loop verder.

ik vond aansluiting bij iemand die een mooi tempo liep welke voor mij op dat moment heel even mocht fungeren als haas.

Dit voor een ruime kilometer waarna we alweer waterpost 2 tegen kwamen.

Hier zouden we rechts gaan en weer terug gaan richting het stadshart.

Net voorbij het 11 km punt stak je de busbaan over en kwam jij bij het weerwater.

Vanaf hier was het stadshart en dus ook de finishlocatie te zien.

Maar ja je moest nog wel een kleine 3 km.

Het parcours was aardig rustig geworden, want de 7 km loop kwam hier niet en de 21 km liep nog ergens achter ons.

Ergens rond de 12,5 km voegde ons parcours zich bij die van de 7 km loop.

En die was nog best druk met lopers.

Niets mis mee, want wat meer lopers leidt de aandacht weer even af en maakt dat het veelal weer wat gemakkelijker gaat.

Grootste nadeel was dat we vrij snel afsloegen een bospad op maar hiervoor eerst een bruggetje over moesten.

Dit maakte dat het tempo er even uit ging want men liep hier al redelijk op elkaar.

Na het bruggetje kon het gas weer open en waren we gedwongen om door de berm te lopen omdat iedereen breed uit over het pad liep.

Die finish kwam steeds dichterbij en de tijd tikte weg!

Was dat uur nog haalbaar?

Misschien wel, maar het zou dan wel krap worden.

Op een zeker moment werd ik gepasseerd door de 1e loper op de 21 km.

Een snelle jongen die we kennen van de plaatselijke AV!

Nog even hoopte ik er gebruik van te kunnen maken, aanhaken was uiteraard uitgesloten maar mee springen met hem en een tandje erbij misschien.....

De laatste brug welke ons richting stadshart leidde maakte dat ik wederom in moest houden en een vrije plek moest zoeken om weer verder te kunnen.

Eenmaal op het laatste stuk zat een echte versnelling er niet meer in en liepen we zo hard mogelijk door naar die eindstreep.

Op mijn klokje was binnen het uur niet meer haalbaar, maar de klok van de organisatie zei iets heel anders.

Ik tikte hem af op 1.00.21, maar goed de officiële tijd zal ons gaan leren welk klokje er gelij zou gaan krijgen (tegen beter weten in uiteraard)

Maar los van dat  een PR zou het worden!

Want ik heb ooit eerder een 14 km gelopen in 2011!

Ook de Almere city run, toen nog 2 rondjes weerwater, deze legde ik af in 1.00.29 uur.

Later op de dag verschenen de officiële tijden en was deze:

  

14 km

   

01:00:20

   

13,92 km/u

   

1012 kcal

Dus met een verbetering van 9 seconden op mijn PR een weer een medaille rijker kijk ik terug op een mooie dag.

En Wesley die een mooie 1.01.15 uur mocht noteren heeft het ook geweldig gedaan 

Ook moet ik nageven dat o.a. het parcours sterk is verbeterd ten opzichte van mijn ervaringen in 2011.
Enige puntje van echte aandacht die ik zou kunnen bedenken is het moment van samenvoegen van de 7 km lopers en de 14 km lopers.

O'ja en waar heb ik die 20 seconden laten liggen denk je dan?
Als ik mijn km tijden terug kijk zouden die gewonnen kunnen worden in de 1e km.
Maar die waardes zijn niet correct  omdat we door een tunnel gingen en dus een stuk onjuiste meting heeft opgetreden.
Zou ik ze dan hebben laten liggen in die laatste 1,5 km waar ik soms moest inhouden door de drukte?

Ik denk dat ik het een combi is van!
Ik denk dat ik enkele seconden heb laten liggen in het stuk tussen de 4 en de 8 km en ook wat verlies heb opgelopen aan het einde.
Al is het maar dat je een paar keer uit je ritme raakte!

©Hardloopgek

Luxemburg!!!!!

Luxemburg!

Die gingen we lopen op zaterdag 8 juni 2013!

Al een hele tijd stond hij gepland!
Hoe dat kwam, twitter.....
Ik had hem al eens voorbij zien komen in mijn zoektocht naar buitenlandse loopjes, maar ben er nooit mee doorgegaan.
Op een zeker moment zag ik op twitter een gesprek voorbij komen van twee Runningplussers, toen ik deze terug las ontdekte ik dat deze over Luxemburg ging!

Dus een korte reactie met de vraag of dit voor een ieder was maakte dat we gingen lopen in Luxemburg.
Helemaal te gek toch!
Wij, Rebecca en ik, zouden zaterdag ochtend die kant op gaan en dan daar na de loop overnachten.
Maar doordat mijn moeder genegen was een nachtje extra op de kids te passen zijn we vrijdags al vertrokken richting Limburg waar wij overnachtte in een B&B.

Hierdoor hoefde we de volgende dag niet zo heel vroeg weg en konden we extra genieten.
De B&B die we hadden geboekt lag in het plaatsje Haelen en is een kleine B&B met een zeer gastvriendelijke gastvrouw.
Dus mocht je nog eens een leuke B&B zoeken in combinatie met een bezoekje aan het shoppingcenter in Roermond b.v. dan is het aan te raden

'S morgens na een heerlijk ontbijtje, welke op je kamer word geserveerd, zijn we onderweg gegaan naar Luxemburg.
Omdat we in Limburg zaten gingen we via het mooie landschap van o.a. Bastonge.
Het weer was prachtig maar wel erg warm, dus dat beloofde wat voor de avond.
We zijn eerst doorgereden naar Luxemburg zelf om mijn startnummer op te halen!
De navigatie hadden we ingesteld naar een van de officiële parkeerplekken voor de loop en vandaar uit was het een goede 20 minuten schokken naar de expo.

Daar aangekomen mijn gratis ING pakketje opgehaald met een ING runningshirt en een ING cap.
Vervolgens via de expo naar de afhaal van de startnummers gelopen.
Hier aangekomen mijn starting bag opgehaald.
Hierin zat je startnummer, foldermateriaal van andere lopen en wat repen, dextro, kammetje en een zweetbandje.
Nog even mijn finisher shirt gehaald en compleet waren we.

Mijn finisher shirt, ing shirt & cap en medaille 

Weer terug geschokt naar de auto om vervolgens eens te kijken waar de camping was.
We hadden op facebook en twitter al enige foto's van de niet al te ruime caravans en voornamelijk bedden gezien!
Eenmaal aangekomen via leuke en mooie kronkelwegen werden we onthaalt door de Runningplus delegatie die er al reeds was gearriveerd.
Wij waren er met 13 man / vrouw sterk waarvan er 11 zouden lopen, 2 de hele marathon en 9 de halve.
Monique zou eigenlijk ook lopen, maar door een eerder ongelukje kon ze helaas niet starten.
Dus Monique en Rebecca waren onze supporters die ons in ieder geval zouden binnen schreeuwen na het volbrengen van het parcours.

Bij aankomst was men al druk doende om diverse pasta maaltijden te bereiden, en wij mochten zo aanschuiven.
Dit was en vonden wij uiteraard helemaal top en daarvoor onze grote dank!
Na een goede pasta maaltijd zijn we ons rustig aan gaan voorbereiden op de loop.
Al rond 16.30 uur begaven wij ons met een kolonne van vier auto's richting Luxemburg, want parkeren moest op aangewezen plekken.
Maar deze lagen veelal aan het parcours, dus werden op een gegeven moment afgesloten.
Bijna aangekomen bij het parkeerterrein begon het te regenen, en niet te zuinig ook.
Gelukkig was deze van korte duur en hadden we heel even hoop op verkoeling en zuurstof in de lucht.

Iedereen druk doende om alles in orde te brengen

Je kunt het al raden die verkoeling kwam niet echt, sterker nog werd zelfs wat benauwder.
Maar goed we zouden pas om 19.00 uur starten dus misschien koelde het nog wat af.
Aangekomen bij de startlocatie hebben we allemaal onze tassen ingeleverd en allemaal op onze eigen wijze voorbereid op de start.
De twee bikkels die de hele marathon zouden lopen gingen al vroeg het startvak in, gezonde spanning zullen we maar zeggen!
Ik ging een een goede 25 a 20 minuten van te voren het startvak in.

Groepsfoto van de lopers (gemaakt door Rebeeca en Monique)

Eenmaal in het startvak koelde het door optrekkende bewolking wat af.
Niet dat het koud was, maar op dat moment lekker wat inhoudt dat het nog net te warm is als je gaat rennen.
Om 19.00 uur klonk het startschot en kwam de meute langzaam in beweging.
Vanaf de start begonnen we meteen met een klim het startterrein af om via een vervolg klim door te gaan.
Door de drukte had je de eerste kilometer nodig om je plekje in de menigte te vinden en enigszins je eigen tempo te lopen.

Sfeer impressie bij de start

Ik wilde niet te hard starten want het parcours was niet geheel vlak en het was tevens mijn 3e halve marathon afstand in een week tijd.
Al snel zag ik dat ik in tegenstelling tot wat ik wilde toch redelijk hoog zat in het tempo.
Deze heb ik op sommige stukken wat terug gebracht om mezelf niet direct leeg te lopen.
Na 2 kilometer hadden we de eerste klimmetjes achter de rug en ook de eerste afdaling.
Hier sloegen we rechts om niet heel veel later weer rechtsaf te gaan.

Hier zouden we een heel stuk dalen.
Dit loopt natuurlijk heerlijk, maar je loopt het risico veel te hard te gaan.
Op het stuk naar beneden was het erg warm doordat je ingedamd was door een rots wand en bomen.
Eenmaal beneden aangekomen moesten we uiteraard ook weer klimmen om daarna linksaf te gaan om weer terug te renen richting het 2 km punt!
Ter hoogte van het parkeerterrein waar de auto stond sloegen rechtsaf en begon de reis richting het centrum.

Ik liep aan de linkerzijde van het veld en zag voor mij opeens een slagveld van mensen.
De een na de ander schoot van recht zo naar links, bleek dat er een waterpost stond.
Omdat het zo druk was en men bijna allemaal na het bemachtigen van het zwaar bevochte bekertje vocht stil ging staan besloot ik er rechts langs te gaan, want ik had gelukkig mijn bidon mee.
Aan het einde van de weg weer rechts hier begon een lange rechte weg van 2 kilometer die grote deels afliep.
Op het 8 kilometerpunt liep je boven op een brug waar vanaf je zo in een diep dal keek.
En prachtig uitzicht, waarvan later bleek dat de hele marathon lopers ook daadwerkelijk dat dal ingingen.
Ik moet zeggen ik vond het mooi van bovenaf maar ben erg blij dat ik die brug niet van onderaf heb hoeven zien!

Hierna kwamen we aan bij het centrum waar het afgeladen vol was met toeschouwers.
Het was zo druk dat het net de tour de France leek met al die mensen aan de kant die steeds dichter op elkaar kwamen te staan en de doorgang steeds smaller werd.
Vanaf hier gingen we door diverse woonwijken die allemaal een prachtig decor vormde en waar het parcours uiteraard licht glooiend verliep.
Na een omzwerving van ruim 4 kilometer kwamen we weer op dat hele drukke punt en kon ik zowaar bij het waterpunt een bekertje water scoren.

Hierna liep het parcours verder door een plaatselijk park aldaar.
Toen we in het park liepen zag je op een gegeven moment een grote opblaasboog en hardlopers.
Dus ik dacht al nou daar lopen we dan zo, dat zo duurde iets langer maar we kwamen er wel.
Want eerst werden we via het mooie centrum van Luxemburg geleid!
Ook hier was het onwijs gezellig met toeschouwers en muziek.

Eindelijk aangekomen bij die boog die ik eerder zag zaten we alweer bijna op de 16 kilometer.
Dit hielt in dat we weer over die brug mochten dat je in het mooie dal kon kijken.
Maar ook dat je die hele lange klim mocht gaan maken, zo een waar geen einde aan lijkt te komen, zo een klim.
Eenmaal boven weet je dat je bijna linksaf mag en weer terug loopt richting het parkeerterrein waar de auto staat en je dus binnen de 2 kilometer van de finish bent.
Even voor dit stuk stond een de 5e drankpost waar het me lukte om 2 bekertjes water van de tafel te pakken.

Aan het einde rechtsaf en tot mijn grote geluk hoefde we hier niet die laatste vreselijke klim te maken die ik in gedachte had maar mochten we rechtdoor.
Dit hield wel in dat we een andere klim mochten maken, maar het voordeel hiervan was dat deze weliswaar steiler was maar ook korter.
Eenmaal boven kwam het mooiste moment!

Binnenkomst finish hal.

De laatste afdaling naar het startterrein waar je finisht in de hal.
Dus met een heerlijk gangetje kom je op die hal af waar je de laatste meters binnen aflegt en word toegejuicht door het publiek, licht shows muziek en een speaker.
Ik kan je zeggen, ondanks dat het erg warm was in de hal, dat is prachtig finishen!

  

21,1 km

   

01:43:10

   

12,27 km/u

   

1498 

Nadat je gefinisht bent krijg je water aangereikt en je medaille omgehangen en loop je door naar de hal waar je tas staat.
Hier kun je nog een foto laten maken van je "after (semi) marathon face".
Nadat je je tas hebt gehaald loop je door naar de volgende hal waar men een waar sporters arena heeft neergezet.
Je kan hier omkleden, douchen, haar föhnen, je haar laten modelleren en je tegoed doen aan fruit, water, sportdrank, repen en een wel verdiend biertje!

Nadat ik mezelf had gedoucht en een banaan naar binnen gewerkt en uiteraard mijn verdiende biertje had gescoord ben ik naar de finish hal gegaan en heb ik samen met Rebecca en Monique gewacht op al die andere toppers van Runningplus.
En ze hebben het stuk voor stuk geweldig gedaan, ondanks dat de race niet voor iedereen verliep zoals gehoopt!

Toen de laatste van onze delegatie binnen was zijn we langzaam aan richting de auto's gegaan en vervolgens middels een binnendoor route (erg leuk midden in de nacht) terug gegaan naar de camping.
Hier aangekomen met zijn alle nog even gezellig na geborreld om laat in de nacht heerlijk je mandje op te zoeken.
'S morgens hebben we heerlijk ontbeten in de kantine / bistro van de camping.
Na het ontbijt de spullen bij elkaar geraapt en de reis van 430 km terug naar de polder gemaakt!

©Hardloopgek

Halve Marathon van Hoorn!

De maand juni is alweer aangebroken en dit jaar voor mij geen zeebodemloop, maar Hoorn.

Ik had hem al eerder voorbij zien komen en dus bedacht dat dit ook weleens een leuke was om te lopen.
Wesley en ik zouden hier ook de Halve Marathon lopen!

Vandaag vertrokken we traditie getrouw weer vroeg.
Het weer was mooi, zo mooi dat ik toch ook maar me singlet in mijn tas gooide.
Eenmaal in Hoorn aangekomen hadden we alle tijd om ons startnummer op te halen en alvast te genieten van het zonnetje.

Er zou vandaag ook een collega lopen, die sinds lange tijd weer eens een halve zou lopen.
Dus ook een beetje opletten of we deze voorbij zien schuifelen.
En die zagen we, hij was zenuwachtig en voelde zich niet geheel fit.
Ik wuifde het weg als gezonde spanning, maar dat wilde hij toch niet geloven.

Langzaam aan liep de tijd door en kwam de start in het zicht.
Dus rustig omkleden, tas inleveren en nog wat mensen kijken.

We zouden om 10.30 uur starten, dus rond 10.15 rustig aan in het startvak gaan staan.
Wesley wilde wederom voor een PR gaan!
Hij wilde nu onder die 1.40 duiken, dus ik wenste hem veel succes.
Want ik ging wel zien waar het schip zou stranden want na een dagje vrijwilliger spelen bij de Zeebodemloop  was ik er nog niet zo zeker van wat het lichaam wilde.
Ik had voor mezelf dan ook bedacht dat Wesley het tempo mocht bepalen.

Nadat we met een luide knal van het kanon waren  weggeschoten gingen we op pad.
Het eerste deel was  het zoeken naar je tempo en ruimte.
Er zijn nu eenmaal lopers die gewoon doen wat ze willen en niet op of omkijken of er toevallig nog iemand anders loopt.
We gingen van start in de richting van het centrum waar we een mooi rondje maakte.
Dit zijn de mooiste rondjes, oude gebouwen met veel karakter stonden als toeschouwer langs het parcours.
Ik had eerlijkheidshalve verwacht dat de winkels wel open zouden zijn om zo nog meer sfeer te creëren, maar dit was niet zo.

Na een ronde door het historische centrum vervolgde we onze weg over een fietspad weg van Hoorn.
Wel liepen vol in de zon, maar veelal vergezelt door een heerlijk verkoelend windje.
Na 5 kilometer sloegen we af en zette we koers richting de dijk en ook de eerste waterpost.

Ik had al vanaf het begin zware benen en gaf dan ook bij Wesley aan dat er van mij geen echte versnelling verwacht hoefde te worden.
We liepen toen al de gehele tijd rond de 13 km/h dus echt te klagen hadden we niet.
En voor Wesley best een snelle start die ik toch stiekem probeerde te handhaven in de hoop dat dit tempo vast gehouden werd.

De eerste waterpost was ik erg blij mee, want dat zonnetje deed zijn best.
Ze hadden zowel water als sponsen en ook fruit.
We zaten nu op de dijk en volgde deze als het goed is tot het keerpunt.
Bij Schellinkhout liepen we even door het dorp waardoor er ook weer wat meer mensen langs het parcours stonden.
Nadat we Schellinkhout achter ons hadden gelaten liepen we weer de dijk op.
Hier zou de weg afbuigen waardoor je in de verte, recht voor je, lopers zag!

Ik dacht op dat moment nog "moet ik daar nog helemaal heen" en op dit zelfde moment zegt Wesley nog je moet niet naar voren kijken.
Maar die bocht ging gelukkig sneller dan verwacht.
Naast het ver gezicht op waar je naartoe moest had je uiteraard ook prachtig zicht over het water met allerlei bootjes.
Het nadeel van het mooie weer en een mooie locatie is dat er ook andere sportbeoefenaars op uitgaan.
En dan heb je dus ook te maken met wielrenners, die als je het mij vraagt op sociaal gebied nog wel het een en ander kunnen leren.

Eenmaal aangekomen bij het 10 kilometerpunt zag ik links in de berm een bordje staan.
Toen ik omkeek stond hier 13 kilometer op, altijd handig om te weten i.v.m. de terug weg.
Tevens keek ik vooruit in de hoop de kramen van de volgende waterpost te zien!
Maar die lieten nog even op zich wachten.

Wel kwamen de eerste lopers alweer terug.
Uiteindelijk net na het 11 kilometerpunt en vlak voor het keerpunt was daar de 2e waterpost.
Deze passeerde je en nog geen 2 minuten later passeerde je hem weer.
Dus op zowel de heen als de terugweg pakte ik water en een spons.
Ondertussen zat het tempo er nog steeds lekker in, maar goed nu moesten we terug en zouden we meer en langer last hebben van wind tegen.

Op de terugweg uitkijkende naar mijn collega die samen liep met zijn loopmaatje.
Hij zou met haar lopen, dus op haar tempo en gokte op een 10 km/h.
En zo geschiede want rond het 10 kilometerpunt passeerde we elkaar en hebben we ze nog even woordelijk aangemoedigd.
Wij liepen ondertussen dus weer terug en hadden vaker de wind tegen.
Niet onwijs hard, maar wel hard genoeg om je uit te putten.

Als we af en toe bij een groepje liepen maakte ik hier ook dankbaar gebruik van door even in de luwte te lopen.
Maar zowel ik als Wesley konden niet de rust vinden om bij zo een groepje te blijven.
Toen we eenmaal het 15 kilometerpunt hadden bereikt stonden geen bordjes meer met de totaal afgelegde afstand, maar de totale afstand tot de finish.

Net voor het 16 kilometerpunt zei ik tegen Wesley dat als hij nog wilde versnellen dat hij dat vooral moest doen, ik ging het niet meer voor elkaar krijgen om nog 5 kilometer een hoger tempo te lopen.
Hij wilde dit "nog" niet en zo liepen we nog samen verder.
Ergens vanaf kilometerpunt 17 haalde we een loper in die kennelijk bij ons aanhaakte en zo ook uit de wind kon lopen.
Toen we eenmaal vanaf de dijk linksaf sloegen richting Hoorn bedankt hij ons alvast voor het schuilen.
Iets wat uiteraard geen probleem is, want wij liepen toch wel.

Toen we nog 2 kilometer hadden te gaan zag ik zo nu en dan op mijn klokje dat het tempo toch wel iets omhoog was gegaan.
Zolang dit lukte hielden we het maar zo.
Soms pakte Wesley weer even over en zette hij een stapje erbij.
Ik ben dan ook wel weer zo dat ik hem niet van me weg kan laten lopen en dus ook dat extra stapje erbij zet.

Eenmaal het historische centrum ingedraaid zette Wesley nog eens aan.
Ik moest wel mee, want nu lossen betekende waarschijnlijk het mentale einde.
Op een gegeven moment zag ik in de verte het kilometer bordje en zei tegen Wesley dat we nog niet in de laatste kilometer zaten en merkte dat de versnelling niet nog meer werd doorgevoerd.
En daarbij die nieuwe PR zat er toch wel aan te komen voor hem.

Uiteindelijk kwam daar die eindstreep in zicht.
Een echte versnelling zat er niet meer in, maar wel zette Wesley er weer en stapje extra bij.
In de laatste 150 a 200 meter besloot ik even flink aan te zetten en het maximale eruit te gooien.
Omdat ik achter Wesley liep moest ik hem voorbij en kon ik hem dan ook aantikken en reageerde hij hierop.
Met een ware eindspurt kwamen we over de streep met een dikke PR voor hem en een mooie tijd voor mij.

  

21,1 km

   

01:37:39

   

12,96 km/u

   

1498 kcal

Ik was voor dat moment op en klaar, Wesley voelde zich goed en fit.

Na wat uit hijgen en water te hebben gedronken een plekje langs het parcours gezocht om te wachten op mijn collega en zijn loopmaatje.
Deze nog even over de streep geschreeuwd en gefeliciteerd met geleverde prestatie alvorens wij richting omkleed locatie gingen!


©Hardloopgek

De Ijsselsteinloop

Afgelopen weekend was de Ijsselsteinloop.
Deze loop is ontstaan doordat twee hardlopers de handen in een sloegen en in 1983 de eerste halve marathon organiseerde.
Beide heren waren werkzaam voor de politie Ijsselstein!
Tot op de dag van vandaag is de politie, Utrecht waar Ijsselstein onder valt, nog altijd betrokken bij het evenement.

We, Wesley en ik, zouden de halve marathon lopen.
De weervoorspellingen in de aanloop naar de loop toe wisselde heel erg, uiteindelijk zou het warm en droog zijn met wat bewolking en kans op wat miezer.
Op de dag zelf bleek het toch iets frisser en bewolkt te zijn, dit was op zich niet zo erg want dan is het ook niet zo benauwd.

'S morgens kwam Wesley ons al vroeg ophalen, ons omdat vrouw en kids meegingen voor support!
We waren dan ook bijtijds aanwezig en konden zo op ons gemak ons startnummer halen en uiteindelijk ook rustig omkleden.
De omkleed gelegenheid was goed geregeld, in een zaal van de bios kon je warm en droog omkleden en de start was nog net niet voor de deur (de finish overigens wel)

Om 11.25 uur zou de start zijn.
Dit was geen groots opgezette start met verschillende vakken, nee gewoon achter een startboog in een straat.
Na het startschot rende we terug richting de bios om hier linksaf te slaan en daarna weer links.
De route leidde ons het eerste deel over een ventweg weg van Ijsselstein en in de richting van o.a. dorpjes als Lopik en uitweg.
De route was in het begin dan ook recht toe recht aan met de enige afwisseling die er was de diverse woningen en bedrijven aan de weg.

We waren erg rustig gestart merkte we al snel.
Maar ondanks dat voelde dit wel erg lekker, gewoon rustig lopen.
De eerste kilometers verliepen dan ook in een tempo van ongeveer 12 km/h.
Net na de 5 km hadden we waterpost 1, deze was goed verzorg met water en sponsen.
Het bekertje water wat ik wilde aanpakken viel helaas, maar door 2 sponsen die ik wel kon pakken toch nog water gehad.
Je kon goed merken dat de politie betrokken was bij de organisatie van het evenement, want er reden vooral het eerste stuk motorrijders mee welke dan weer een post innamen waar verkeer het parcours op zou kunnen komen.

Ook reden er diverse bikers op en rond het parcours.
Deze hadden net als de motorrijders een AED bij zich!

Na 9 km hadden we de lange rechte wegen achter ons gelaten om door de diverse dorpskernen en smallere fietspadden onze weg te vervolgen.
Op het parcours waren we nog maar heel even het 11 km bordje gepasseerd toen we alweer het 12 km bordje tegen kwamen.
Ik moet zeggen dat is best prettig als ze zo snel achter elkaar komen (helaas was dit wel eenmalig)
Gaande weg hadden we het tempo wel al iets verhoogt, naar een tempo rond de 12,5 km/h.
Op dit stuk werd ik ook nog door een andere loper gegroet die ik passeerde.
Deze herkende me aan mijn naam die ook op de achterzijde van mijn loopmaatjes shirt stond.
Ik moet eerlijkheidshalve zeggen dat ik niet wist wie hij was, op zijn startnummer stond John!
En hij was van het forum, dus dat kan dan maar een forum zijn dacht ik zo maar ook dit deed nog geen belletje rinkelen!  Sorry!

Vanaf kilometerpunt 13 ben ik het tempo iets op gaan voeren.
Wesley sprong nog even mee maar die heeft uiteindelijk wijs besloten in zijn eigen tempo te blijven lopen.
Op een gegeven moment zag ik snelheden van 13 hoog 14 laag op mijn klokje voorbij komen.
Rond kilometerpunt 16 sloeg de twijfel toch iets toe, was ik niet te vroeg gaan versnellen of te hard.....
Maar de tempo's op het klokje gaven mij ongelijk, dus gewoon door stampen met die handel.
Vanaf dit punt liepen we ook op het parcours van de 10 km, hierdoor stonden ook hun km bordjes er.
Deze verklapte de precieze afstand tot de eindstreep, want als ik een km bordje van ons zag moest je daar toch nog 100 meter bij optellen.

Net na kilometerpunt 17 sloegen we rechtsaf.
Ik zag voor mij de snelweg en wist dat links van mij globaal Ijsselstein lag.
Dus ik was even verrast en dacht dat worden 4 lange kilometers.
Maar al heel snel bogen we weer linksaf om de snelweg onderdoor te gaan.
De weg terug was ingeslagen, we liepen nog een stuk langs de snelweg om uiteindelijk langzaam aan de bewoonde wereld weer te betreden.

De bewoonde wereld binnenkomende moesten we over een fietspad.
Deze had veel drempels, die dan omgekeerd erin lagen.
Dus i.p.v. dat ze omhoog kwamen gingen ze naar beneden, en mijn benen vonden dit niet zo heel grappig meer.
Op het laatste stuk stonden weer wat mensen die dan ook goed bedoeld riepen dat je er bijna bent.
Altijd fijn om te horen, helemaal als je er aan toe bent.

Ik hoopte beneden de 1.37.00 te blijven, maar dit mocht helaas niet zo wezen.
Uiteindelijk klokte we:

  

21,1 km

   

01:37:24

   

13,00 km/u

   

1498 Kcal.

 En uiteraard stonden de fans vlak voor de eindstreep ons op te wachten!

Laatste meters!

Wesley die heel slim in zijn eigen tempo bleef lopen heeft zijn PR weten aan te scherpen en klokte 1.40.53!
Zijn oude tijd was 1.41.30 gelopen in en Helder!

Aan het einde van de loop ook nog even wezen kijken bij de Loopmaatjes kraam om gedag te zeggen.

©Hardloopgek

De halve van Den Helder

Na Kampen heb ik even gewacht met inschrijven voor Den Helder, want ik wilde even kijken wat mijn scheen deed.

Deze hield zich goed en de inschrijving was een feit, Wesley wist nog van niets dus die dacht al alleen te lopen.

De aanloop naar Den Helder gaf al weer dat de dag zelf er temperaturen van 15 a 20 graden op de meter zouden staan.

Dat zou best warm zijn helemaal omdat we in de afgelopen tijd alleen maar in de kou hebben gelopen.

Maar goed eerst zien dan geloven, want Den Helder is de stad waar het altijd waait dus kan best zijn dat het koeler is.

De dagen voor Den Helder had ik via twitter contact met Martin.

Martin is een loper puur sang en iemand die een inspiratie bron is voor vele en zal blijven.

Martin zou mogelijk ook lopen in Den Helder, dat is altijd leuk want dan kunnen we elkaar weer eens in real life zien.

Vanmorgen stonden we op en het regende!

Ik dacht mooi, regen is zuurstof en zuurstof is fijn tijdens het lopen.

Onderweg naar Den Helder klaarde het op en kwam zo nu en dan heel voorzichtig het zonnetje door.

Aangekomen op Willemsoord spotte ik al snel Martin en hebben we even staan praten.

Al snel kwam er nog een loopmaat van Martin bij Niels die ook besloten had last minute mee te doen.

Ruim van te voren gingen we ons alvast omkleden.

Ik ging voor kort, want tijdens het lopen krijg je het snel warm, dit ondanks het stevige windje die aanwezig was.

Na het omkleden stonden we een beetje te wachten op het start moment.

Van Niels kregen we een Sports Fruit aangeboden om eens te testen.

Moet zeggen dit was geen verkeerd spul, de originele omschrijving is: "Energierijke vruchtenreep! Vruchtenreep op basis van 50%vruchtenvlees en 50% dextrose. Het is een lekkere, snelle en gemakkelijke energiebron voor tijdens de wedstrijd..."

Ik vond het geen verkeerd spul en is het overwegen waard voor b.v. marathonlopers!

Niels en Martin gingen nog even warm lopen en vroegen of Wesley en ik ook meegingen.

Maar ik bedankte en voegde toe dat ik wel warm liep tijdens de loop ;)

Klaarstaande voor de start werden we, voor als je het nog niet was, wakker gemaakt met een KNAL niet normaal.

Dit bleek het startschot met een kanon, vraag me allee niet wat voor een....

Eerste stuk ging over het terrein van Willemsoord, waarna we snel het terrein verlieten om over de weg de loop te vervolgen.

Soms omkijkende of Wesley en Martin er nog waren.

Na een kleine 2 km miste ik Martin, een blik achterom leerde dat we een klein gaatje hadden geslagen.

Ik zei Wesley door te lopen ik zou even afzakken naar Martin om te kijken wat hij wilde.

Martin gaf al snel aan dat hij het tempo wat hij op dat moment liep wel prettig vond en dat ik moest gaan als ik meer over had.

Ik groette Martin en versnelde even om Wesley weer bij te halen.

De eerste 4 km waren werken, want naast het zonnetje stond er ook een straf windje.

Van km 4 bogen we af en kregen we de wind van opzij, dit was lekker en daar kon ik wel aan wennen.

Maar net voorbij km 5 sloegen we weer af, weg van de wind en dat merkte je direct.

Alsof je tegen een muur van warmte aanliep, wat miste ik die wind toen zeg.

Die wind was dus vriend maar ook zeker vijand deze dag.

De opvolgende kilometers verliepen lekker en soms zag ik wat punten van herkenning die ik nog herinnerde uit mijn opleiding toen ik Den Helder was voor een drie daagse.

De kilometers tot aan de 8 gingen lekker en het tempo zat goed.

Hierna kregen we weer een stukje wind tegen en wat was die toch hard, maar de afslag weg van de wind lag al in het vooruitzicht.

Met wind mee gingen we richting Fort Kijkduin waar we door en omheen gingen om vervolgens een goede 2 km langs de dijk terug te lopen.

Dit hield ook in 2 km tegen de wind in beuken.

Ik liep in een gat en Wesley liep iets achter mij, ik had getracht af te zakken maar elke keer als hij erbij was versnelde ik ongemerkt toch weer.

Op de 12,5 km lag er een goede klim in het verschiet en die was met dat windje tegen echt geen pretje.

Boven aan stonden ze gelukkig met een waterpost en daalde je langzaam weer.

Enkele meters hierna was het keerpunt om tot aan de 18 km buitendijks terug te gaan.

De wind weer van achteren, dus weer warm voor je gevoel.

Gelukkig voelde je hem zo nu en dan wel en dat was ook erg lekker.

Tot de 16 km ging het goed, tempo was er en het liep allemaal wel.

Maar bij de 16 km was ik er wel klaar mee, wilde drinken en heel soms ook wel stoppen.

Bij de 16 km stonden onder de toeschouwers ook wat kinderen en twee die riepen nog maar 5 km.

Ze konden kennelijk van mijn gezicht aflezen dat ik dat geen MAAR vond en hoorde eentje dan ook zeggen "volgens mij vond hij dat niet zo leuk".

Geweldig en hij had gelijk, dat was info die ik wist maar niet wilde weten....

Vanaf de 17 km werd het alleen maar zwaarder.

Tempo ging er uit, van 13+ km/h naar 12,5 km/h en ik had het idee dat ik onder de wreef van mijn voeten blaren aan het ontwikkelen was.

Ook nu merkte ik dat ik weleens dacht aan stoppen of lopen maar dat is geen optie.

Dus stug door en turen naar dat volgende KM bordje wat maar niet dichterbij lijkt te komen.

Gelijkertijd had ik medelijden / respect voor al die lopers die de 42,2 km in Rotterdam liepen, want wat zullen die het warm hebben gehad.

Eindelijk de 18 km bereikt en een kleine 200 meter verder de zo verlangde waterpost.

Niet zeuren of denken maar door rennen.

Uiteindelijk zie ik WIllemsoord weer en de lopers die het terrein op gaan.

Maar ik heb de 19 km nog niet bereikt dus dat betekend een lus!

Die lus voerde ons binnendijks langs de dijk tot een keerpunt.

Nog voor dit keerpunt kwam er aan de andere zijde van de sloot een mevrouw buiten die naar haar auto liep.

Ze riep nog "nog heel even dan ben je er" waarop ik reageerde "gelukkig wel".

Hier kreeg ik van haar weer de lieve woorden "ik vind het knap van jullie hoor"!

Dat geeft de burger moed!

Het keerpunt bereikt en we mochten weer terug naar Willemsoord.

Bij het terrein aangekomen daar nog mogen slingeren over het terrein om aan die 21,1 km te komen.

De finish inzicht en de speaker die steeds dichterbij kwam, die je overigens vanaf de 17 km al hoorde!

Ik kon niet meer aanzetten of versnellen, mijn benen waren leeg en op.

Eindelijk de eindstreep! 1.40.20 klokte ik zelf en uiteindelijk was dit ook mijn officiële eindtijd.

Ik strompelde door om mijn medaille in ontvangst te nemen en een flesje AA die er met veel liefde inging.

Strompelend zocht ik een plek om even te zitten.

Uiteindelijk hoorde ik de speaker de naam van Wesley omroepen, die finishte met een tijd van 1.41.31, dus ik kwam weer omhoog om hem op te vangen.

Hierna strompelde ik weer terug naar de kade en ging op de grond zitten om vervolgens te gaan liggen en bij te komen.

Er werd zelfs nog even door een EHBO'er gevraagd of het goed ging!

Ja dat wel moe, kapot en op maar het ging wel goed hoor.

Mijn tijd niet mijn beste, mijn race ook niet mijn beste maar naar de omstandigheden een tijd om tevreden mee te zijn.

Uiteindelijk zag ik ook Martin binnen stromen met een mooie 1.42.51

Ik was al iets bijgetrokken alleen de benen nog niet.

Gezamelijk nog gewacht om Niels die was gestart om te finishen omdat hij terug kwam van een blessure.

Niels kwam uiteindelijk zonder pijntjes binnen in 1.51.41

Na ons rustig te hebben omgekleed weer huiswaarts gekeerd en hier op de bank eens even de samenvatting van de Rotterdam Marathon te kijken.

©Hardloopgek

32 van Kampen!

Vandaag was het dan zover!
De 32 van Kampen stond op de planning.

Eigenlijk de 31 van Kampen want de organisatie had gisteren avond besloten het parcours aan te passen vanwege de harde wind.
Ik kon het parcours niet, maar achteraf kan ik alleen maar zeggen dat het een wijs besluit was.

Gisteren avond ook nog contact met mijn loopmaatje!
Of ik zenuwachtig was? Mijn antwoord was nee niet echt, ik heb er weinig zin in!
Hier kreeg ik direct de reactie op als je dat zegt ga je weer vlammen!
Nou dit moesten we eerst maar eens zien, want tja mijn voorbereiding was alles behalve rooskleurig.
In de aanloop van veel mensen steun gehad waarvoor mijn dank, want als je niet kan lopen en wel wil is een wijs woord soms erg fijn.
Ook thuisfront heeft het te verduren gehad, want niet lopen komt volgens mij niet direct ten goede aan mijn humeur.
Maar ook de angst dat ik vandaag "domme" dingen zou doen of weer terug zou vallen.

Maar goed we zouden starten en wel zien wat de dag ons zou brengen.
'S morgens lekker bijtijds eruit en wat bammetjes met pindakaas naar binnen gewerkt en uiteraard koffie.
Kleding avond ervoor al klaar gelegd dus daar hadden we geen omkijken naar.
Om even voor negen uur de hond uitgelaten en kennis gemaakt met de harde en gure wind!
Vlak daarna kwam mijn loopmaatje je me al oppikken om richting Kampen te gaan.

Aangekomen eerst even ons startnumer opgehaald en je kon er vanwege het weer een gratis muts bij pakken  als je wilde. Ik zeg top!
Daarna nog maar even in de kantine plaats genomen want was wel erg vroeg om al om te kleden.
In de kantine uiteindelijk Marcel en Saskia van RunningPlus ook nog even gezien en gesproken.
Bijtijds gaan omkleden, want tja moesten meerdere laagjes aan dus kost even he ;)

Om 10:45 uur zou de start zijn van de 32 kilometer, maar deze was enkele minuten verlaat.
Waarom? Misschien omdat we een kilometer korter moesten? Ik weet het niet.
Maar goed met een minuutje of vier vertraging vertrokken we.
Eerst een 3/4 ronde over de baan om vervolgens deze via de artiesten uitgang te verlaten en onze weg richting het Rogerbotsebos te gaan.
In deze eerste 4 kilometer voelde je de wind al goed, maar ja hier hadden we hem mee dus dat was niet erg.
Mijn rechter scheen gedroeg zich goed, alleen mijn linker daarin tegen vond het grappig om tegen te werken.
Geen pijn, maar soort stramheid welke er na een goede 3 kilometer uit was gelopen.

Eenmaal bij het bos aangekomen loop je al snel in de luwte en is het gewoon lekker.
Wel was ik al bezig met de terug weg, je moest wel in een groepje zitten wilde je die laatste 5 km overleven.
Maar goed eerst het bos in en daar wat kilometers maken.
We zaten vrij hoog qua tempo en dit wilde ik er iets uit hebben.
Daar waar we voor 10 km/h hoog a 11 km/h laag zouden doen zaten we nu meer 11 km/h hoog.
Na 8 kilometer gelletje nummer 1 genomen en ik moet zeggen zou ze bijna lekker gaan vinden.
Even hierna sloegen we een hoekje om en gingen onze twee voorgangers hun voorgangers voorbij en wij gingen mee en er ook maar overheen.

Het tempo lag al snel weer 11,5 km/h of hoger en ik had zoiets van is wel goed, we zien wel wat er gebeurd.
We waren bij het "gevreesde" klinker weggetje aangekomen!
Ik moet zeggen dat ik hem erg mee vond vallen en het feit dat we hier 2 keer over moesten omdat ze de dijk eruit hadden gehaald kon ik wel mee leven.
In het bos was het genieten van het uitzicht, de wind die je wel hoorde maar nauwelijks voelde en van het zonnetje.

Op een gegeven moment zie ik het pannenkoekenhuis het Kabouterbos opdoemen.
Wes en ik hadden beide zoiets als we dit hadden geweten hadden onze vrouw en kids ook wel mee gekund.
Maar goed dat wisten we niet, nu dus wel :p
Ik ik wist ook dat de weg dan zou leiden naar de N307 en dat de kans groot was dat we hier dan linksaf moesten richting Kampen, dus wind tegen.
Ik besloot iets te versnellen want we konden nog voor we afsloegen aansluiten bij een paar andere lopers.

En ja hoor we mochten linksaf tegen de wind in.
We liepen bij nog drie andere lopers en konden zo dus even in de luwte lopen.
Al snel viel het groepje uit elkaar en toen ik de kop nam was het gedaan.
Wesley haakte aan maar de andere niet.
Zo liepen we naar het volgende groepje en konden we weer even de luwte pakken.
Ook hier besloot ik op een gegeven moment de kop te pakken en Wesley ging mee.
De andere konden niet of wilde niet, maar goed we hadden de 2 kilometer wind tegen al bijna gehad en sloegen weer het bos in.

De drankposten waren goed te noemen.
Water, thee en sportdrank maar ook banaan vanaf de 10 kilometer.
We begonnen hier eigenlijk aan ronde 2 in het bos, iets wat misschien minder leuk is maar je wist wel wat je nog voor de kiezen kreeg!
Ook deze ronde ging lekker, bij kilometer punt 16 ging gelletje nummer 2 erin.
Het tempo lag nog steeds mooi boven de 11 km/h dus we hadden niet te klagen.

Wederom aangekomen bij het klinker weggetje mochten we weer linksaf, normaal dus rechtdoor de dijk op.
In aanloop naar de N307 raakte ik Wesley iets kwijt en gokte erop dat hij wel aan zou haken.
Hij wist tenslotte dat we weer de wind tegen gingen krijgen.
Wesley liep bij nog iemand anders en ik sloeg alleen linksaf tegen de wind in.
Enkele meters voor mij een groepje lopers en enkele meters achter mij Wesley.
Ik heb de vervelende tik dat als ik een groep zie en lekker loop ik deze bij wil halen.
Ik houdt mij dan voor als ik daar bij loop kunnen we rusten en in dit geval zou het gezien de wind stoten ook wel lekker zijn.

Een blik op mijn klokje leerde dat ik versnelde en de kans om het groepje bij te halen was groot.
Maar een blik naar achteren leerde me dat Wesley niet mee kwam en dat zou met pas 23 kilometer op de teller niet zo een goed idee zijn.
Dus tempo er iets uit en Wesley aan laten sluiten en samen verder gerend.
Hij wilde de groep nog bijhalen maar dat was niet te doen, dan moesten we teveel geven.
Bij kilometer punt 24 de 3e een laatste gel erin gegooid.

Net voor de 25 kilometer sloegen we weer het bos in!
Wederom een waterpost waar ik nog even een stukje banaan en sportdrank kon scoren.
Er was weer een gaatje geslagen tussen Wesley en mij, maar deze liep hij uiteindelijk netjes dicht.
Na het keerpunt aangegeven dat we nu moesten aansluiten bij het groepje voor ons omdat we bijna richting de dijk zouden gaan.
Dit lukte helaas niet voordat we tegen de wind in sloegen, maar gelukkig liepen we zo nu en dan nog wat in de luwte.
Net voor de dijk konden we aansluiten bij het groepje.

Toen we de dijk opliepen werden we meteen welkom geheten door moeder natuur met een goede windvlaag.
Op de dijk moest je naar links hangen tegen de wind in om niet weg geblazen te worden.
Aangekomen bij de sluis linksaf richting Kampen voor de laatste 4 kilometer tegen de wind in.
We zaten in een mooi groepje en konden zo makkelijk de eindstreep halen.

De wind was meedogenloos en hard.
Na enkele honderden meters vond ik het tijd om naar voren te gaan en kopwerk te doen.
Alleen daar komt mijn tik weer, ik ga dan vooruit lopen en sla dus een gat.
Een blik opzij leerde dat 1 schaduw achter mij te zien was, dus ik had in ieder geval 1 medestander.
Om de 2 a 300 meter wisselde we van koppositie en zochten we de luwte van elkaar op om uit te rusten.
Dit liep goed ondanks de wind en het tempo ging omhoog richting de 12 km/h

Op een gegeven moment haalde we de eerste 2 lopers bij.
Je zou denken bij blijven en profiteren van de groep.
Maar nee ik kan dat niet en zet weer aan, me medestander volgt en met zijn tweeën gaan we verder.
We halen op de laatste kilometers nog 2 keer een groep in en verlaten ook deze.
Op een zeker moment zegt hij daar is het!
Wat een verademing zeg maar goed we zijn er nog niet.
Aangekomen bij de baan vroeg ik nog even of we weer de ronde over de baan moesten of gewoon linksaf.
We mochten linksaf wist hij me te vertellen.
Op de baan hebben we elkaar nog even aangespoord tot een versnelling en nagenoeg zij aan zij passeerde we finish

  

31 km

   

02:40:45

   

11,57 km/u

   

2201 Kcal.

Nadat de chip van me schoen was gehaald hem nog even bedankt voor de laatste kilometers samen.
Hij waardeerde het ook heel erg en ik ook want het tempo was ondanks de wind heerlijk.
Vervolgens te goed gedaan aan wat vocht en mijn aandenken in ontvangst genomen.
Met een tijd van 2:43:33 kwam Wesley ook binnen, die had in de laatste meters kramp in zijn hamstring gekregen dus moest de groep waar hij inliep los laten.

Moe maar voldaan kunnen we zeggen dat we het hebben gedaan, geen 32 maar 31 kilometer.
Maar goed op dat moment vond ik dat ook helemaal niet erg ;)
En hele wijze woorden van Wesley na afloop: "ik loop zeker geen marathon"

Pen als aandenken en functioneel shirt welke ik had mee besteld 

Ondanks mijn slechte voorbereiding mag ik tot op heden niet ontevreden zijn.
Mijn scheen heeft zich netjes gedragen en ook een reactie is voor nu nog uitgebleven.
Nu hopen dat dit ook zo blijft!

Ik wil dan ook de organisatie en de vrijwilligers bedanken die zich hebben ingezet om vandaag tot zo een mooie dag te maken ondanks de gure en harde wind.

©Hardloopgek